کشاورزان چگونه خود را برای ۲۰۲۶ آماده میکنند؟
بحران اعتماد در اقتصاد کشاورزی آمریکا
گزارش تازه اقتصاددانان کشاورزی نشان میدهد بخش محصولات زراعی آمریکا در رکود است و کاهش اعتماد به سیاستها و دادهها کشاورزان را به تلاش برای بقا سوق داده است. در حالی که دامداری سودآور باقی مانده، کشاورزان با کاهش هزینهها، تمرکز بر بازگشت سرمایه و انعطافپذیری سعی در عبور از بحران دارند. موفقیت سال ۲۰۲۶ وابسته به حفظ نقدینگی و بازسازی اعتماد خواهد بود.
تهران-ایانا- گزارش تازه اقتصاددانان کشاورزی در ژانویه نشان میدهد فشارهای سنگین اقتصادی، از هزینههای بالای نهادهها تا قیمتهای پایین محصولات و بیثباتی سیاستها، بسیاری از تولیدکنندگان را از برنامهریزی برای سودآوری به تلاش برای بقا سوق داده است. اگر بخواهیم یک کلمه برای اقتصاد کشاورزی ایالات متحده در اوایل سال ۲۰۲۶ انتخاب کنیم، آن کلمه «اعتماد» است؛ یا دقیقتر، کمبود آن. مشکل تنها کاهش اعتماد به دادهها نیست، بلکه نگرانی از کارآمدی سیاستها و ابزارهای سنتی برای تثبیت درآمد کشاورزان نیز رو به افزایش است.
نخستین گزارش ماهانه اقتصاددانان کشاورزی مجله Farm Journal در سال ۲۰۲۶، همراه با نظرات کشاورزان و فروشندگان نهادهها، تصویری روشن از صنعت ارائه میدهد. اکثر فعالان بازار بر این باورند که کشاورزی با مشکل مواجه است، اما درباره چرایی مشکل، راهحلها و اینکه کشاورزان چگونه میتوانند از این شرایط عبور کنند، اختلاف نظر وجود دارد. نتایج نظرسنجیها نشان میدهد بخش محصولات زراعی در رکود قرار دارد و فشار ناشی از هزینههای بالای نهادهها و قیمت پایین محصولات، این وضعیت را تشدید کرده است.
اقتصاددانان و کشاورزان در مورد وضعیت رکود تا حد زیادی همنظر هستند. در این میان، ۷۶ درصد اقتصاددانان میگویند بخش محصولات زراعی ایالات متحده در رکود است و ۷۴ درصد از تولیدکنندگان با این نظر موافق هستند. بیش از ۷۶ درصد اقتصاددانان معتقدند شرایط فعلی بدتر از سال گذشته است. در عین حال، اقتصاددانان هشدار میدهند که این رکود باعث تسریع روند تجمیع و ادغام در صنعت خواهد شد. آنها بر این باورند که قیمتهای پایین و هزینههای بالا، عملیات ضعیفتر را از بازار خارج میکند و همین روند توسط ۸۰ درصد فروشندگان نیز به عنوان عاملی که تجمیع در صنعت را افزایش میدهد، تایید شده است.
یکی از مهمترین موانع پیش روی تولیدکنندگان، هزینههای بالای نهادههاست. ۶۷ درصد از تولیدکنندگان، قیمتهای بالای نهادهها را بزرگترین مانع خود میدانند و ۶۲ درصد اقتصاددانان نیز با این دیدگاه موافق هستند. هزینههای بالای کود، نیروی کار، نرخ بهره و مواد اولیه، همراه با قیمتهای پایین محصولات، بسیاری از کشاورزان را وادار کرده است محصولات خود را در سطح هزینه سربهسر یا پایینتر بفروشند. اقتصاددانان همچنین بارها به بیثباتی سیاستها، از روابط تجاری تا سیاستهای سوختهای زیستی، به عنوان عاملی کلیدی اشاره کردهاند. حتی کمکهای دولتی کوتاهمدت نیز بیشتر صرف پرداخت بدهیها میشود تا سرمایهگذاری مجدد در مزرعه و همین مسئله، مشکلات نقدینگی را در میان کشاورزان تشدید کرده است.
اقتصاددانان اشاره میکنند که بخش دامداری، بهویژه گاوهای گوشتی، همچنان سودآور است. عرضه محدود دام و تقاضای جهانی برای پروتئین حیوانی سودآوری این بخش را حفظ کرده است، هرچند چشمانداز آینده همچنان نامطمئن باقی مانده است. در مقابل، بخش محصولات زراعی با مازاد جهانی ذرت، سویا و گندم و تقاضای ضعیف صادراتی مواجه است که فشار زیادی بر قیمتها وارد میکند.
