وزیر جهاد کشاورزی در گفتوگو با رسانه خبری - تحلیلی فورمیکه ایتالیا:
ایران در تأمین امنیت غذایی تابآور بوده است/ آمادگی برای گسترش همکاری با ایتالیا
تهران- ایانا- وزیر جهاد کشاورزی ایران با اشاره به تداوم تولید محصولات کشاورزی و نبود کمبود مواد غذایی در کشور، از آمادگی تهران برای توسعه همکاریهای اقتصادی و کشاورزی با ایتالیا خبر داد و تأکید کرد که پایان جنگ و بازگشت به مسیر مذاکره، به سود همه کشورها خواهد بود.
به گزارش ایانا از پایگاه اطلاع رسانی وزارت جهاد کشاورزی، غلامرضا نوری وزیر جهاد کشاورزی کشورمان در گفتوگو با پایگاه خبری «فرمیکه.نت» تأکید کرد: ایران همچنان به توافق اسلامآباد که در ژوئن گذشته حاصل شد، پایبند است.
او همچنین از رم بهعنوان میانجی احتمالی در بحران نام برد. نوری در حالی با افتخار بر محور همکاری با مسکو و پکن تأکید میکند که به موضع پاپ نیز اشاره دارد.
تفاهمنامه اسلامآباد که در ۱۷ ژوئن با میانجیگری پاکستان امضا شد، قرار بود ظرف ۶۰ روز به جنگ پایان دهد. بااینحال، این توافق در ماه ژوئیه ناکام ماند و محاصره آمریکا از سر گرفته شد. در حال حاضر نیز به نظر میرسد مذاکرات هیچ پیشرفت قابلتوجهی نداشتهاند.
این وضعیت بر اقتصادهای سراسر جهان تأثیر گذاشته است؛ از جمله، طبیعتاً، اقتصاد ایران. در همین زمینه، پایگاه خبری «فرمیکه.نت» با غلامرضا نوری قزلجه، وزیر کشاورزی ایران، گفتوگو کرده است. در این مصاحبه، موضوعات دیگری نیز بررسی شدهاند؛ از جمله اهمیت فزاینده مسیرهای تجاری دریای خزر، روابط ایران با مسکو و پکن، چشمانداز مذاکرات با واشنگتن و نقش احتمالی ایتالیا.
تأثیر جنگ و محاصره بر کشاورزی ایران
جنگ و محاصره متعاقب آن چه تأثیری بر بخش کشاورزی ایران داشته است؟
جنگ بدون شک هزینههایی به همراه دارد؛ کشور ما نیز، بهویژه در حوزه تأمین مواد غذایی، از این هزینهها متأثر شده است. بااینحال، جنگ برای تمام جهان هزینه داشته است؛ قیمت انرژی و مواد غذایی در همهجا افزایش یافته، نهفقط در کشور ما.
ما آغازگر این جنگ نبودیم و همواره از صلح و گفتوگو حمایت کردهایم. آمریکا و اسرائیل به ما حمله کردند و ما نیز بهخوبی از خود دفاع کردیم؛ مردم و دولت در کنار یکدیگر ایستادند. هنگامی که کشوری مورد حمله قرار میگیرد، باید هزینههای دفاع از خود را نیز بپذیرد. هر کسی که اندکی احساس غرور ملی داشته باشد، از کشورش دفاع میکند و در ایران نیز همه چنین دیدگاهی دارند.
با وجود جنگ، در بخش مواد غذایی به موفقیتهایی نیز دست یافتهایم. در تولید برخی محصولاتی که پیشتر وارد میکردیم، به خودکفایی رسیدهایم. در ایران هیچگونه کمبود مواد غذایی رخ نداده است؛ هرچند قیمتها، همانند سایر نقاط جهان، افزایش یافتهاند.
با اینحال، اطمینان داشته باشید که ایران بهزودی مسیر توسعه را با سرعتی فوقالعاده و تقریباً معجزهآسا طی خواهد کرد و در نهایت به بهشتی واقعی برای سرمایهگذاری تبدیل خواهد شد.
در طول درگیریها، سه میلیون تن نهاده از طریق بنادر شمالی وارد کشور شد.
آیا دریای خزر و در نتیجه روسیه، به شریانی حیاتی برای ایران تبدیل شدهاند؟ آیا نوعی وابستگی شکل گرفته است؟ روابط تهران و مسکو چگونه توسعه یافته است؟نوری: روابط با روسیه اهمیت بسیار زیادی دارد. طبیعتاً در پی وقوع جنگ، مسیرهای تجاری ما کارآمدتر شدند و کمک قابلتوجهی به کشور کردند.روابط ما با روسیه بر پایه توافقی دوجانبه میان دو کشور دوست استوار است. بدیهی است که هر کشوری منافع خود را نیز در نظر میگیرد؛ بنابراین، این روابط بر اساس منافع متقابل شکل گرفتهاند.البته همکاری ما تنها به روسیه محدود نمیشود. با کشورهای دیگری که در امتداد مرزهای شمالی ما قرار دارند نیز همکاریهای خوبی داریم. ایران کشور بزرگی است و تمامی کشورهای همسایه به برقراری چنین روابطی نیاز دارند. این رابطه متقابل است و هم نیازهای ما و هم نیازهای طرف مقابل را در نظر میگیرد.
