ایران سومین واردکننده بزرگ جو دامی در جهان؛ وابستگی ۳ میلیون تنی به بازارهای خارجی

ایران سومین واردکننده بزرگ جو دامی در جهان؛ وابستگی ۳ میلیون تنی به بازارهای خارجی

تهران-ایانا- در حالی که صنعت دام و طیور ایران برای تأمین امنیت غذایی و زنجیره تولید خود به واردات سالانه میانگین ۳ میلیون تن جو دامی وابسته است، این کشور در میان سه واردکننده بزرگ این محصول در جهان قرار گرفته است. این وابستگی، که بر اساس آمارهای فائو (سازمان غذا و کشاورزی ملل متحد) در سال‌های ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۶ نمایان شده، بر ضرورت بازنگری در سیاست‌های تولید و خودکفایی در این بخش کلیدی تأکید می‌کند.

صبا طاهری خبرنگار
کدخبر: 135989

مدیرکل دفتر غلات و دانه‌های روغنی وزارت جهاد کشاورزی، با اشاره به وضعیت تولید داخلی، پیش‌تر تأیید کرده بود که با اختصاص حدود یک میلیون و ۷۰۰ هزار هکتار از اراضی کشور به کشت جو، نزدیک به ۹۰ درصد این محصول توسط خود دامداران و برای مصارف واحد‌های دامداری تولید می‌شود.

بنابراظهارات فرامک عزیز کریمی، این بدان معناست که بخش عمده تولید جو در کشور، به جای ورود به چرخه اقتصادی و تجاری مستقل، صرفاً مصرف داخلی و تأمین نیاز مستقیم تولیدکنندگان می‌شود و از این رو، تولید داخلی به‌تنهایی قادر به پاسخگویی کامل نیاز کشور نیست.

به گزارش ایانا، جو، به دلیل برخورداری از مقادیر قابل‌توجه نشاسته، پروتئین، کربوهیدرات و فیبرهای مفید (بتاگلوکان)، نقشی حیاتی در فرمولاسیون خوراک دام و طیور ایفا می‌کند و به عنوان یک منبع انرژی‌زا، در بهبود بازده تغذیه‌ای، به‌ویژه در واحدهای پرواربندی، مؤثر است. اما وابستگی کنونی کشور به واردات، این محصول استراتژیک را به یک اهرم فشار اقتصادی و تهدیدی برای امنیت غذایی پایدار تبدیل کرده است.

آمارهای فائو نشان می‌دهد که ایران در سه سال گذشته، با واردات سالانه حدود ۳ میلیون تن، در جایگاه سوم واردکنندگان جهانی جو دامی قرار گرفته است. این جایگاه، کشور را پس از چین (با بیش از ۱۲ میلیون تن واردات) و عربستان سعودی (با بیش از ۳ میلیون تن)، در ردیف واردکنندگان عمده این محصول قرار می‌دهد و کشورهایی چون ترکیه و ژاپن را پشت سر می‌گذارد.

این حجم بالای واردات، پرسش‌های جدی را در خصوص علل عدم خودکفایی در تولید این محصول استراتژیک مطرح می‌کند. ضرورت سرمایه‌گذاری هدفمند در بخش کشاورزی، حمایت از دامداران برای افزایش بهره‌وری تولید جو، و توسعه فناوری‌های نوین در این صنعت، می‌تواند گام‌های مؤثری در جهت کاهش وابستگی و تقویت امنیت غذایی کشور در بلندمدت باشد.

انتهای پیام

دیدگاه تان را بنویسید