گذر از بحران نقدینگی با ابزارهای نوین؛ «تامین مالی جمعی» روی میز صنایع تولید خوراک دام و طیور
افزایش نیاز واحدهای تولیدی به نقدینگی پس از آزادسازی نرخ ارز، بار دیگر مسئله تامین مالی در صنایع تولید خوراک دام و طیور را به صدر دغدغههای فعالان این بخش آورد؛ موضوعی که در نشستی تخصصی با محور «راهکارهای عملی تامین مالی شرکتها در جنگ و پسا جنگ» بررسی شد.
تهران-ایانا- نشست «راهکارهای عملی تامین مالی شرکتها در جنگ و پسا جنگ» که به همت انجمن صنایع خوراک دام، طیور و آبزیان ایران و انجمن صنفی کارفرمایی تامین مالی جمعی ایران برگزار شد، تامین مالی جمعی را بهعنوان یکی از ابزارهای نوین بازار سرمایه، راهکاری برای عبور از محدودیتهای نظام بانکی و پاسخ به نیاز فوری شرکتها به سرمایه در گردش پس از آزادسازی نرخ ارز معرفی کرد.
به گزارش ایانا، این نشست در حالی برگزار شد که تامین نقدینگی واحدهای تولیدی بهویژه صنایع فعال دام، طیور و آبزیان ایران یکی چالشهای اساسی پس از حذف ارز ترجیحی است.
در این نشست، کیوان استیری، رئیس کمیسیون بازار پول و سرمایه انجمن صنایع خوراک دام و طیور آبزیان ایران و پوریا ناگهی، رئیس هیئت مدیره انجمن صنفی کارفرمایی عاملین تامین مالی ایران، به تشریح وضعیت تامین مالی در کشور و ظرفیتهای ابزارهای نوین پرداختند.
استیری تاکید کرد که پس از آزادسازی نرخ ارز، شرکتها و واحدهای تولیدی با نیاز بالایی به نقدینگی و سرمایه در گردش مواجه شدهاند و در چنین شرایطی، اتکا به روشهای سنتی بانکی بهتنهایی پاسخگوی نیاز بخش تولید نیست. بر همین اساس، تامین مالی جمعی بهعنوان یکی از روشهای جدید و کارآمد تامین مالی، بهطور ویژه مورد بحث قرار گرفت.
در ادامه پوریا ناگهی، تامین مالی جمعی را به عنوان ابزاری نوین برای جذب سرمایههای خرد از عموم مردم و هدایت آن به سمت طرحهای دارای توجیه اقتصادی معرفی کرد. بر اساس این توضیحات، در مدل رایج جهانی این ابزار، روشهای مختلفی از جمله تامین مالی مبتنی بر اهدا، پاداش، وام و مشارکت وجود دارد، اما در ایران این سازوکار عمدتاً در قالب مشارکت در طرحها و تحت نظارت فرابورس اجرا میشود.
در این نشست همچنین به ساختار اجرایی تامین مالی جمعی در کشور اشاره شد و توضیح داده شد که در حال حاضر ۷۵ سکو یا پلتفرم دارای مجوز از فرابورس در این حوزه فعال هستند. این سکوها که از میان نهادهای مختلف از جمله شرکتهای زیرمجموعه بانکها، صندوقهای پژوهش و فناوری و سایر مجموعههای مجاز انتخاب شدهاند، بهعنوان عامل میان سرمایهپذیر و سرمایهگذار عمل میکنند. بر اساس توضیحات ارائهشده، این عاملان وظیفه دارند طرح سرمایهپذیر را ارزیابی کنند، طرح توجیهی تهیه شود، میزان سود پیشبینیشده مشخص شود، تضامین لازم اخذ شود و سپس مدارک برای صدور نماد به فرابورس ارسال شود.
پس از صدور نماد، طرح در بستر سکوهای تامین مالی جمعی در معرض دید سرمایهگذاران قرار میگیرد و مردم میتوانند با مشارکت در آن، منابع مورد نیاز پروژه را تامین کنند. در این فرآیند، نوع تضامین، نحوه ارزیابی طرح، فرایند اخذ مجوز و نقش عاملان از جمله موضوعاتی بود که در جلسه درباره آن پرسش و پاسخ شد.
در نهایت برگزارکنندگان این نشست تاکید کردند که تامین مالی جمعی میتواند بهعنوان یک ابزار مکمل در کنار نظام بانکی، مسیر تازهای برای تامین مالی بنگاههای تولیدی و بهویژه صنایع پروتئینی ایجاد کند.
دیدگاه تان را بنویسید