در مواجهه با این شرایط، کشاورزان بر استراتژی محافظت از نقدینگی، دفاع از بازگشت سرمایه و حفظ انعطافپذیری تمرکز کردهاند تا بتوانند چرخه رکود را پشت سر بگذارند. اگرچه برخی به تنوعبخشی به فعالیتهای خود به عنوان کلید موفقیت اشاره میکنند، غالب تولیدکنندگان بر کاهش شدید هزینهها، بهویژه هزینههای سرمایهای، تاکید دارند. بسیاری از کشاورزان تلاش میکنند هزینههای سرمایهای خود را به صفر یا نزدیک به صفر کاهش دهند، خرید تجهیزات را به تعویق بیندازند و هر هزینه جدید را به دقت ارزیابی کنند. آنها پیش از هر خریدی از خود میپرسند که این خرید نیاز است یا صرفاً یک خواسته؛ زیرا خواستهها میتوانند آنها را سریعاً دچار بحران مالی کنند.
یکی از حوزههای سیاستگذاری که شکاف فلسفی میان کشاورزی «در میدان» و تحلیل «روی صفحه گسترده» را به خوبی نشان میدهد، سوختهای زیستی است. تولیدکنندگان اکنون به دنبال افزایش تقاضای فوری هستند، در حالی که اقتصاددانان به چشمانداز پنج تا ده سال آینده توجه دارند. تولیدکنندگان و فروشندگان به توسعه E15 به عنوان سریعترین راه برای ایجاد تقاضای واقعی و کاهش وابستگی به حمایتهای دولتی مینگرند.
در حالی که حمایت سیاسی از رئیسجمهور همچنان وجود دارد، اعتماد به توانایی دولت برای بهبود اقتصاد کشاورزی کاهش یافته است. ۵۲ درصد اقتصاددانان و ۴۴ درصد تولیدکنندگان از کاهش اعتماد خود خبر دادهاند. تنها ۸ درصد اقتصاددانان نسبت به سال گذشته اعتماد بیشتری دارند، اما ۳۴ درصد از تولیدکنندگان افزایش اعتماد خود را گزارش کردهاند که نشان میدهد خوشبینی در مزرعه هنوز وجود دارد، حتی زمانی که اقتصاددانان بدبینتر میشوند.
نظرسنجی نشان میدهد که اقتصاددانان رکود را یک پدیده چرخهای و قابل مدیریت از طریق بهینهسازی میبینند، اما کشاورزان آن را آزمون ساختاری میدانند که بر عملیات و معیشت آنها فشار وارد میکند. در مقابل دیدگاه حرفهای اقتصاددانان، برخی کشاورزان از بحران مالی و حتی احتمال بیخانمانی سخن گفتهاند. این فاصله بین تحلیل حرفهای و تجربه عملی، نکتهای مهم در گزارش است که نشان میدهد فشار اقتصادی بر زندگی واقعی کشاورزان چگونه است.
با وجود تمام این چالشها، اعتماد به توانایی خود کشاورزان در مدیریت بحران هنوز قوی است. بین ۶۲ تا ۸۰ درصد پاسخدهندگان معتقدند که تولیدکنندگان با کنار گذاشتن تمرکز دیرینه بر حداکثر عملکرد و تمرکز بر حداکثر بازگشت سرمایه میتوانند از شرایط عبور کنند. مسیر این گذار شامل بازاریابی دفاعی، کاهش شدت استفاده از نهادهها، بررسی دقیقتر هر هکتار زمین، کسب درآمد بیشتر از منابع خارج از مزرعه و گفتوگوهای دشوار با وامدهندگان است.
اقتصاد کشاورزی سال ۲۰۲۶ با اصلاح بازار یا رونق مشخص نخواهد شد و بیشتر تحت تاثیر اعتماد یا فقدان آن، سرعت رشد تقاضا بدون مداخله دولت و میزان تحمل فشار اقتصادی تولیدکنندگان شکل خواهد گرفت. در نهایت، موفقیت در سال جاری بستگی به بازسازی اعتماد، افزایش تقاضا بدون حمایت دائمی دولت و توانایی کشاورزان در حفظ نقدینگی، تطبیق سریع و تحمل فشار طولانی حاشیه سود دارد.
دیدگاه تان را بنویسید