زاگرس فقط جنگل نیست؛ یک زندگی است/ احیای زاگرس با مردم

رسول اشرفی‌پور در گفت‌و‌گو با خبرنگار ایانا با اشاره به این‌که بیش از ۹۰ درصد جنگل‌های زاگرس فاقد حیات طبیعی بوده و شرایط خاص این منطقه باعث شده که مسائل آن فراتر از اقدامات صرفاً اکولوژیکی و کاشت بذر و نهال باشد؛ افزود: زاگرس به دلیل گستردگی بیش از ۳۳ میلیون هکتاری حوزه اثرگذاری خود و حضور جمعیت قابل توجه در روستاها و شهرهای پیرامون، نیازمند نگاهی جامع و آمایشی است که شامل همه ابعاد طبیعی، اجتماعی و اقتصادی باشد.

معاون امور جنگل سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری کشور تصریح کرد: در منطقه زاگرس با مجموعه‌ای از نهادهای مختلف روبرو هستیم که هر یک فعالیت‌های خود را دنبال می‌کنند؛ وزارت نیرو ساخت سد را انجام داده، شهرسازی توسعه شهرها را پیش برده و بنیاد مسکن برنامه‌های ویژه خود را دارد.

وی افزود: نبود انسجام و هماهنگی بین این بخش‌ها چالشی جدی در مدیریت منابع طبیعی زاگرس ایجاد کرده است.

اشرفی‌پور با بیان این‌که جنگلداری اجتماعی تنها الگوی قابل اتکا و مورد توصیه نهادهای بین‌المللی از جمله فائو و اتحادیه جهانی حفاظت از طبیعت (IUCN) است؛ خاطر نشان کرد: این رویکرد نسخه‌ای یکسان و کلی نیست بلکه باید بومی‌سازی شده و متناسب با شرایط هر منطقه اجرا شود.

وی با تأکید بر این‌که سازمان منابع طبیعی برای پیاده‌سازی این الگو، مدل FLR یا احیای جنگل و چشم‌انداز را انتخاب کرده است؛ گفت: این مدل به‌طور هم‌زمان به سیمای طبیعی و سیمای انسان‌ساخت سرزمین توجه دارد و می‌تواند ابعاد طبیعی، اجتماعی و اقتصادی را در کنار هم ببیند.

اشرفی‌پور با اشاره به این‌که پایه و اساس سند جنگلداری اجتماعی سازمان منابع طبیعی همین مدل FLR است؛ گفت: در بسیاری از نقاط زاگرس مؤلفه‌های اجتماعی و اقتصادی تاثیر بیشتری دارند و مدل FLR با انعطاف‌پذیری خود می‌تواند به شکل مطلوبی این دو بعد را در مدیریت منابع طبیعی در نظر بگیرد.

خبرنگار: شهرزاد مسعودی