عضو هیأت علمی سازمان تات بیان کرد:
کاهش وابستگی به واردات شکر وظیفه وزارت جهاد کشاورزی نیست
تهران- ایانا- رئیس بخش تحقیقات چغندرقند خراسان رضوی با تأکید بر اینکه کاهش وابستگی به واردات شکر تنها وظیفه وزارت جهاد کشاورزی نیست، گفت: «کاهش مصرف سرانه شکر، بهروزرسانی صنایع قند و افزایش تولید در واحد سطح باید بهصورت همزمان دنبال شود تا کشور به سمت خودکفایی در تولید شکر حرکت کند.»
جواد رضایی در گفتوگو با ایانا با بیان اینکه کاهش وابستگی به واردات شکر نیازمند همکاری چندین دستگاه و بخش مختلف است، اظهار کرد: «اگرچه وزارت جهاد کشاورزی متولی امنیت غذایی و تولید محصولات کشاورزی است، اما در حوزه شکر نقش سایر دستگاهها و بخشهای مصرفکننده نیز بسیار تعیینکننده است.»
او افزود: «یکی از مهمترین اقداماتی که میتواند به کاهش وابستگی کشور به واردات شکر کمک کند، کاهش مصرف سرانه این محصول است. در حال حاضر هر ایرانی سالانه حدود ۲۵ کیلوگرم شکر مصرف میکند، در حالی که میانگین جهانی حدود ۱۸ تا ۱۹ کیلوگرم است.»
رئیس بخش تحقیقات چغندرقند خراسان رضوی ادامه داد: «اگر بتوان مصرف سرانه شکر را به سطوح توصیهشده نزدیک کرد، بخش قابل توجهی از نیاز کشور کاهش یافته و فشار واردات نیز کمتر خواهد شد.»
او نقش وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی را در این زمینه مهم ارزیابی کرد و گفت: «فرهنگسازی عمومی، آموزش مردم و آگاهسازی درباره پیامدهای مصرف بیش از اندازه شکر میتواند به اصلاح الگوی مصرف کمک کند.»
رضایی با اشاره به نقش صنایع مصرفکننده شکر افزود: «اتحادیههای صنفی و صنایع غذایی از جمله واحدهای تولید شیرینی، شکلات، نوشابه، بستنی و سایر فرآوردههای غذایی نیز میتوانند با کاهش تدریجی میزان شکر مصرفی در محصولات خود، به اصلاح ذائقه جامعه کمک کنند.»
او تصریح کرد: «این روند باید تدریجی باشد تا مصرفکنندگان به مرور به طعمهای کمشیرینتر عادت کنند و میزان مصرف شکر در جامعه کاهش یابد.»
رئیس بخش تحقیقات چغندرقند خراسان رضوی محور دیگر کاهش وابستگی به واردات را ارتقای صنایع قند کشور دانست و اظهار کرد: «کارخانههای قند به عنوان مصرفکنندگان اصلی چغندرقند نقش مهمی در افزایش تولید شکر دارند. هرچه فناوریها و تجهیزات فرآوری بهروزتر باشند، میزان استحصال شکر افزایش یافته و ضایعات کاهش پیدا میکند.»
او افزود: «بسیاری از کارخانههای قند کشور در سطح استانداردهای جهانی فعالیت میکنند و عملکرد مطلوبی دارند، اما برخی واحدها همچنان نیازمند نوسازی و ارتقای فناوری هستند تا بتوان از ظرفیت موجود چغندرقند، شکر بیشتری تولید کرد.»
رضایی با اشاره به جمعبندی راهکارهای دستیابی به خودکفایی در شکر گفت: «کاهش شکاف عملکرد در مزارع، ارتقای دانش و فناوری تولید، بهبود کیفیت خاک، آب و نهادههای کشاورزی، افزایش کیفیت مکانیزاسیون، کاهش مصرف سرانه شکر و بهروزرسانی صنایع قند سه محور اصلی برای کاهش وابستگی کشور به واردات این محصول به شمار میروند.»
او خاطرنشان کرد: «در صورت تحقق این اهداف، میتوان در آینده وابستگی به واردات شکر را به حداقل رساند و نیاز کشور را با اتکا به تولید داخلی تأمین کرد.»
به اعتقاد رضایی، با توجه به شرایط منابع آبی کشور، دستیابی به خودکفایی پایدار در تولید شکر باید سقف برنامهریزیها باشد و حرکت به سمت تولید صادراتمحور این محصول با محدودیتهای آبی کشور همخوانی ندارد.
دیدگاه تان را بنویسید