استادیار پژوهشی مؤسسه تحقیقات خاک و آب کشور:
نشاکاری همزمان با آخرین آبیاری گندم، بهرهوری آب در کشت پنبه را افزایش میدهد
تهران- ایانا- استادیار پژوهشی مؤسسه تحقیقات خاک و آب کشور با اشاره به نتایج یک پروژه تحقیقاتی در زمینه کشت پنبه گفت: «استفاده از نشاکاری همزمان با پایان دوره آبیاری محصول قبلی، میتواند بهرهوری آب را نسبت به روشهای متداول افزایش دهد.»
حسین جعفری در گفتوگو با ایانا در تشریح کاربردهای نشاکاری اظهار داشت: «اگرچه امروزه نشاکاری بهعنوان یک روش نوین شناخته میشود، اما در برخی محصولات سابقه طولانی داشته و سالها توسط کشاورزان مورد استفاده قرار گرفته است.»
او افزود: «نشاکاری در چهار وضعیت اصلی کاربرد دارد؛ زمانی که بهرهبردار زمین محدود اما آب کافی در اختیار دارد و به دنبال افزایش درآمد است، زمانی که زمین زراعی وسیع اما حقابه محدود است، در اراضی دارای محدودیتهایی مانند شوری خاک و کمبود آب، و همچنین برای واکاری و جبران خسارتهای احتمالی در مزرعه.»
جعفری با اشاره به اجرای یک پروژه تحقیقاتی در استان البرز گفت: «در این طرح، سه روش شامل کشت سنتی، نشاکاری همزمان و نشاکاری جایگزین مورد بررسی قرار گرفت.»
او توضیح داد: «در روش سنتی، پس از برداشت محصول قبلی، کشت پنبه به شیوه معمول انجام میشود. در روش نشاکاری همزمان، همزمان با آخرین آبیاری محصول قبلی، بستر کشت آماده شده و پس از پایان دوره رشد محصول نخست، نشا به زمین اصلی منتقل میشود.»
جعفری ادامه داد: «در روش نشاکاری جایگزین نیز پس از برداشت محصول پاییزه، نشا به مزرعه منتقل میشود تا امکان افزایش درآمد از سطح محدود زمین فراهم شود.»
استادیار پژوهشی مؤسسه تحقیقات خاک و آب کشور با بیان اینکه نتایج این بررسی تفاوت محسوسی میان روشها نشان داد، اظهار کرد: «شاخص بهرهوری در روش نشاکاری همزمان حدود ۶۰ درصد، در روش نشاکاری جایگزین حدود ۴۰ درصد و در روش سنتی حدود ۳۳ درصد به دست آمد.»
او افزود: «زمانی که بهرهوری آب برای دو محصول متوالی، یعنی گندم و پنبه، بهصورت همزمان محاسبه شد، نشاکاری همزمان بالاترین میزان بهرهوری را نشان داد.»
جعفری گفت: «یکی از مزایای مهم این روش آن است که کشاورزان دارای زمینهای وسیع و حقابه محدود میتوانند از آخرین نوبت آبیاری محصول اول برای آمادهسازی کشت دوم استفاده کنند و بدون نیاز به مصرف آب اضافی، بخشی از نیاز آبی محصول بعدی را تأمین کنند؛ این موضوع بهویژه در شرایط کمآبی و محدودیت منابع آب اهمیت زیادی دارد، زیرا امکان استفاده بهتر از حقابه موجود را فراهم میکند.»
استادیار پژوهشی مؤسسه تحقیقات خاک و آب کشور خاطرنشان کرد: «نتایج این بررسی نشان میدهد که تلفیق تجربههای کشاورزان با روشهای نوین میتواند به افزایش بهرهوری آب و بهبود مدیریت منابع آبی در نظامهای زراعی کشور کمک کند.»
دیدگاه تان را بنویسید