فعال اقتصادی بخش کشاورزی:

واردات نباید بر صادرات سایه بیاندازد

واردات نباید بر صادرات سایه بیاندازد

تهران- ایانا- فعال اقتصادی بخش کشاورزی گفت: تأمین سفره مردم اهمیت دارد و مسئولان وزارت جهاد کشاورزی نیز به‌درستی نسبت به ذخایر و تأمین کالاهای اساسی دغدغه دارند، اما واردات نباید بر صادرات سایه بیاندازد و صادرات محصولات کشاورزی در حاشیه قرار گیرد.

کدخبر: 138412

علی شریعتی در گفت‌وگو با خبرنگار ایانا، با بیان این‌که مشکلات صادرات محصولات کشاورزی را می‌توان در دو دسته عوامل بیرونی و درونی بررسی کرد، اظهار کرد: شرایط منطقه، افزایش هزینه‌های حمل‌ونقل و دشواری انتقال کالا از مبادی صادراتی به بازارهای هدف، از جمله عوامل بیرونی مؤثر بر صادرات است؛ اما در کنار این عوامل، برخی سازوکارهای داخلی نیز فشار بیشتری بر صادرکنندگان محصولات کشاورزی وارد کرده است.

photo_30376157471_x

افزایش هزینه حمل و کاهش مزیت صادراتی محصولات کشاورزی

این فعال اقتصادی، افزایش هزینه حمل‌ونقل را یکی از عوامل مؤثر بر کاهش صادرات دانست و گفت: به‌عنوان نمونه، سال گذشته هزینه حمل یک محموله خرما تا برخی بازارهای هدف حدود ۲۵۰۰ تا ۳۰۰۰ دلار بود، اما اکنون این هزینه حداقل سه تا چهار برابر شده است.

او  با بیان اینکه چین و هند به‌عنوان دو بازار مهم هدف صادرات خرما هستند، ادامه داد: افزایش هزینه حمل از ایران، در کنار رقابت کشورهایی مانند عربستان و عمان، جذابیت صادرات محصولات ایرانی را کاهش داده و حاشیه سود صادرکنندگان را تحت فشار قرار داده است.

شریعتی با تأکید بر حساسیت محصولات کشاورزی به زمان، توضیح داد: محصولات تازه مانند کاهو، گوجه و فلفل دلمه‌ای عمر مفید محدودی دارند و برخی محصولات نیز به دلیل ویژگی‌های خود نسبت به زمان و شرایط حمل حساس هستند؛ بنابراین صادرکننده محصولات کشاورزی نمی‌تواند مانند برخی کالاهای دیگر، مدت طولانی منتظر بماند تا مشکلات حمل یا فرآیندهای اداری برطرف شود.

صادرکننده خرد توان ورود به تجارت واردات را ندارد

این فعال رسانه و شبکه اجتماعی، رفع تعهد ارزی را یکی از چالش‌های مهم صادرکنندگان کوچک و متوسط دانست و گفت: اصل بازگشت ارز حاصل از صادرات مورد قبول صادرکنندگان است و هیچ‌کس با این اصل مخالفتی ندارد، اما مساله این است که صادرکننده خرد محصولات کشاورزی لزوماً توان و دانش لازم برای انجام واردات را ندارد.

شریعتی افزود: ممکن است یک صادرکننده فقط توان صادرات دو یا سه کانتینر محصول را داشته باشد و تمام درآمد سالانه خود را از همین فعالیت به دست آورد. از چنین فردی نمی‌توان انتظار داشت برای رفع تعهد ارزی، واردکننده برنج، چای یا سایر کالاهای اساسی شود؛ زیرا سرمایه کافی و دانش و تجربه تجارت وارداتی برای این کار را ندارد .

او ادامه داد: در چنین شرایطی، صادرکننده ممکن است محصول خود را در بازار داخلی با قیمت پایین‌تر بفروشد و از صادرات صرف‌نظر کند، زیرا صادرات برای او با دردسر و ریسک بیشتری همراه است.

پیشنهاد استفاده از ارز صادرات کشاورزی برای واردات ۲۲۰ قلم کالا

این فعال اقتصادی با اشاره به جلسات برگزارشده با مسئولان وزارت جهاد کشاورزی، راهکار پیشنهادی بخش خصوصی را امکان استفاده صادرکنندگان محصولات کشاورزی از ارز حاصل از صادرات برای واردات کالاهای کشاورزی عنوان کرد و گفت: حدود ۲۲۰ قلم کالا در گروه کشاورزی با هماهنگی وزارت جهاد کشاورزی احصا شده است و پیشنهاد ما این است که کسی که محصولات کشاورزی صادر می‌کند، بتواند ارز حاصل از صادرات خود را برای واردات این ۲۲۰ قلم کالا، برای خود یا دیگران، استفاده کند. او، ارزش این گروه از کالاها حدود یک تا یک‌ونیم میلیارد دلار در سال برآورد می‌شود و محصولاتی مانند موز، گردو، بادام‌زمینی و بادام هندی را شامل می‌شود.

