رئیس مرکز رشد واحدهای فناور خاک و آب بیان کرد:
کاهش ۲۰ تا ۳۰ درصدی مصرف آب با فناوریهای دانشبنیان
به گفته رئیس مرکز رشد واحدهای فناور خاک و آب، بهکارگیری سامانههای هوشمند آبیاری میتواند مصرف آب بخش کشاورزی را ۲۰ تا ۳۰ درصد کاهش داده و همزمان با احیای خاکهای تخریبشده و کاهش وابستگی به واردات نهادهها، زمینه تقویت امنیت غذایی کشور را فراهم کند.
تهران- ایانا- رئیس مرکز رشد واحدهای فناور خاک و آب با تأکید بر اینکه امنیت غذایی در شرایط بحرانی کنونی دیگر یک شعار نیست، گفت: «فناوریهای دانشبنیان با افزایش بهرهوری منابع آب و خاک، کاهش وابستگی به واردات، کاهش هزینههای تولید و حفظ پایداری کشاورزی، نقش کلیدی در تقویت امنیت غذایی کشور ایفا میکنند.»
میثم رضایی در گفتوگو با ایانا، اظهار داشت: «در کشوری کمآب مانند ایران، امنیت غذایی بهصورت مستقیم به بهرهوری آب کشاورزی گره خورده و فناوریهای دانشبنیان از مسیرهای مختلف به افزایش این بهرهوری کمک میکنند.»
او کاهش تلفات آبیاری را یکی از مهمترین کارکردهای این فناوریها دانست و افزود: «سامانههای هوشمند آبیاری مبتنی بر نیاز واقعی گیاه، از آبیاری بیرویه و هدررفت آب جلوگیری میکنند و برآورد میشود این فناوریها بتوانند مصرف آب در بخش کشاورزی را بدون افت عملکرد محصول، ۲۰ تا ۳۰ درصد کاهش دهد.»
رئیس مرکز رشد واحدهای فناور خاک و آب، ادامه داد: «این به معنای آن است که با همان حجم آب موجود، میتوان سطح بیشتری را زیر کشت برد و تولید را افزایش داد.»
رضایی، سنسورها و سامانههای پایش رطوبت خاک را از دیگر ابزارهای دانشبنیان در مدیریت منابع آب عنوان کرد و گفت: «این سامانهها به کشاورز امکان میدهند تا زمان و محل دقیق آبیاری را مشخص کند و از آبیاریهای غیرضروری جلوگیری شود.»
او همچنین به نقش فناوریهای تصفیه و شیرینسازی آب در استفاده از منابع آب نامتعارف اشاره کرد و افزود: «فناوریهای تصفیه غشایی و دستگاههای شیرینکن، آبهای شور و لبشور را وارد چرخه آبیاری میکنند و بدون نیاز به حفر چاه جدید یا انتقال آب بینحوضهای، منابع آبی تازهای در اختیار بخش کشاورزی قرار میدهند.»
رضایی با بیان اینکه خاک سرمایه ملی کشور است، اظهار داشت: «فرسایش، شوری، سدیمی شدن و کاهش ماده آلی، خاک کشور را با تهدید جدی مواجه کرده و فناوریهای دانشبنیان میتوانند در احیای خاکهای تخریبشده نقش مؤثری ایفا کنند.»
او افزود: «روشهای علمی و بومی اصلاح خاکهای شور و سدیمی، اراضی غیرقابل کشت را دوباره به چرخه تولید بازمیگرداند و با توجه به وسعت میلیونها هکتاری این خاکها در ایران، احیای هر هکتار به معنای افزایش ظرفیت تولید غذای کشور است.»
رئیس مرکز رشد واحدهای فناور خاک و آب، کودهای زیستی و آلی را از دیگر ابزارهای حفظ سلامت خاک دانست و گفت: «برخلاف کودهای شیمیایی که در بلندمدت موجب تخریب خاک میشوند، کودهای زیستی و آلی ساختار خاک را بهبود بخشیده، ماده آلی را افزایش داده و فعالیت میکروبی خاک را تقویت میکنند.»
رئیس مرکز رشد واحدهای فناور خاک و آب، تأکید کرد: «خاک سالم نیاز کمتری به نهادههای خارجی دارد و در برابر تنشهایی مانند خشکسالی، شوری و آفات مقاومتر است.»
رضایی با اشاره به «دسترسی فیزیکی»، «دسترسی اقتصادی» و «پایداری تولید» بهعنوان سه بعد امنیت غذایی، گفت: «افزایش بهرهوری آب و خاک، موجب افزایش تولیدات کشاورزی و دسترسی بیشتر مردم به غذا میشود.»
او افزود: «فناوریهایی که وابستگی به واردات بذر، کود و تجهیزات را کاهش میدهند و همچنین فناوریهای مرتبط با آبیاری دقیق و کود هوشمند، هزینههای تولید را پایین آورده و این موضوع در نهایت به کاهش قیمت محصول برای مصرفکننده منجر میشود.»
رئیس مرکز رشد واحدهای فناور خاک و آب با اشاره به اهمیت پایداری تولید در شرایط بحران، گفت: «روشهای دانشبنیان نهتنها منابع آب و خاک را تخریب نمیکنند، بلکه موجب حفظ و احیای آنها میشوند و این مسئله استمرار تولید در بلندمدت و حفظ امنیت غذایی نسلهای آینده را تضمین میکند.»
او تصریح کرد: «در شرایط فعلی کشور، با محدودیت نهادهها، کاهش واردات، افزایش هزینهها و تضعیف بازار، هیچ راهی جز دانشبنیان کردن تولید برای حفظ امنیت غذایی وجود ندارد.»
رضایی خاطرنشان کرد: «فناوریهای حوزه آب و خاک با افزایش بهرهوری منابع، کاهش وابستگی به خارج، کاهش هزینهها و حفظ پایداری تولید، از هر سه بُعد امنیت غذایی حمایت میکنند و این همان موضوعی است که قانون جهش تولید دانشبنیان نیز بر آن تأکید دارد.»
دیدگاه تان را بنویسید