مکانیزاسیون و سیستمهای کاشت در افزایش تولید توت فرنگی حیاتی است

ارائه سیستم​هایی که در کشورهای پیشرو در کشت توت فرنگی مطرح و مرسوم است می​تواند دارای اثرات حیاتی، مفید و مثبت برای توت​فرنگی کاران ما باشد.

محقق باغی مرکز تحقیقات کشاورزی کردستان در گفتگو با خبرنگار ایانا گفت: اساس طراحی​های سیستم​های کاشت مورد استفاده در ​فرنگی کاری​های دنیا بر اساس استفاده بهینه از سیستم​های مختلف آبیاری، احتساب تراکم بوته و حفظ و حذف گیاهچه​های دختری می​باشد.

محمد سرسیفی افزود: همچنین در این سیستم​ها تسهیل در امر برداشت توت​فرنگی بسیار مورد نظر است که مناسب​ترین سیستم کاشت، که در آن از ماشین​آلات مکانیزه می​توان کمک گرفت و نیز سیستم جوی، پشته و کاشت بصورت دو ردیفه روی پشته​های کم​ارتفاع بوده ولی به تناسب منطقه و نوع آبیاری می​توان از سایر سیستم​های کشت حصیری و نواری استفاده نمود.

وی خاطرنشان کرد: در این روش​ها برای ایجاد پشته از ماشین پشته​ساز مخصوص و سپس از نشا کاری​های مکانیکی کاملاً تخصصی استفاده می​شود و در یک تراکم مناسب کاشت می​توان بین بوته​ها 35 سانتی متر و بین پشته​ها 80 سانتی متر فاصله گذاشت.

سرسیفی مناسب​ترین سیستم برای آبیاری توت​فرنگی را سیستم قطره​ای عنوان کرد و گفت: این روش دارای راندمان بالا و نکات مثبت زیادی از جمله کاهش جمعیت​های علف هرز است.

وی ادامه داد: آب بایستی دارای اسیدیته حدود خنثی و بدون شوری یا قلیائیت باشد و دور آبیاری بر اساس اقلیم و فصل رشد و نوع سیستم و نیاز آبی گیاه از دو تا هفت روز متغیر است.

علف هرز بزرگترین معضل مزارع توت فرنگی

این محقق باغی تصریح کرد: وابستگی زیاد مزارع به مصرف زیاد کودهای حیوانی، این مسئله را تشدید می​کند بنابراین استفاده صحیح از کود حیوانی و فیلتر کردن آب آبیاری در کاهش جمعیت علف​های هرز بسیار مهم است.

سرسیفی یادآور شد: در خصوص علف​های هرز چند ساله باید قبل از کاشت تصمیم​گیری نمود خاک​ورزی بین ردیف​ها در اول بهار، نوع سیستم آبیاری و مدیریت مزرعه در میزان غالبت علف​های هرز نقش مهمی را ایفا می​کند.

وی به نشاء سالم به‌عنوان فاکتوری مهم نام برد و تأکید کرد: نشاء سالم را می​توان از مزارع تحت کنترل و یا از مؤسساتی که از فنآوری کشت بافت استفاده می​کنند تهیه کرد و قطر طوقه نشاء توت​فرنگی باید بیش ازیک سانتی متر بوده و ریشه کافی و روشن داشته باشد.

سرسیفی در ادامه اظهار داشت: بیشتر توت​فرنگی را در هوای آزاد پرورش می​دهند اما تونل​های پلاستیکی در شرایط فصل و خارج از فصل میوه در قسمت​هایی از اروپا، کره و ژاپن همگانی شده است، بویژه در مناطقی که زمستان ملایمی دارند.

وی همچنین گفت: تونل​های پلاستیکی برای تسریع در رسیدن میوه، در حدود سه تا چهار هفته مورد استفاده قرار می​گیرند و می​توان برای تولید محصولات پاییزه و زمستانه نیز از تونل​ها استفاده نمود.

سرسیفی در ادامه افزود: این تونل​ها دارای ارزش قابل توجهی در حفاظت محصول از باران بوده ولی درصد بد شکلی میوه و تولید میوه​های ریز در این تونل​ها بالاست.

وی خاطرنشان کرد: این مسئله را می​توان با گرده افشانی مناسب کاهش داد و برای پیش رس کردن معمولاً از ارقام بهاره یا روز کوتاه استفاده شده و با وجود این ارقام روز خنثی نیز برای تولید در پاییز و اوائل زمستان استفاده می‌شود.

محقق مرکز تحقیقات کشاورزی کردستان ادامه داد: در یک طبقه​بندی سیستم​های کاشت گلخانه​ای را بر اساس نوع بستری که ریشه در آن قرار می​گیرد دسته​بندی می​کنند که این بستر می​تواند خاک، مواد معدنی، مواد آلی، آب و یا تلفیقی از همه آنها باشد.

سرسیفی محیط کشت را دارای سه خاصیت عنوان کرد و افزود: تأمین آب و مواد غذایی مورد نیاز گیاه، محل استقرار و تکیه گاه گیاه، ایجاد محیط مطلوب برای تبادلات گازی و تنفس ریشه، خواص محیط کشت توت فرنگی را شامل می​شود./

خبرنگار: مژگان وفایی

A-910315-03_R