روابط ایران و چین
روابط ایران و چین چگونه است؟
روابط بسیار خوبی با چین داریم. چین نیز، مانند ما، با یکجانبهگرایی مخالف است و به توسعه روابط با سایر کشورها توجه دارد. ما روابط تجاری خوبی با چین داریم و این روابط همچنان ادامه دارد. همانطور که با روسیه همکاری میکنیم، با چین نیز در چارچوب سازمان همکاری شانگهای و گروه بریکس همکاری داریم.چین از سوی کشورهای جهان بهعنوان یک قدرت بزرگ اقتصادی شناخته میشود.
آیا ادامه بحران به نفع روسیه است؟
روسیه از افزایش قیمت نفت به بیش از ۱۰۰ دلار سود برده است. آیا این تصور وجود دارد که ادامه بحران به نفع روسیه باشد؟
این موضوع طبیعی است. تمام کشورهای جهان منافع ملی خود را دنبال میکنند و هرگاه فرصتی پیش بیاید، برای بهرهبرداری از آن اقدام میکنند. روسیه نیز مانند سایر کشورها در پی تأمین منافع خود است.این وضعیت فرصتهای مناسبی برای مسکو ایجاد کرده و طبیعی است که روسیه در شرایط کنونی از آن سود ببرد.آمریکا نیز این وضعیت را پذیرفته است؛ دونالد ترامپ نقش روسیه را به رسمیت شناخته و سپس امکان دستیابی به توافقهایی با روسیه را نیز مطرح کرده است.ما امیدواریم جنگ پایان یابد؛ چراکه پایان جنگ به نفع همه ماست. روسیه در حال حاضر از افزایش قیمت سوخت سود میبرد، اما پس از پایان جنگ، شرایطی فراهم میشود تا همه کشورها بتوانند از منافع حاصل بهرهمند شوند.
چشمانداز مذاکرات و احتمال بازگشت به تفاهمنامه ژوئن
شما گفتهاید که به مذاکرات امیدوار هستید. به نظر شما، برای بازگشت به تفاهمنامه ژوئن چه چیزی لازم است؟
آن توافق منطقی بود و امیدواریم طرف آمریکایی بار دیگر به آن پایبند شود. هیچ جنگی تا ابد ادامه پیدا نمیکند و در نهایت، همیشه صلح برقرار میشود.این جنگ هزینههای سنگینی را به تمام جهان تحمیل کرده است. مردم سراسر جهان هماکنون بهای سنگینی برای سیاستهای جنگطلبانه ترامپ میپردازند؛ بهویژه به دلیل افزایش قیمت انرژی و مواد غذایی. به همین دلیل، مردم خشمگین هستند.
بنابراین، فکر میکنم بهزودی توافقی حاصل خواهد شد. سیاستمداران دوراندیش در حال اعمال فشار بر ترامپ هستند تا به جنگ پایان دهد؛ چراکه خاتمه هرچه سریعتر جنگ به نفع همه است.ما همچنان به توافق ژوئن پایبند هستیم و این ایالات متحده بود که از آن خارج شد. امیدواریم آمریکا بار دیگر به این توافق پایبند شود.مردم ایران و نیروهای مسلح کشور نشان دادهاند که در برابر پافشاری دشمن تسلیم نمیشوند. اگر ترامپ به این روند ادامه دهد، در داخل کشور خود نیز با مشکلاتی مواجه خواهد شد.شما در ایتالیا نیز شاهد افزایش قیمت نفت و بنزین هستید. همه افراد منطقی در سراسر جهان خواهان پایان هرچه سریعتر این جنگ هستند و موضع عالیجناب پاپ نیز در همین راستا قرار دارد. فکر میکنم در نهایت، این خواست عمومی محقق خواهد شد.
تهران چه نگاهی به رم دارد؟
ما با همان احترامی به ایتالیا مینگریم که یک تمدن بزرگ برای تمدنی بزرگ دیگر قائل است. ایتالیا نیز مانند ایران از فرهنگی غنی برخوردار است. این دو تمدن نقش مهمی در پیشرفت بشریت ایفا کردهاند.بیش از ۱۵۰ سال است که با ایتالیا روابط دیپلماتیک و تجاری داریم. با وجود فاصله جغرافیایی، مردم دو کشور وجوه مشترک بسیاری با یکدیگر دارند.امیدواریم این اشتراکات میان دو ملت، در سطح دولتها نیز نمود پیدا کند. ما خواهان توسعه روابط میان ایران و ایتالیا هستیم؛ از جمله در حوزه کشاورزی، اما همکاریهایمان نباید صرفاً به این بخش محدود شود.
بنابراین، معتقدید ایتالیا میتواند میانجی قابلاعتمادی باشد؟
ایتالیا در گذشته و در مواجهه با چنین مسائلی، رویکردی منطقی و معقول از خود نشان داده است. به همین دلیل، شاید بتواند نقشی مهمتر و فعالتر ایفا کند و من فکر میکنم در آینده نیز در همین مسیر حرکت خواهد کرد.دستکم، این انتظاری است که میرود.
دیدگاه تان را بنویسید