شریعتی تأکید کرد: صادرکننده خرما باید بتواند ارز خود را برای واردات کالایی خارج از حوزه کشاورزی استفاده کند؛ پیشنهاد این است که صادرات در حوزه کشاورزی با واردات در همین حوزه پیوند بخورد تا ارز حاصل از صادرات دوباره در زنجیره کشاورزی به کار گرفته شود؛ اگر نگرانی درباره کنترل حجم واردات وجود دارد، می‌توان برای آن سقف‌های فصلی تعیین کرد؛ برای مثال اگر نیاز وارداتی یک میلیارد و ۶۰۰ میلیون دلار باشد، می‌توان هر فصل سقف مشخصی برای واردات از محل ارز صادراتی تعیین کرد.

فرصت محدود صادرات محصولات کشاورزی

شریعتی با اشاره به فصلی بودن صادرات محصولات کشاورزی گفت: فرصت صادرات بسیاری از محصولات محدود و وابسته به فصل برداشت است و باید پیش از ورود به دوره صادرات، زیرساخت‌ها و شرایط لازم برای انتقال و عرضه محصول در بازارهای هدف فراهم شود.

او افزود: برای نمونه، امسال حدود چهار میلیون تن سیب تولید شده که برآورد می‌شود حدود دو تا ۲.۵ میلیون تن آن به مصرف تازه‌خوری برسد و حدود ۶۰۰ هزار تن نیز به صنایع تبدیلی اختصاص یابد. برآورد ما این است که باید حدود یک تا ۱.۵ میلیون تن از این محصول صادر شود.

این فعال اقتصادی تأکید کرد: اگر امکان صادرات به‌موقع فراهم نشود، بخشی از محصول با مازاد عرضه در بازار داخلی مواجه می‌شود و خطر انباشت محصول و زیان تولیدکننده افزایش می‌یابد.

واردات نباید بر صادرات سایه بیاندازد

این فعال رسانه و شبکه اجتماعی گفت: تأمین سفره مردم اهمیت دارد و مسئولان وزارت جهاد کشاورزی نیز به‌درستی نسبت به ذخایر و تأمین کالاهای اساسی دغدغه دارند، اما نباید این توجه باعث شود صادرات محصولات کشاورزی در حاشیه قرار گیرد.

او با اشاره به اهمیت ذخایر نهاده‌های دامی افزود: شرایط تأمین نهاده‌هایی مانند ذرت و کنجاله اهمیت زیادی دارد و طبیعی است که دولت روی این بخش تمرکز کند، اما در کنار آن باید برای تولیدکننده و صادرکننده محصولات کشاورزی نیز سازوکار مشخصی وجود داشته باشد.

این فعال اقتصادی تأکید کرد: همان‌طور که کشاورزی که در ارومیه سیب تولید می‌کند یا کشاورزی که در مناطق محروم کرمان نخلستان دارد، باید برای سیاست‌گذار اهمیت داشته باشد، صادرات محصول این تولیدکنندگان نیز باید در سیاست‌های اقتصادی کشور دیده شود.

هر محدودیتی می‌تواند زمینه‌ساز فساد شود

شریعتی با بیان اینکه دولت باید بیشتر نقش تسهیلگر داشته باشد، گفت: وزارت جهاد کشاورزی و وزارت صمت باید از دور و به‌صورت دوره‌ای و کلان بر تجارت نظارت کنند و اجازه دهند بخش خصوصی که سال‌ها در این حوزه فعالیت کرده، تجارت را انجام دهد.

این فعال اقتصادی افزود: هرچه محدودیت، سهمیه و امضای طلایی بیشتر شود، زمینه برای فساد بیشتر خواهد شد. باید سازوکاری ایجاد شود که صادرکننده واقعی محصولات کشاورزی بتواند بدون ورود به فرآیندهای پیچیده و پرهزینه، از ارز صادراتی خود برای واردات کالاهای مورد نیاز همین بخش استفاده کند.

او با اشاره به شرایط دشوار فعالان اقتصادی در وضعیت فعلی گفت: بانک مرکزی نیز در شرایط سختی قرار دارد و موضوع مدیریت ارز برای این نهاد اهمیت دارد، اما راهکار باید به نحوی باشد که ارز به فعالیت‌های واقعی اقتصادی اختصاص پیدا کند، نه اینکه منابع ارزی به سمت سفته‌بازی برود.

این فعال اقتصادی با تأکید بر ضرورت تسهیل تجارت اظهار کرد: مجلس باید به سمت قوانین کمتر اما باکیفیت‌تر حرکت کند و دولت نیز به جای ورود مستقیم به تجارت، نقش تسهیلگر و ناظر را ایفا کند. بخش خصوصی در شرایط سخت امروز باید بتواند صادرات و واردات را انجام دهد و سیاست‌گذاری نباید با ایجاد محدودیت‌های متعدد، هزینه این فعالیت را افزایش دهد.

انتهای پیام

دیدگاه تان را بنویسید