مدیرکل دفتر امور بیابان سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری کشور:
محدودیت منابع نباید اجرای طرحها را متوقف کند
تهران- ایانا- مدیرکل دفتر امور بیابان سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری کشور با تأکید بر اینکه محدودیت منابع مالی نباید مانع اجرای برنامههای مقابله با بیابانزایی شود، گفت: «مدیریت این پدیده باید بر پایه خلاقیت، مشارکت مردم، بهرهگیری از ظرفیتهای سرزمین و پذیرش خشکسالی بهعنوان واقعیت اقلیمی ایران استوار باشد.»
غلامرضا هادربادی در گفتوگو با ایانا، خلاقیت را مهمترین پیشنیاز توسعه و مدیریت بیابانزایی دانست و اظهار کرد: «خلاقیت به معنای خلق ایدهها و راهحلهای نو است و نوآوری، اجرای عملی همان ایدهها به شمار میرود.»
به گفته او، فاصله میان وضعیت موجود و وضعیت مطلوب تنها با خلاقیت پر میشود و توسعه نیز چیزی جز حرکت از وضعیت موجود به وضعیت ایدهآل نیست.
هادربادی با بیان این که در خلاقیت بنبست وجود ندارد، افزود: «محدودیت منابع نباید بهانهای برای متوقف شدن طرحها باشد و مدیران باید برای عبور از موانع، همواره به دنبال راهحلهای تازه باشند.»
مدیرکل دفتر امور بیابان سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری کشور با تأکید بر ضرورت تغییر نگاه به بیابان گفت: «بیابان نباید صرفاً بهعنوان یک تهدید دیده شود، بلکه باید از ظرفیتهای آن برای کنترل بیابانزایی بهره گرفت و رویکرد «از بیابان برای بیابان» را جایگزین نگاه صرفاً تهدیدمحور کرد.»
هادربادی ادامه داد: «همانگونه که در الگوهای مدیریتی ابتدا قوتها و فرصتها بررسی میشوند و سپس ضعفها و تهدیدها، در مدیریت بیابان نیز باید ابتدا ظرفیتهای موجود شناسایی و تهدیدها به فرصت تبدیل شوند.»
او با اشاره به شرایط اقلیمی کشور اظهار کرد: «خشکسالی در ایران یک پدیده طبیعی است و برنامهریزیها باید بر همین اساس انجام شود، نه بر مبنای ترسالی.»
به گفته او، پیشینیان نیز توسعه باغها را بر پایه کمترین آب قنوات و با انتخاب گونههای متناسب با فاصله از منبع آب انجام میدادند؛ رویکردی که نمونهای از تلفیق دانش بومی و خلاقیت در مدیریت منابع طبیعی است.
مدیرکل دفتر امور بیابان سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری کشور، مشارکت مردم را یکی از ارکان موفقیت طرحهای منابع طبیعی دانست و گفت: «پایداری هر پروژه زمانی تضمین میشود که ذینفعان در آن احساس مالکیت و منفعت داشته باشند. این احساس نیز نه با واگذاری سند، بلکه با مشارکت مردم در همه مراحل تصمیمگیری و اجرا شکل میگیرد.»
او همچنین بر توجه به «نبایدها» در کنار «بایدها» تأکید کرد و افزود: «انجام مطالعات موازی، ایجاد جادههای خاکی غیراصولی و اقداماتی که روند تخریب سرزمین را تشدید میکنند، باید متوقف شود، زیرا سرعت تخریب ناشی از این اقدامات از سرعت احیای سرزمین بیشتر است.»
هادربادی با رد این تصور که بیابانزایی تنها به مناطق خشک و نیمهخشک محدود میشود، گفت: «هرجا تعادل میان آب، خاک، هوا و پوشش گیاهی بر هم بخورد، بیابانزایی آغاز میشود؛ به همین دلیل حتی کشورهای دارای جنگلهای گسترده نیز این موضوع را یک تهدید جدی میدانند.»
او مستندسازی را نیز یکی از پایههای اصلی خلاقیت برشمرد و اظهار کرد: «مستندسازی تنها ثبت تصاویر نیست، بلکه باید مزایا، معایب، نقاط قوت، نقاط ضعف و درسآموختههای هر پروژه ثبت شود تا تجربهها به سرمایهای برای تصمیمگیریهای آینده تبدیل شوند.»
هادربادی با بیان اینکه خلاقیت الزاماً به پروژههای بزرگ و پرهزینه وابسته نیست، گفت: «تجربه نشان داده است که راهکارهای کوچک، ساده و خلاقانه میتوانند بیشترین نقش را در حفاظت از سرزمین، کنترل بیابانزایی و بهبود معیشت جوامع محلی ایفا کنند.»
دیدگاه تان را بنویسید