دبیر انجمن تولیدکنندگان ماکارونی:
صنعت ماکارونی آماده خروج از نظام یارانهای است
تهران- ایانا- صنعت ماکارونی ایران با اتکا به ظرفیت واحدهای تولیدی مدرن و توانمندی فنی، ضمن اعلام آمادگی کامل برای تأمین بازار، بر ضرورت خروج از نظام یارانهای و ورود به فضای رقابتی تأکید میکند؛ مسیری که به اعتقاد تولیدکنندگان، از تحمیل هزینههای غیرضروری به دولت جلوگیری کرده و پایداری این صنعت را در بلندمدت تضمین میکند.
دبیر انجمن تولیدکنندگان صنف ماکارونی ایران، با بیان اینکه تولیدکنندگان این صنعت خواستار خرید گندم با قیمت تمامشده هستند، میگوید: «صنعت ماکارونی کشور با برخورداری از واحدهای تولیدی مدرن و ظرفیت مناسب تولید، نگرانی جدی درباره تأمین بازار ندارد و میتواند بدون تحمیل هزینه به دولت در فضای رقابتی فعالیت کند.»
مسیح رجبی با اشاره به ظرفیتهای این صنعت بیان میکند که انجمن تولیدکنندگان صنف ماکارونی ایران حدود ۶۰ کارخانه تولیدی را در کشور تحت پوشش دارد که از این تعداد، حدود ۱۰ کارخانه بهصورت کاملاً صنعتی فعالیت میکنند و از خطوط تولید بسیار مدرن بهره میبرند.

او در گفتوگو با ایانا با اشاره به اینکه برخی از کارخانههای عضو انجمن دارای خطوط تولیدی هستند که با خطوط تولید ایتالیا به عنوان مهد صنعت ماکارونی برابری میکند، میافزاید: «محصولاتی که در این صنعت تولید میشود از کیفیت مناسبی برخوردار بوده و قابلیت رقابت دارد.»
رجبی معتقد است افزایش مصرف ماکارونی در زنجیره غذایی خانوارها طی حدود ۲۰ سال گذشته نشان میدهد این محصول جایگاه مهمی در سبد مصرفی مردم پیدا کرده؛ بهطوری که میزان مصرف آن چند برابر شده و حتی علاقه نوجوانان به مصرف ماکارونی در برخی موارد بیش از برنج است.
دبیر انجمن تولیدکنندگان صنف ماکارونی ایران توسعه این صنعت را حاصل همکاری بخش خصوصی و دستگاههای اجرایی میداند و میافزاید: «اگر صنعت ماکارونی در کشور پیشرفت کرده است، نتیجه همکاری وزارت صنعت، معدن و تجارت و وزارت جهاد کشاورزی بوده و تولیدکنندگان از عملکرد این دستگاهها رضایت دارند.»
او با بیان اینکه روند تصمیمگیری در دولت گاهی با کندی همراه است، میگوید: «اگرچه یکی از گلایههای تولیدکنندگان طولانی شدن فرآیند تصمیمگیری و دیرهنگام بودن نتایج برخی تصمیمات است، اما در مجموع بخش خصوصی از همراهی و همکاری دستگاههای دولتی رضایت دارد.»
رجبی همچنین به نقش شرکت بازرگانی دولتی ایران در تأمین مواد اولیه اشاره میکند و میگوید که این شرکت در زمینه تأمین سرمایه در گردش و مواد اولیه تولید، بهویژه از طریق ضمانتنامههای خود، شرایط را برای تولیدکنندگان آسانتر کرده است.
با این وجود، او تأکید میکند که انتظار تولیدکنندگان این است که کشور بیش از این درگیر پرداخت یارانه نباشد؛ زیرا آنها به عنوان تشکل صنفی اصرار دارند از نظام یارانهای خارج شوند و امکان تولید در شرایط رقابتی برایشان فراهم شود.
او ادامه میدهد: «اگرچه گندم یارانهای در اختیار صنعت قرار میگیرد، اما به اعتقاد ما ادامه این روند در بلندمدت و به دلایل مختلف ممکن است کشور را با چالش مواجه کند، از این رو خواهان آن هستیم که با قیمت رقابتی تولید کرده و هیچ هزینهای را به دولت تحمیل نکنیم.»
او درباره وضعیت تولید و عرضه ماکارونی در بازار نیز اظهار میکند: «در ماههای اخیر مشکل جدی در این زمینه وجود نداشته است، هرچند سازمان حمایت در مقطعی گزارشهایی درباره کمبود ماکارونی در برخی فروشگاهها ارائه کرد.»
رجبی دلیل این وضعیت را افزایش مصرف عنوان میکند و میگوید: «با افزایش قیمت برنج در سهماهه چهارم سال ۱۴۰۴، گرایش بخشی از خانوارها به سمت کالاهای ارزانتر افزایش یافت و ماکارونی به عنوان یک کالای جایگزین و مکمل برنج با رشد تقاضا مواجه شد.»
به اعتقاد او، این افزایش ناگهانی مصرف در شرایطی رخ داد که تولیدکنندگان با محدودیت سهمیه مواد اولیه روبهرو بودند و میزان سهمیهای که از شرکت بازرگانی دولتی ایران دریافت میشد، پاسخگوی نیاز واقعی بازار نبود.
دبیر انجمن ادامه میدهد: «این موضوع با هماهنگی انجامشده با مدیرعامل شرکت مادر تخصصی بازرگانی دولتی ایران پیگیری و برطرف شد و در حال حاضر مشکل خاصی در این زمینه وجود ندارد.»
او با تأکید بر اینکه صنعت ماکارونی نسبت به آینده نگرانی جدی ندارد، میگوید: «با توجه به پیگیریهای انجامشده و همکاریهای موجود، وضعیت تولید و تأمین بازار در شرایط مناسبی قرار دارد.»
در نهایت، رجبی درباره مهمترین عوامل اثرگذار بر قیمت ماکارونی اظهار میکند که مؤلفه اصلی، مواد اولیه و بهویژه گندم است و در شرایط فعلی حدود ۵۵ تا ۶۰ درصد قیمت تمامشده محصول را مواد اولیه تشکیل میدهد که این سهم ممکن است در آینده به حدود ۸۰ درصد نیز برسد.
او میافزاید که پس از مواد اولیه، هزینه حملونقل یکی از مهمترین عوامل تأثیرگذار بر قیمت است و گاهی بین ۸ تا ۹ درصد هزینههای تولید را شامل میشود؛ بنابراین اگر توزیع گندم متناسب با استقرار کارخانهها انجام شود، هزینه حملونقل نیز کاهش خواهد یافت.
دیدگاه تان را بنویسید