رئیس بخش تحقیقات چغندرقند خراسان رضوی بیان کرد:

خرد شدن اراضی و فرسودگی ماشین‌آلات؛ دو مانع جدی افزایش بهره‌وری در مزارع چغندرقند

خرد شدن اراضی و فرسودگی ماشین‌آلات؛ دو مانع جدی افزایش بهره‌وری در مزارع چغندرقند

رئیس بخش تحقیقات چغندرقند خراسان رضوی با اشاره به تأثیر ساختار اقتصادی و فنی مزارع بر تولید چغندرقند گفت: «خرد شدن اراضی، محدودیت مالی کشاورزان، فرسودگی ادوات و پایین بودن ضریب نفوذ مکانیزاسیون از مهم‌ترین عواملی هستند که مانع دستیابی به ظرفیت واقعی تولید در مزارع کشور می‌شوند.»

کدخبر: 136546

جواد رضایی در گفت‌وگو با ایانا با بیان این‌که بخشی از فاصله موجود میان عملکرد فعلی و ظرفیت واقعی تولید چغندرقند به ساختار مزارع بازمی‌گردد، اظهار کرد: «حتی در شرایطی که دانش فنی، ارقام مناسب و دستورالعمل‌های تولید در اختیار کشاورزان قرار داشته باشد، برخی محدودیت‌های اقتصادی و ساختاری مانع بهره‌برداری کامل از این ظرفیت‌ها می‌شود.»

او افزود: «یکی از مهم‌ترین این چالش‌ها خرد شدن اراضی کشاورزی است؛ موضوعی که در سال‌های اخیر و در نتیجه تقسیم اراضی میان وراث تشدید شده و در بسیاری از مناطق، سطح بهره‌برداری واحدهای کشاورزی را کاهش داده است.»

رئیس بخش تحقیقات چغندرقند خراسان رضوی ادامه داد: «در بسیاری از موارد پس از تقسیم اراضی، زمین‌ها در اختیار افرادی قرار می‌گیرد که به‌طور مستقیم در فعالیت‌های کشاورزی حضور ندارند یا از منطقه فاصله دارند و همین مسئله می‌تواند بر مدیریت مزرعه و بهره‌وری تولید اثر بگذارد.»

او تصریح کرد: «اجرای بسیاری از فناوری‌های نوین، مکانیزاسیون پیشرفته، سامانه‌های هوشمند و حتی برخی روش‌های نوین آبیاری در قطعات کوچک توجیه اقتصادی کافی ندارد و این مسئله پذیرش فناوری را با مشکل مواجه می‌کند.»

رضایی ادامه داد: «بسیاری از کشاورزان با محدودیت منابع مالی روبه‌رو هستند و همین موضوع موجب می‌شود ریسک استفاده از فناوری‌های جدید، تجهیزات مدرن و روش‌های نوین تولید را کمتر بپذیرند.»

او افزود: «وضعیت نقدینگی کشاورزان در بسیاری از موارد اجازه نمی‌دهد که بهره‌برداران به سمت سرمایه‌گذاری در فناوری‌های جدید حرکت کنند، حتی زمانی که از مزایای اقتصادی آن آگاه باشند.»

رئیس بخش تحقیقات چغندرقند خراسان رضوی فرسودگی ماشین‌آلات را از دیگر چالش‌های مهم این بخش دانست و اظهار کرد: «بخش قابل توجهی از دستگاه‌های کاشت چغندرقند مورد استفاده در کشور به فناوری‌های چند دهه قبل تعلق دارند و از دقت کافی برخوردار نیستند.»

او ادامه داد: «این دستگاه‌ها مصرف بذر بالاتری دارند، بذر را در عمق‌های متفاوت قرار می‌دهند و فاصله یکنواختی میان بذور ایجاد نمی‌کنند که در نهایت موجب کاهش یکنواختی سبز شدن گیاهچه‌ها و افت عملکرد مزرعه می‌شود.»

رضایی تأکید کرد: «هرگونه ناهماهنگی در استقرار بوته‌ها در مراحل ابتدایی رشد، در نهایت بر عملکرد نهایی محصول تأثیر می‌گذارد و بخشی از کاهش تولید را رقم می‌زند.»

او با اشاره به وجود فناوری و تجهیزات پیشرفته در کشور، افزود: «اما افزایش شدید قیمت‌ها موجب شده است که بخش بزرگی از کشاورزان توان خرید این ماشین‌آلات را نداشته باشند.»

رئیس بخش تحقیقات چغندرقند خراسان رضوی، با بیان این‌که در حال حاضر بیشتر شرکت‌های بزرگ، کشت و صنعت‌ها، سهام زراعی‌ها و مجموعه‌هایی که از توان مالی بیشتری برخوردارند، امکان خرید این تجهیزات را دارند، گفت: «اما حتی در این بخش نیز استقبال از نوسازی ماشین‌آلات به اندازه مورد انتظار نیست.»

او اظهار کرد: «استفاده از دستگاه‌های دقیق کاشت و سایر تجهیزات مدرن می‌تواند از طریق صرفه‌جویی در مصرف نهاده‌ها و افزایش بهره‌وری، هزینه سرمایه‌گذاری را در مدت زمان مشخصی جبران کند، اما بسیاری از بهره‌برداران نگاه بلندمدت به این موضوع ندارند.»

رضایی درباره اجاره ماشین‌آلات نیز گفت: «توسعه خدمات مکانیزاسیون نیازمند سرمایه‌گذاری افرادی است که تجهیزات را خریداری و در اختیار کشاورزان قرار دهند، اما حجم بالای سرمایه‌گذاری مورد نیاز باعث شده است که این بخش نیز آن‌گونه که باید توسعه پیدا نکند.»

او با اشاره به نقش مکانیزاسیون در آینده تولید چغندرقند خاطرنشان کرد: «افزایش بهره‌وری، کاهش هزینه‌های تولید و دستیابی به عملکردهای بالاتر در واحد سطح بدون نوسازی تدریجی ماشین‌آلات، تقویت خدمات مکانیزاسیون و بهبود ساختار اقتصادی مزارع با دشواری روبه‌رو خواهد بود.»

 

انتهای پیام

دیدگاه تان را بنویسید