تاثیر مکانیزاسیون در چین بر شهرنشینی و کاهش جمعیت روستایی
ماشینآلات کشاورزی مسئلهای مهم برای پرجمعیتترین کشور جهان، بهشمار میرود/ میزان 44.8 درصدی جمعیت کشاورزی چین در سال 2005 به 28.3 درصد در سال 2015 کاهش یافت
چین دومین اقتصاد بزرگ جهان است و با 1.4 میلیارد نفر جمعیت، یک پنجم از جمعیت جهان را دراختیار دارد، اما این کشور تنها دارای 9 درصد از زمین های زراعی در جهان، و هفت درصد از آب شیرین است.
چین دومین اقتصاد بزرگ جهان است و با 1.4 میلیارد نفر جمعیت، یک پنجم از جمعیت جهان را دراختیار دارد، اما این کشور تنها دارای 9 درصد از زمین های زراعی در جهان، و هفت درصد از آب شیرین است.
به گزارش ایانا از country-guide از دهه 1980، شهر نشینی در این کشور با سرعت افزایش یافته است به طوری که انتظار می رود تا سال 2020، 60 درصد جمعیت در مناطق شهری ساکن شوند.
در دو دهه پیش، 60 درصد از جمعیت کشور در مناطق روستایی زندگی می کردند و شهرنشینی به خروج دسته جمعی کارگران از روستاها و حومه شهرها منجر شده است. با توجه به گزارش Statista.com ، در سال 2005 ، 44.8 درصد از جمعیت چین در بخش کشاورزی کار می کردند. اما در سال 2015، این میزان به 28.3 درصد کاهش یافت.
این در حالی بود که کشاورزی به عنوان یک فرصتی برای برآورده کردن خواسته های مواد غذایی طبقه متوسط به شمار می رفت اما با چالش کاهش نیروی کار همراه بود.
در همین راستا، دولت چین، برای پاسخ به این مساله به سمت مکانیزاسیون و تثبیت زمین پیش رفته است. برای رسیدن به هدف بلند مدت خود و برای دستیابی به 95 درصد خودکفایی در دانه های مواد غذایی تا سال 2020، به ایجاد مزارع بزرگ به صورت تعاونی اقدام کرد که زمین برای اعضا و کشاورزان فراهم می کرد.
خلاف بسیاری از کشورهای غربی که در آن مالکیت زمین به شهروندان تعلق دارد، در چین، این دولت است که مالک زمین در چین را در اختیار دارد و کشاورزان می توانند کنترل تخصیص زمین های خود را حفظ کرده و یا می توانند از طریق تعاونی انتقال دهند و تبدیل به اعضای تعاونی شوند.
برای مثال، Xingnongtianli Agricultural Machinery Co-operative ، تعاونی ماشین آلات کشاورزی پکن، با در اختیار داشتن دو هزار هکتار و دارابودن فعالیت در زمینه زراعی، تعمیر تجهیزات و خدمات برداشت، برای بیش از دو هزار مزرعه خدمات فراهم می کند. کشاورزانی که به تعاونی پیوسته اند نمی توانند سالانه یک هزار و 200 یوان رنمینبی در مو (واحد مساحت در سیستم اندازه گیری چین) (تقریبا یک هزار و 500 دلار در هر جریب) دریافت کنند. همچنین دارای دستمزد ماهانه در حدود سه هزار رنمینبی ( RMB ) (585 دلار) و بیمه های اجتماعی و مرخصی نیز هستند.
این در حالی است که بیش از 40 هزار تعاونی در چین از سال 2006 تشکیل شده که در زمینه های مختلف از تولید محصولات کشاورزی و دامداری گرفته تا انجام قراردادهای مزرعه و ارائه آموزش زراعی فعالیت دارند.
انجمن مکانیزاسیون صنعت کشاورزی، به نوبه خود، در زمینه افزایش مکانیزاسیون در حومه شهرها با ارایه آموزش به تعاونی و کشاورزان در مورد زراعت و تجهیزات به منظور افزایش بازده و بهره وری کمک می کند.
وسعت و تنوع جغرافیایی چین باعث شده تا در زمینه به کارگیری ماشین آلات کشاورزی به گونه ای متفاوت عمل شود. به عنوان مثال، در شمال چین که در آن اندازه مزرعه ها، بزرگ تر هستند، از تراکتور با قدرت بالاتر و کمباین به طور گسترده ای استفاده می شود، این درحالی است که در مناطق جنوبی کشور به دلیل کوچک تر بودن مزارع این ماشین آلات کارآیی ندارند.
همچنین ، آنچه بادید در نظر داشت، در چین اندازه متوسط حدود 220 میلیون مزرعه ، حدود یک ششم جریب است و کشاورزان کوچک از روش های قدیمی استفاده می کنند ، مانند ذرت که به صورت مکانیکی برداشت می شود ، اما همچنان برای خشک شدن به صورت دستی در هوای آزاد قرار می دهند.
