عضو هیأت علمی سازمان تات تشریح کرد:
جابجایی چغندرقند میان استانها؛ از افزایش هزینه حمل تا افت عیار و ضایعات در زنجیره تولید شکر
تهران- ایانا- رئیس بخش تحقیقات چغندرقند خراسان رضوی با انتقاد از نبود حیطهبندی مشخص برای جذب چغندرقند در کارخانهها گفت: «جابجایی گسترده محصول میان استانها موجب افزایش هزینه حملونقل، گسترش ضایعات، افت عیار قند و حتی انتقال بیماریها در زنجیره تولید شده است.»
جواد رضایی در گفتوگو با خبرنگار ایانا با اشاره به مسئله جابجایی چغندرقند در کشور اظهار کرد: «در حال حاضر در بسیاری از مناطق، چغندرقند تولیدی الزاماً به نزدیکترین کارخانه قند تحویل داده نمیشود و همین موضوع موجب جابجاییهای گسترده و گاه غیرمنطقی در سطح کشور شده است.»
او افزود: «در برخی موارد، چغندرقند تولیدشده در استانهای غربی کشور برای تکمیل ظرفیت کارخانهها به استانهای خراسان رضوی و خراسان شمالی منتقل میشود و این جابجاییها در مقیاس وسیع انجام میگیرد.»
رئیس بخش تحقیقات چغندرقند خراسان رضوی ادامه داد: «یکی از دلایل این موضوع، نبود نظام حیطهبندی مشخص برای کارخانههای قند است که بر اساس آن هر کارخانه موظف باشد چغندرقند منطقه خود را جذب کند.»
او تصریح کرد: «از سوی دیگر، در برخی استانها نیز تولید چغندرقند بیش از ظرفیت کارخانههای موجود است و همین مسئله موجب انتقال محصول به مناطق دیگر کشور میشود.»
رضایی با اشاره به پیامدهای این جابجاییها گفت: «افزایش فاصله حملونقل باعث بالا رفتن هزینه سوخت و لجستیک، افزایش مدت زمان نگهداری چغندرقند در مزرعه یا مسیر انتقال و در نتیجه افزایش فساد ریشه و کاهش کیفیت محصول میشود.»
او افزود: «طولانی شدن زمان انتقال همچنین موجب افت عیار قند چغندرقند و کاهش استحصال شکر در کارخانهها میشود که این موضوع در نهایت بر میزان تولید شکر کشور اثر منفی دارد.»
رئیس بخش تحقیقات چغندرقند خراسان رضوی ادامه داد: «علاوه بر این، جابجاییهای بیناستانی میتواند زمینه انتقال برخی بیماریها و آفات را نیز از یک منطقه به منطقه دیگر فراهم کند.»
او با بیان اینکه در برخی مناطق شمالی کشور نیز تولید چغندرقند وجود دارد اما کارخانه قند کافی مستقر نیست، گفت: «به عنوان مثال چغندرقند پاییزه در استان گلستان با حجم قابل توجه تولید میشود و ناچار است برای فرآوری به استانهای دیگر منتقل شود.»
رضایی در ادامه به نمونههایی از جابجایی دروناستانی نیز اشاره کرد و افزود: «در برخی موارد حتی در داخل یک استان نیز محصول به کارخانههای دورتر تحویل داده میشود؛ برای مثال در استان خراسان رضوی ممکن است کشاورزی نزدیک یک کارخانه، محصول خود را به کارخانه دیگری در فاصله دورتر تحویل دهد.»
او خاطرنشان کرد: «این موضوع بیشتر ناشی از ذهنیت برخی کشاورزان درباره تفاوت عملکرد کارخانههاست، در حالی که همه کارخانههای قند تحت نظارت و بر اساس دستورالعملهای واحد عیارسنجی و کنترل کیفیت فعالیت میکنند.»
رئیس بخش تحقیقات چغندرقند خراسان رضوی افزود: «تمامی کارخانههای قند دارای آزمایشگاههای تعیین عیار و افت هستند و این فرآیندها تحت نظارت چندلایه انجام میشود، بنابراین تفاوت معناداری در مبانی سنجش وجود ندارد.»
رضایی با اشاره به راهکار حل این مسئله گفت: «حل این مشکل نیازمند اجماع و هماهنگی میان سندیکای کارخانجات قند کشور، خانه کشاورز و وزارت جهاد کشاورزی است تا با ایجاد یک نظام هماهنگ، هر کارخانه در محدوده منطقی خود فعالیت کند و از جابجاییهای غیرضروری جلوگیری شود.»
دیدگاه تان را بنویسید