تولید محصولات آب‌بر باید با مزیت اقتصادی و شرایط آبی کشور متناسب شود

به گزارش ایانا، مجید آنجفی در حاشیه گردهمایی رؤسای سازمان‌های جهاد کشاورزی استان‌های سراسر کشور در تبریز و در گفت‌وگو با خبرنگاران، با اشاره به وضعیت تأمین نهاده‌های دامی اظهار کرد: حدود ۸۰ درصد غذای مورد نیاز دام و طیور کشور از تولیدات داخلی تأمین می‌شود و بخش باقی‌مانده، با توجه به شرایط اقلیمی کشور و محدودیت منابع آب، از طریق واردات و استفاده از ظرفیت «آب مجازی» تأمین می‌شود.

وی افزود: استفاده از واردات در برخی محصولات و نهاده‌ها به معنای وابستگی صرف نیست، بلکه در مواردی که تولید داخلی یک محصول آب‌بر، منابع قابل توجهی از آب کشور را مصرف می‌کند، واردات می‌تواند به عنوان یکی از ابزارهای مدیریت منابع آب و تأمین پایدار نیاز کشور مورد توجه قرار گیرد.

معاون امور زراعت وزارت جهاد کشاورزی با اشاره به جایگاه ذرت دانه‌ای در زنجیره تأمین خوراک دام و طیور گفت: ذرت دانه‌ای یکی از مهم‌ترین نهاده‌های مورد نیاز کشور است و تولید داخلی آن به دلیل نیاز آبی بالا باید با ملاحظات مربوط به منابع آب و شرایط اقلیمی مناطق مختلف مورد بررسی قرار گیرد.

آنجفی ادامه داد: برای تولید میزان قابل توجهی از ذرت دانه‌ای، حجم بالایی از آب مورد نیاز است و برآوردها نشان می‌دهد تولید این محصول در داخل می‌تواند حدود ۱۰ میلیارد مترمکعب آب مصرف کند؛ بنابراین در شرایطی که کشور با محدودیت منابع آبی مواجه است، تأمین بخشی از این نیاز از طریق واردات و بهره‌گیری از آب مجازی می‌تواند تصمیمی منطقی و منطبق با ظرفیت‌های سرزمینی باشد.

وی تأکید کرد: تصمیم‌گیری درباره تولید یا واردات محصولات کشاورزی باید بر اساس مجموعه‌ای از شاخص‌ها از جمله منابع آب، شرایط اقلیمی، مزیت اقتصادی، نیاز کشور و قابلیت تولید در مناطق مختلف انجام شود و نمی‌توان صرفاً با هدف افزایش تولید یک محصول، منابع محدود آب و خاک را نادیده گرفت.

معاون وزیر جهاد کشاورزی با تأکید بر ضرورت تقویت اقتصاد تولید در بخش کشاورزی اظهار کرد: تولیدکننده زمانی می‌تواند فعالیت خود را استمرار دهد که محصول تولیدی از توجیه اقتصادی مناسبی برخوردار باشد؛ از این رو باید ظرفیت‌های تولید کشور به سمت محصولاتی هدایت شود که علاوه بر تأمین نیاز داخلی، ارزش اقتصادی و قابلیت ارزآوری بیشتری دارند.

آنجفی خاطرنشان کرد: در شرایط کنونی، سیاست‌گذاری در بخش کشاورزی باید همزمان چند هدف را دنبال کند؛ از یک سو امنیت غذایی و نیاز مصرفی کشور تأمین شود و از سوی دیگر، تولیدکننده از نظر اقتصادی توان ادامه فعالیت داشته باشد و منابع پایه‌ای همچون آب و خاک نیز حفظ شود.

وی «الگوی کشت» را یکی از مهم‌ترین ابزارهای ایجاد تعادل میان تولید، اقتصاد کشاورزی و منابع طبیعی دانست و گفت: مسیر تولید در کشور باید به تدریج از محصولات با نیاز آبی بالا به سمت محصولاتی تغییر کند که مصرف آب کمتری دارند و در عین حال از کارایی اقتصادی و قابلیت تولید مناسب برخوردار هستند.

معاون امور زراعت وزارت جهاد کشاورزی افزود: اصلاح الگوی کشت به معنای کاهش تولید نیست، بلکه هدف آن تغییر ترکیب تولید متناسب با ظرفیت‌های هر منطقه است؛ به گونه‌ای که کشاورز بتواند با مصرف منطقی‌تر منابع، محصولی اقتصادی‌تر تولید کند.

آنجفی تصریح کرد: اگر بتوانیم بین شرایط اقلیمی هر منطقه، میزان دسترسی به آب، ظرفیت تولید، نیاز بازار و صرفه اقتصادی محصولات تناسب ایجاد کنیم، هم منابع آب و خاک بهتر مدیریت خواهد شد و هم اقتصاد تولید در بخش کشاورزی تقویت می‌شود.

وی در پایان گفت: آینده کشاورزی کشور در گرو تصمیم‌های دقیق و مبتنی بر آمایش سرزمین است و باید تولید محصولاتی در اولویت قرار گیرد که با ظرفیت‌های طبیعی کشور سازگار بوده و در کنار تأمین امنیت غذایی، برای تولیدکننده نیز درآمد و ارزش اقتصادی مناسبی ایجاد کند.