Yang Lin ، معاون انجمن مکانیزاسیون صنعت کشاورزی گفت: "بسیاری از کشاورزان تحصیلات درستی ندارند، همچنین بین 50 تا 60 سال سن دارند، و در نتیجه روی آوردن به روش های جدید زمان نیاز دارد."
Jianhu Lantian Agricultural Machinery Co-operative ، تعاونی ماشین آلات کشاورزی که در سال 2007 در نزدیکی شهر Yancheng از استان جیانگ سو در شمال شانگ های تاسیس شده است که شامل 30هزار مو (دو هزار هکتار) در شهرستان Jianhu ، در محل استقرار ش است و 18هزار مو ( یک هزار و 200هکتار) هم در نزدیکی شهرستان Lugoutown دارد و از پیشگامان تکنولوژی در منطقه به شمار می رود، که در زمینه ماشین آلات مدرن شامل 15 ماشین درو، 28 تراکتور و پهپاد سرمایه گذاری کرده است.
Lan Jiasheng ، مدیر تعاونی ماشین آلات کشاورزی گفت: "من عاشق مکانیزاسیون کشاورزی و زراعت هستم. اما مشکلی که وجود دارد، کمبود نیروی کار است. بسیاری از افراد به شهرها مهاجرت کرده اند، و اکنون سن کسانی که روی زمین کار می کنند حدود 60 سال است، و نیروی کار به سختی گیر می آید و هزینه ها بالاست."
پهپادها، که برای اسپری شالیزارهای برنج استفاده می شود دارای هزینه 53 هزار RMB (10هزاردلار) است که به باور Lan Jiasheng ، این مقدار برای 9 روز مقدار کمی است.
اما هزینه نیروی کار، برای هر فرد در یک روز 150 RMB (30 دلار) است ، و همچنین نیازبه 40 نفر برای اسپری مقدار زمینی است که پهپاد می تواند در یک روز آن را پوشش دهد .
همچنین در استان جیانگ سو که دارای جمعیت 80 میلیون نفر و یکی از مناطق کشاورزی پیشرو در چین با حدود یک میلیون هکتار از منطقه زیر کشت است، امروز، با توجه به گزارش فروشندگان محلی تجهیزات کشاورزی، در حدود 200 تراکتور با استفاده از GPS در مزارع بزرگ استان، استفاده می شود.
از جمله تعاونی های دیگر ماشین آلات Liyang Haibin است که در زمینه استفاده از پهپادها فعالیت دارد و به سمت ماشین آلات تمام اتوماتیک و تجهیزات "هوشمند" خودکار برای کاشت، برداشت و خشک کردن رفته است.
اگرچه کشاورزان امروزه بیشتر با توجه به برند اقدام به به خرید تجهیزات می کنند، اما در عین حال فرایند تصمیم گیری می تواند در بازگشت سرمایه موثر باشد. تبه طوریکه جهیزات گران قیمت باعث شده تا بسیاری از کشاورزان فعالیت هایشان را به پیمانکاران ، کسانی که عملکرد و سودآوری سرمایه گذاری شان را ارزش گذاری می کنند، بسپارند.
به گفته چن تائو، نایب رئیس انجمن توزیع ماشین آلات کشاورزی چین، کشاورزانی که به خرید تجهیزات از فروشندگان محلی اقدام می کنند، بازگشت سرمایه شان طی حدود 6 سال خواهد بود. چنانچه با همسایگان خود در این کار مشارکت کنند این میزان به سه سال می رسد.
وی افزود: "اما چنانچه از طریق تعاونی ها و پیمانکاران حرفه ای انجام شود ، سرمایه شان طی یک تا دو سال برمی گردد."
برای حمایت از مکانیزاسیون، دولت مرکزی پکن ، برنامه یارانه برای خرید ماشین آلات کشاورزی در سال 2004 برقرار کرد ، که 30 درصد یارانه برای هر دستگاه خریداری شده می داد. در بعضی از مناطق ، برخی از دولت های محلی با بهر بردن از وجوه اضافی ، اقدام به تشویق تعاونی ها ، کشاورزان و پیمانکاران برای خرید تجهیزات کشاورزی می کردند.
گفتنی است ، از سه محصول اصلی زراعی چین، 90 درصد تولید گندم به شیوه مکانیزه است و مکانیزاسیون برداشت ذرت از 40 به 60 درصد در سه سال گذشته افزایش یافته است و نرخ کاشت مکانیزه برنج در حدود 40 درصد است.
Gary Collar ، معاون ارشد و مدیر کل آسیا و اقیانوسیه (آسیا پاسیفیک) در زمینه توسعه بازار، بین المللی تجهیزات AGCO ، باور دارد، این بعید است که چین به 95 درصد خودکفایی در زمینه دانه های غذایی تا سال 2020 برسد، چراکه سرعت اصلاحات ارضی دارای حرکت آرامی است. اما چین به سمت مکانیزاسیون پیش می رود. به طوری که تغییرات چین در 10 تا 15 سال گذشته چشمگیر بوده و می توان این مساله را در زیر ساخت های کشور مشاهد کرد."
ترجمه: فرحناز سپهری
دیدگاه تان را بنویسید