رئیس مرکز رشد واحدهای فناور خاک و آب بیان کرد:
تجاریسازی فناوریهای آب و خاک، چالشهای پنجگانه و راهکارهای تسهیلگری
تهران- ایانا- رئیس مرکز رشد واحدهای فناور خاک و آب با تشریح مهمترین موانع توسعه و تجاریسازی فناوری در این حوزه، پنج چالش ساختاری را بهعنوان عوامل اصلی کندی مسیر ورود نوآوریها به بازار معرفی کرد.
میثم رضایی، در گفتوگو با ایانا اظهار داشت: «بر اساس سالها تجربه مدیریت مرکز رشد و تعامل نزدیک با دهها هسته و واحد فناور، چالشهای توسعه و تجاریسازی فناوریهای حوزه آب و خاک را میتوان در پنج محور ساختاری خلاصه کرد.»
او نخستین چالش را چرخه طولانی و پرهزینه توسعه فناوری دانست و توضیح داد که برخلاف فناوریهای نرمافزاری که در مدت کوتاه به محصول تجاری تبدیل میشوند، فناوریهای آب و خاک نیازمند طی کردن مراحل متعدد هستند.
رضایی ایده اولیه، اثبات مفهوم در آزمایشگاه، ساخت نمونه اولیه، آزمون در شرایط کنترلشده مانند گلخانه، پایلوت در مقیاس مزرعه، بهینهسازی، اخذ مجوزها و در نهایت تولید انبوه را از جمله این مراحل معرفی کرد؛ فرآیندی که هر مرحله آن ماهها تا سالها زمان و سرمایه قابل توجهی نیاز دارد.
به گفته او، در شرایطی که سرمایهگذار ریسکپذیر در حوزههای سختافزاری و زیستی بهندرت در کشور یافت میشود، این مسئله به مانعی جدی تبدیل شده است.
رئیس مرکز رشد واحدهای فناور آب و خاک، دومین چالش را فاصله میان نیاز واقعی کشاورز و محصول فناورانه عنوان کرد و افزود: «بسیاری از فناوران محصولاتی طراحی میکنند که از نظر علمی مناسب است، اما قیمت تمامشده آنها فراتر از توان مالی کشاورزان است یا نیاز به تخصص و تجهیزات جانبی دارد که در دسترس بهرهبرداران نیست.»
او این موضوع را ناشی از شکاف شناختی میان فناور و بازار دانست و تأکید کرد که پر کردن این فاصله نیازمند منتورینگ تخصصی و تحقیقات بازار است.
میثم رضایی سومین مانع را دشواری اخذ مجوزها و استانداردها برشمرد و گفت: «تولید محصولات فناورانه در حوزه آب و خاک مانند کودهای زیستی، بذرهای اصلاحشده یا تجهیزات مرتبط با آبشیرینکنها نیازمند دریافت مجوز از نهادهای متعدد از جمله وزارت صمت، وزارت جهادکشاورزی، سازمان حفاظت محیط زیست، مؤسسه استاندارد و سازمان غذا و دارو است که این فرایند در بسیاری موارد طولانی، پرهزینه و گاه مبهم است.»
او در ادامه چهارمین چالش را نبود بازارهای تضمینی و مشتریان اولیه عنوان کرد و اظهار داشت: «پس از تولید محصول، فناوران با مشکل جذب اولین مشتری مواجه میشوند، زیرا کشاورزان و صنایع معمولاً رویکردی محافظهکارانه دارند و استفاده از محصولات شناختهشده، حتی در صورت وارداتی و گران بودن، را ترجیح میدهند.»
به گفته او، شکلگیری بازارهای تضمینی از طریق قراردادهای دولتی، تفاهمنامهها یا حمایت از پایلوتهای مزرعهای میتواند این ریسک را کاهش دهد.
رئیس مرکز رشد واحدهای فناور آب و خاک، پنجمین چالش را ضعف در اکوسیستم شبکهسازی و انتقال فناوری دانست و گفت: «توسعه فناوری نیازمند شبکهای از نهادها شامل مراکز تحقیقاتی، مراکز رشد، سرمایهگذاران، شتابدهندهها، صنایع پاییندستی و نهادهای حاکمیتی است، اما این اکوسیستم در کشور هنوز به بلوغ کامل نرسیده و ارتباط میان اجزا ضعیف است.»
او با اشاره به نقش قوانین حمایتی از جمله قانون جهش تولید دانشبنیان گفت: «این قوانین برای رفع بخشی از چالشها طراحی شدهاند و ابزارهایی مانند اعتبار مالیاتی، تسهیل مجوزها و معافیتهای مالیاتی میتوانند به کاهش موانع کمک کنند، اما صرف وجود قانون کافی نیست و اجرای مؤثر و هماهنگ میان دستگاهها ضروری است.»
میثم رضایی با تشریح نقش مرکز رشد بهعنوان یک تسهیلگر و شبکهساز، خاطرنشان کرد: «ارائه فضا و زیرساخت برای کاهش هزینهها، منتورینگ برای شناخت بازار، مشاوره حقوقی برای تسهیل مسیر مجوزها و برگزاری رویدادها و نشستهای تخصصی برای تقویت پیوندهای اکوسیستم از جمله مأموریتهای این مرکز است.»
دیدگاه تان را بنویسید