معاون پژوهشی پژوهشکده گلخانه و محیط های کنترل شده، بیان کرد:
ضرورت مشارکت دولت، بخش خصوصی و پژوهشگاهها برای خودکفایی بذر هیبرید
معاون پژوهشی پژوهشکده گلخانه و محیط های کنترل شده با تشریح موانع تولید و تجاریسازی بذر هیبرید در کشور، گفت: کمبود سرمایهگذاری، ضعف زیرساختها، تهدید ورود بیماریها از طریق بذر و وابستگی ۹۵ درصدی به واردات، از مهمترین گلوگاههای این حوزه است.
تهران- ایانا- معاون پژوهشی پژوهشکده گلخانه و محیط های کنترل شده موسسه تحقیقات علوم باغبانی با اشاره به چالشهای پیشروی تولید بذر هیبرید در کشور، گفت: «از منظر تولیدکنندگان، نیاز به سرمایهگذاری بسیار بالا برای ایجاد بستر مناسب تولید، یکی از مشکلات اساسی در شکلگیری شرکتهای تولیدکننده بذر هیبرید است.»
محمدرضا ایمانی در گفتوگو با ایانا، اظهار داشت: «بسیاری از شرکتهای فعال در این حوزه با حداقل امکانات و بدون برخورداری از ساختار انسانی و زیرساختی مناسب وارد فعالیت شده و بهدلیل طولانی بودن دوره بازگشت سرمایه و زمانبر بودن تجاریسازی، در ابتدای مسیر با توفیق محدودی مواجه میشوند.»
او ادامه داد: «این شرایط موجب شده است برخی شرکتها به سمت واردات لاینهای والدینی و تولید تحت لیسانس شرکتهای بینالمللی سوق پیدا کنند.»
ایمانی با اشاره به اینکه ورود آفات و بیماریها از طریق بذرهای آلوده، همواره تهدیدی جدی برای بهرهبرداران محسوب میشود، افزود: «بنابراین در صورت عدم رعایت ضوابط قرنطینهای، میتواند خسارات گستردهای به بخش کشاورزی وارد کند؛ از جمله این موارد میتوان به بیماری روگوز گوجهفرنگی اشاره کرد.»
او با بیان اینکه در صورت تولید بذر هیبرید در داخل کشور، علاوه بر کاهش قیمت نسبت به بذرهای وارداتی، امکان تولید ارقام با سازگاری بالا، کیفیت مطلوب و شناخت دقیق برای بهرهبردار فراهم میشود، گفت: «همچنین شرکت تولیدکننده نیز میتواند در تمام مراحل تولید در کنار مصرفکننده حضور داشته باشد.»
این پژوهشگر با اشاره به اینکه در حال حاضر حدود ۹۵ درصد بذر هیبرید مورد نیاز کشور وارداتی است، افزود: «این موضوع، سرمایهگذاری در بخش گلخانه را با چالش مواجه کرده و برنامهریزی برای انتقال کشت از فضای باز به محیطهای کنترلشده و کاهش مصرف آب را با محدودیت همراه میسازد.»
او خاطرنشان کرد: «در این شرایط، سرمایهگذاری در تولید بذر هیبرید یک ضرورت است و ایجاد سازوکار مشارکت سهجانبه دولت، بخش خصوصی و نهادهای پژوهشی برای استفاده از ظرفیتهای موجود و نیروی انسانی متخصص، امری اجتنابناپذیر خواهد بود.»
دیدگاه تان را بنویسید