معاون امور حقوقی و بینالمللی وزارت امور خارجه:
امنیت غذایی نباید قربانی جنگ و تحریمهای یکجانبه شود
تهران- ایانا- معاون امور حقوقی و بینالمللی وزارت امور خارجه با تأکید بر ضرورت مصون ماندن امنیت غذایی از پیامدهای جنگ و تحریمهای یکجانبه، گفت: «غذا، آب، دارو و نیازهای اساسی مردم نباید به ابزار فشار سیاسی تبدیل شوند و توسعه دیپلماسی کشاورزی و همکاریهای منطقهای و بینالمللی میتواند به تقویت تابآوری زنجیرههای تأمین غذا کمک کند.»
به گزارش ایانا، کاظم غریبآبادی در مراسم روز جهانی غذا در سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی با اشاره به تأثیر بحرانهای ژئوپلیتیکی، جنگها، تغییرات اقلیمی، خشکسالی، محدودیت منابع و اختلال در زنجیرههای تأمین بر امنیت غذایی جهان گفت: «امنیت غذایی صرفاً به معنای دسترسی به غذا نیست، بلکه تضمین دسترسی پایدار، کافی، سالم و مقرونبهصرفه همه مردم به غذای مناسب را در بر میگیرد.»
او کشاورزی را فراتر از یک بخش اقتصادی و از پایههای اصلی امنیت، استقلال، توسعه و ثبات کشورها دانست و افزود: «در شرایط کنونی، دیپلماسی کشاورزی میتواند ابزاری مؤثر برای ایجاد اعتماد، توسعه همکاریهای بینالمللی، کاهش تنشها و تقویت پیوند میان ملتها باشد.»
معاون امور حقوقی و بینالمللی وزارت امور خارجه با تأکید بر اینکه امنیت غذایی مسئولیتی مشترک در سطح جهان است، گفت: «هیچ کشوری نمیتواند در جهانی که با بحرانهای بههمپیوسته مواجه است، نسبت به امنیت غذایی دیگر ملتها بیتفاوت باشد. همکاری در حوزه کشاورزی برخلاف بسیاری از عرصههای رقابت سیاسی، ظرفیت بالایی برای ایجاد منافع مشترک دارد و میتواند به زبان مشترک ملتها تبدیل شود.»
غریبآبادی با تشریح ظرفیتهای ایران برای توسعه همکاریهای کشاورزی با سایر کشورها، تنوع اقلیمی، دانش و تجربه کشاورزی، نیروی انسانی متخصص، مراکز دانشگاهی و تحقیقاتی و موقعیت جغرافیایی راهبردی را از مزیتهای کشور برشمرد و گفت: «فناوریهای گلخانهای، تولید بذر و نهال، صنایع تبدیلی و غذایی، دانش فنی آبیاری، دامپروری و آبزیپروری از جمله حوزههایی هستند که میتوانند مبنای همکاریهای مشترک با کشورهای مختلف قرار گیرند.»
او کشورهای همسایه، منطقه غرب آسیا، آسیای مرکزی، قفقاز و آفریقا را از اولویتهای همکاری ایران دانست و افزود: «توسعه روابط کشاورزی با این کشورها میتواند به تقویت تجارت منطقهای، افزایش تابآوری زنجیرههای تأمین غذا و ایجاد فرصتهای اقتصادی جدید کمک کند.»
معاون وزیر امور خارجه با اشاره به چالشهای مشترک ایران و کشورهای منطقه در زمینه کمآبی، خشکسالی و طوفانهای گردوغبار، بر ضرورت همکاری در مدیریت پایدار منابع آب، توسعه روشهای کمآببر تولید، تبادل دانش کشاورزی در مناطق خشک و نیمهخشک و گسترش سامانههای هشدار سریع تأکید کرد.
غریبآبادی موقعیت جغرافیایی ایران و دسترسی به مسیرهای مهم زمینی و دریایی را ظرفیتی برای پیوند دادن بازارهای منطقهای و تسهیل مبادلات کشاورزی دانست و گفت: «بهرهگیری از این موقعیت به برنامهریزی مشترک دستگاههای داخلی، دیپلماسی فعال اقتصادی و شکلگیری همکاریهای بلندمدت با کشورهای منطقه نیاز دارد.»
او با بیان اینکه امنیت غذایی از مهمترین مؤلفههای امنیت ملی کشورهاست، افزود: «جامعهای که به دسترسی پایدار به غذای کافی و سالم برخوردار باشد، در برابر بحرانها و شوکهای اقتصادی و سیاسی تابآوری بیشتری خواهد داشت. از این رو، تقویت تولید داخلی، تنوعبخشی به منابع تأمین غذا، کاهش وابستگیهای آسیبپذیر و توسعه همکاریهای منطقهای از اولویتهای جمهوری اسلامی ایران است.»
