عضو هیأت علمی پژوهشکده خرما و میوههای گرمسیری بیان کرد:
بیماری خامج تهدیدی جدی برای نخلستانهای خوزستان
عضو هیأت علمی پژوهشکده خرما و میوههای گرمسیری با اشاره به گسترش بیماری پوسیدگی گلآذین نخل خرما (خامج) در خوزستان، از کاهش شدید عملکرد و حتی نابودی کامل محصول در اثر این بیماری خبر داد.
تهران - ایانا- عضو هیأت علمی پژوهشکده خرما و میوههای گرمسیری، بیماری پوسیدگی گلآذین نخل خرما معروف به خامج را یکی از چالشهای سالهای اخیر در نخلستانهای استان خوزستان دانست و اظهار داشت: «این بیماری که توسط قارچهای M. scaettae، Fusarium anulatum و F. proliferatum ایجاد میشود، گلآذینهای نر و ماده ارقام مختلف خرما را تحت تأثیر قرار داده و به دلیل ارتباط مستقیم با کاهش تولید، موجب افت شدید عملکرد محصول میشود.»
مجید امانی در گفتوگو با ایانا با بیان اینکه در اثر این بیماری، گلآذینها دچار کپکزدگی، پوسیدگی و سوختگی شده و در بسیاری از موارد به طور کامل از بین رفته و عملاً میوهای تشکیل نمیشود، افزود: «این بیماری با آسیب مستقیم به اندام بارده نخل، موجب نابودی گل و میوه و در نهایت کاهش محصول میشود.»
او با اشاره به اینکه بیماری خامج تقریباً در تمام مناطق خرماخیز استان خوزستان با شدتهای متفاوت وجود داشته و حداقل ۲۵ درصد از نخلها به آن آلوده هستند، گفت: «این بیماری با از بین بردن تمام یا بخشی از گلآذینهای نر و ماده، موجب کاهش میوهنشینی در پایههای ماده و همچنین افت کمّیت و کیفیت دانه گرده در پایههای نر شده و خسارتهای قابل توجهی به نخلستانها وارد میکند.»
امانی با تأکید بر اینکه طبق نتایج بررسیها شدت خسارت در نخلستانهایی که از بهداشت باغی و تغذیه مناسب برخوردار نیستند، بسیار بیشتر است، افزود: «همچنین بر اساس مشاهدات میدانی، علائم پوسیدگی غیرمعمول در گلآذینهای ارقام مختلف، بهویژه استعمران و برحی، بهوضوح مشاهده میشود.»
این پژوهشگر درباره علائم بیماری توضیح داد: «نخستین نشانهها پیش از شروع گردهافشانی و از نوک یا سایر بخشهای اسپات ظاهر میشود؛ در ابتدا لکههای قهوهای روی سطح اسپات دیده شده و پس از ۴ تا ۵ روز گلها به رنگ قهوهای و سپس سیاه درمیآیند.»
او افزود: «در ادامه نوک گلآذینها دچار سوختگی شده و به تدریج کل گلآذین خشک میشود و در موارد شدید هیچ میوهای تشکیل نمیشود.»
امانی هشدار داد: «در صورت عدم کنترل این بیماری بهویژه در نخلستانهای رها شده، در مدت زمان کوتاهی نخلستانهای مجاور نیز دچار خسارتهای غیرقابل جبران خواهند شد.»
او با تأکید بر لزوم مدیریت زراعی و کنترل عوامل بیماریزا، گفت: «برای پیشگیری از گسترش بیماری، رعایت بهداشت نخلستان از طریق جمعآوری و معدومسازی خوشهها و گلآذینهای آلوده، چه روی درخت و چه در کف باغ، ضروری است؛ همچنین استفاده از گرده سالم در زمان گردهافشانی نقش مهمی در کاهش آلودگی دارد.»
این عضو هیأت علمی، اظهار داشت: «در صورت نیاز، بهویژه پس از بارندگیهای اواخر زمستان و اوایل بهار، میتوان از سمپاشی با قارچکشهایی مانند کاربندازیم، ایپرودیون کاربندازیم، تریدِمورف، پروپیکونازول، تیوفانات متیل و تریکودرِمین با غلظت مناسب استفاده کرد؛ زمان مصرف این ترکیبات بسته به نوع سم، قبل، بعد یا همزمان با ظهور اسپات توصیه میشود.»
امانی خاطرنشان کرد: «پیشگیری از انتقال بیماری و استفاده از ترکیبات گوگردی با خاصیت قارچکشی، میتواند ضمن کاهش خسارت، هزینههای کنترل بیماری را نیز به میزان قابل توجهی کاهش دهد.»
دیدگاه تان را بنویسید