رئیس بخش تحقیقات چغندرقند خراسان رضوی بیان کرد:
انتخاب نادرست رقم، ضعف آبیاری و افت کیفیت نهادهها، مهمترین گلوگاههای فنی تولید چغندرقند
رئیس بخش تحقیقات چغندرقند خراسان رضوی با بیان اینکه میانگین عملکرد چغندرقند در کشور حدود ۵۰ تا ۵۵ تن در هکتار است، گفت: «با وجود ظرفیتهای اقلیمی، ژنتیکی و توان فنی برخی کشاورزان، هنوز فاصله قابل توجهی میان عملکرد فعلی و پتانسیل واقعی تولید وجود دارد که بخشی از آن به مدیریت مزرعه و بهرهگیری نکردن صحیح از فناوریهای موجود بازمیگردد.»
جواد رضایی در گفتوگو با ایانا با اشاره به ضرورت افزایش تولید شکر در واحد سطح اظهار کرد: «افزایش تولید شکر در کشور مستقیماً به افزایش تولید چغندرقند و نیشکر در واحد سطح وابسته است، زیرا این دو محصول اصلیترین منابع تولید شکر در کشور به شمار میروند.»
او افزود: «در حال حاضر میانگین عملکرد چغندرقند در کشور حدود ۵۰ تا ۵۵ تن در هکتار است، در حالی که بر اساس ظرفیت اقلیمی مناطق مختلف، توان ژنتیکی ارقام موجود و عملکرد کشاورزان پیشرو، امکان دستیابی به عملکردهای بالاتر و حرکت به سمت تولید ۶۰ تا ۷۰ تن در هکتار وجود دارد.»
رئیس بخش تحقیقات چغندرقند خراسان رضوی یکی از مهمترین موانع دستیابی به این هدف را انتخاب نامناسب رقم دانست و گفت: «در حال حاضر هم ارقام داخلی مناسبی توسط موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه بذر چغندرقند معرفی میشود و هم بذور وارداتی با نظارتهای لازم در اختیار کشاورزان قرار میگیرد، اما در برخی موارد انتخاب رقم متناسب با شرایط مزرعه انجام نمیشود.»
او ادامه داد: «برای مثال ممکن است رقمی که برای مقابله با نماتد اصلاح شده، در زمینی کشت شود که مشکل اصلی آن بیماریهای پوسیدگی ریشه است. در چنین شرایطی رقم نمیتواند حداکثر توان تولیدی خود را نشان دهد و عملکرد مزرعه کاهش مییابد.»
رضایی تأکید کرد: «استفاده از رقم مناسب در شرایط مناسب، یکی از الزامات بهرهبرداری کامل از ظرفیت ژنتیکی بذور است و این موضوع نیازمند آموزش، ترویج و افزایش آگاهی کشاورزان است.»
او یکی دیگر از عوامل مؤثر بر کاهش عملکرد را مدیریت نامناسب آبیاری عنوان کرد و گفت: «با وجود سرمایهگذاریهای گسترده برای توسعه سامانههای آبیاری و افزایش بهرهوری مصرف آب، هنوز در بسیاری از مزارع آبیاری بر اساس اصول فنی انجام نمیشود.»
رئیس بخش تحقیقات چغندرقند خراسان رضوی افزود: «در برخی موارد آب در زمان مناسب، به میزان مناسب یا در فاصله مناسب نسبت به بوته مصرف نمیشود و همین مسئله موجب کاهش کارایی مصرف آب و افت عملکرد محصول میشود.»
او همچنین به کیفیت نهادههای کشاورزی اشاره کرد و گفت: «در سالهای اخیر کیفیت برخی سموم، کودها و نهادههای مورد استفاده کشاورزان کاهش یافته است. در نتیجه حتی در شرایطی که کشاورز از دانش و توان مالی لازم برخوردار باشد، ممکن است به دلیل کیفیت پایین نهادهها نتواند به عملکرد مورد انتظار دست پیدا کند.»
رضایی تغییرات اقلیمی و محدودیتهای محیطی را از دیگر چالشهای پیش روی تولید چغندرقند دانست و اظهار کرد: «شرایط اقلیمی سالهای اخیر فشار مضاعفی بر بخش کشاورزی وارد کرده و دستیابی به عملکردهای بالا را دشوارتر ساخته است.»
او با اشاره به ضرورت کاهش شکاف عملکرد در مزارع کشور گفت: «تجربه کشاورزان پیشرو نشان میدهد ظرفیت افزایش تولید در واحد سطح وجود دارد و میتوان با بهبود مدیریت مزرعه، انتخاب صحیح ارقام، استفاده مناسب از نهادهها و ارتقای روشهای آبیاری، فاصله میان عملکرد فعلی و ظرفیت واقعی تولید را کاهش داد.»
رضایی خاطرنشان کرد: «افزایش عملکرد در واحد سطح یکی از مهمترین راهکارهای افزایش تولید شکر و کاهش وابستگی کشور به واردات این محصول به شمار میرود.»
دیدگاه تان را بنویسید