معاون امور حقوقی و بینالمللی وزارت امور خارجه در عین حال تأکید کرد: «تقویت ظرفیتهای داخلی به معنای نادیده گرفتن ضرورت همکاریهای بینالمللی نیست؛ امنیت غذایی پایدار زمانی محقق میشود که کشورها در کنار تقویت توانمندیهای داخلی، از ظرفیت تجارت منصفانه و تبادل دانش نیز بهره بگیرند.»
غریبآبادی با اشاره به آثار جنگ و تحریمهای یکجانبه بر بخش کشاورزی و امنیت غذایی گفت: «جنگ علیه جمهوری اسلامی ایران، افزون بر پیامدهای انسانی، امنیتی و اقتصادی، به زیرساختها، فعالیتهای تولیدی، تجارت و زندگی روزمره مردم آسیب وارد کرده است. کشاورزی و امنیت غذایی نیز از جمله حوزههایی هستند که بهطور مستقیم یا غیرمستقیم از پیامدهای جنگ تأثیر میپذیرند.»
او افزود: «تحریمهای یکجانبه، حتی در مواردی که برخی کالاهای غذایی و دارویی رسماً از شمول آنها مستثنا هستند، از طریق محدودیتهای بانکی، بیمهای، حملونقلی و مالی میتوانند موانع جدی در مسیر تجارت و تأمین نهادههای ضروری ایجاد کنند.»
معاون وزیر امور خارجه با تأکید بر اینکه امنیت غذایی نباید قربانی جنگ، فشار سیاسی یا تحریمهای یکجانبه شود، گفت: «جمهوری اسلامی ایران ضمن تأکید بر حق دفاع از حاکمیت و تمامیت سرزمینی خود، تحریمهای یکجانبه را مغایر حقوق بینالملل و حقوق بشر میداند و معتقد است واضعان و مجریان این تحریمها مسئولیت بینالمللی دارند.»
غریبآبادی همچنین بر ضرورت مصون ماندن همکاریهای بینالمللی در حوزه کشاورزی و امنیت غذایی از ملاحظات سیاسی و محدودیتها تأکید کرد و حمایت ایران از نقش سازمانهای بینالمللی، بهویژه سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (فائو)، در ارتقای همکاریهای جهانی و منطقهای را مورد توجه قرار داد.
او پنج محور را برای توسعه همکاریهای مشترک در حوزه کشاورزی و امنیت غذایی پیشنهاد کرد که شامل توسعه همکاریهای علمی و فناورانه در زمینه کشاورزی هوشمند، مدیریت منابع آب، اصلاح بذر و افزایش بهرهوری؛ تقویت تجارت محصولات کشاورزی و غذایی و تسهیل دسترسی به بازارها؛ گسترش سرمایهگذاری مشترک در صنایع تبدیلی و زیرساختهای ذخیرهسازی و حملونقل؛ توسعه همکاریهای آموزشی و پژوهشی از طریق تبادل متخصصان و ایجاد شبکههای علمی؛ و تقویت همکاریهای منطقهای برای مدیریت بحرانهای غذایی و مقابله با خشکسالی است.
معاون امور حقوقی و بینالمللی وزارت امور خارجه با اشاره به تحریمهای چند دهه اخیر و آسیبهای واردشده به زیرساختهای کشاورزی در جریان جنگ ۱۲ روزه و جنگ ۴۰ روزه گفت: «با وجود این شرایط، جمهوری اسلامی ایران همچنان یکی از مدلهای مهم تأمین امنیت غذایی است.»
غریبآبادی تأکید کرد: «این موضوع به معنای نادیده گرفتن مسئولیت بینالمللی متجاوزان نیست و ایران پیگیری حقوقی و بینالمللی جنایات ارتکابی را با دقت و جدیت دنبال خواهد کرد.»
او امنیت غذایی را هدفی فراتر از اقتصاد و بخشی جداییناپذیر از کرامت انسانی، عدالت اجتماعی، صلح و توسعه پایدار دانست و گفت: «باید کشاورزی را نه عرصهای برای رقابت و فشار، بلکه بستری برای همکاری، همبستگی و صلح قرار دهیم تا هیچ انسانی به دلیل جنگ، تحریم یا نابرابری از دسترسی به غذای کافی و سالم محروم نماند.»
دیدگاه تان را بنویسید