تازهترین گزارش انجمن صنایع خوراک دام، طیور و آبزیان ایران
برآورد تولید گندم ایران به ۱۵ میلیون تن نزدیک شد
تهران-ایانا- بر اساس دادههای انجمن صنایع خوراک دام، طیور و آبزیان ایران، چین با تولید حدود ۱۴۰ میلیون تن، بزرگترین تولیدکننده گندم جهان در سال زراعی ۲۰۲۵-۲۰۲۶ است و پس از آن هند، روسیه، آمریکا و کانادا قرار دارند. در ایران نیز برآوردها از تولید ۱۴ تا ۱۵ میلیون تن گندم حکایت دارد، اما تفاوت میان برآورد تولید و حجم گندم تحویلدادهشده به دولت، در کنار تأخیر در پرداخت مطالبات گندمکاران، میتواند بر میزان واقعی گندم واردشده به چرخه رسمی و در نهایت تحقق خودکفایی اثر بگذارد.
به گزارش ایانا، گندم همچنان یکی از مهمترین محصولات راهبردی در تأمین امنیت غذایی کشورهاست و آمارهای منتشرشده از سوی انجمن صنایع خوراک دام، طیور و آبزیان ایران، تمرکز تولید این محصول در چند کشور بزرگ جهان را نشان میدهد.
بر اساس این دادهها، چین با تولید حدود ۱۴۰ میلیون تن و سهم ۱۶.۶ درصدی از تولید جهانی در صدر قرار دارد. هند با حدود ۱۱۸ میلیون تن و سهم ۱۴ درصدی در جایگاه دوم است و روسیه با حدود ۹۰.۳ میلیون تن، آمریکا با ۵۴ میلیون تن و کانادا با ۴۰ میلیون تن در رتبههای بعدی قرار گرفتهاند.
در ایران، برآوردهای تولید گندم در سال جاری متفاوت است. فائو در جدیدترین برآورد خود برای سال ۲۰۲۶، تولید گندم ایران را حدود ۱۳.۷ میلیون تن پیشبینی کرده است؛ در مقابل، برخی برآوردهای غیررسمی از تولید بیش از ۱۵ میلیون تن حکایت دارد.
بر اساس تحلیلهای کارشناسی، در صورت تحقق تولید گندم ایران در محدوده ۱۴ تا ۱۵ میلیون تن یا بیشتر و ورود کامل محصول به چرخه رسمی خرید و ذخیرهسازی، کشور میتواند بخش عمده نیاز داخلی خود را از محل تولید داخل تأمین و نیاز به واردات را به حداقل برساند. با این حال، تولید بالا بهتنهایی به معنای خودکفایی نیست و نحوه جمعآوری و مدیریت محصول نیز اهمیت تعیینکننده دارد.
در همین حال، مجید آنجفی، معاون امور زراعت وزارت جهاد کشاورزی، از خرید تضمینی بیش از ۸.۲ میلیون تن گندم خبر داده است. بر اساس آخرین آمار اعلامشده، حدود ۵۵ درصد بهای گندم خریداریشده پرداخت شده و حدود ۴۵ درصد مطالبات باقی مانده است.
تأخیر در پرداخت مطالبات گندمکاران میتواند بر ورود محصول به چرخه رسمی خرید اثر بگذارد. پیشتر نیز درباره این نگرانی هشدار داده شده بود که اختلاف قیمت گندم در داخل و کشورهای همسایه، در کنار تأخیر در پرداخت پول کشاورزان، انگیزه خروج گندم از چرخه رسمی را افزایش دهد.
در چنین شرایطی، بخشی از محصول ممکن است به بازار آزاد، کشورهای همسایه یا چرخه خوراک دام منتقل شود.
دیدگاه تان را بنویسید