مشاور معاون وزیر در امور کشاورزی حفاظتی:
کشاورزی حفاظتی مخالف استفاده از کاه و کلش نیست/ ۲۰ تا ۳۰ درصد بقایای گیاهی باید در مزرعه حفظ شود
تهران- ایانا- مشاور معاون وزیر در امور کشاورزی حفاظتی با رد این تصور که کشاورزی حفاظتی مخالف استفاده دامداران از کاه و کلش است، گفت: «این رویکرد نه مانع بهرهبرداری کشاورزان از بقایا میشود و نه حق دام از علوفه را نادیده میگیرد، بلکه تأکید دارد بخشی از بقایای گیاهی به عنوان سهم زمین از تولید، در مزرعه باقی بماند تا پایداری تولید حفظ شود.»
سیدعلی شهرستانی در گفتوگو با ایانا با اشاره به دغدغه کشاورزان درباره نگهداری بقایای گیاهی در مزرعه یا استفاده از آن بهعنوان خوراک دام، گفت: «مدیریت بقایای گیاهی در کشاورزی حفاظتی بر پایه به رسمیت شناختن سهم مزرعه از زیستتوده یا بیوماسی تولیدشده است.»
او افزود: «در کشاورزی مرسوم، معمولاً محصول برداشت، کاه و کلش از مزرعه خارج و بقایای باقیمانده نیز در صورت مزاحمت برای کشت بعدی سوزانده میشود؛ در نتیجه سهم زمین از آنچه تولید کرده، نادیده گرفته میشود.»
شهرستانی ادامه داد: «کشاورزی حفاظتی نمیگوید کاه و کلش نباید برای خوراک دام، فروش، تولید انرژی، مصالح ساختمانی یا سایر مصارف استفاده شود؛ بلکه تأکید میکند این بهرهبرداری نباید به گونهای باشد که زمین از سهم خود محروم شود.»
مشاور معاون وزیر در امور کشاورزی حفاظتی با بیان اینکه حفظ بقایا به معنای ایجاد تعادل میان بهرهبرداری و حفظ توان تولید خاک است، خاطرنشان کرد: «در این رویکرد، حداقل ۲۰ تا ۳۰ درصد بقایای گیاهی باید در مزرعه باقی بماند تا به حفظ خاک و استمرار تولید کمک کند.»
شهرستانی برای تبیین این موضوع به مثالهایی از زندگی روستایی اشاره کرد و گفت: «همانگونه که دامدار هنگام دوشیدن گاو، همه شیر را تخلیه نمیکند و بخشی را برای تغذیه گوساله باقی میگذارد، یا زنبوردار در آغاز فصل سرما همه عسل را از کندو خارج نمیکند و تعدادی از شانههای عسل را برای تغذیه زنبورها در زمستان نگه میدارد، در کشاورزی نیز باید سهم زمین از تولید حفظ شود.»
او افزود: «در کشاورزی مرسوم، به دلیل نگاه کوتاهمدت، گاهی همه بقایای گیاهی از مزرعه خارج میشود و باقیمانده آن نیز برای آمادهسازی زمین سوزانده میشود؛ در حالی که این رفتارها با اصول کشاورزی حفاظتی سازگار نیست و توان تولید خاک را در بلندمدت تضعیف میکند.»
شهرستانی با تأکید بر اینکه حفظ بقایای گیاهی یک رویکرد برد-برد است، گفت: «اگر بپذیریم که ادامه تولید در گرو حفظ زمین است، حفظ بخشی از بقایا نهتنها به پایداری خاک کمک میکند، بلکه استمرار تولید کاه و کلش برای خوراک دام و سایر مصارف را نیز تضمین خواهد کرد.»
او تصریح کرد: «اگر زمین توان تولید خود را از دست بدهد، دیگر محصولی تولید نخواهد شد که بقایای آن در اختیار دامدار، صنعت یا سایر بخشها قرار گیرد؛ بنابراین، نخستین شرط بهرهبرداری از بقایای گیاهی، حفظ پایداری زمین و استمرار تولید در آن است.»
دیدگاه تان را بنویسید