محقق انجیر پژوهشکده میوههای معتدله و سردسیری:
انجیر دیم قهرمان مقابله با بحران آب/ از هر هکتار یک تا 8 تن طلای شیرین برداشت میشود
محقق انجیر پژوهشکده میوههای معتدله و سردسیری با تأکید بر بحرانی بودن وضعیت آبهای زیرزمینی کشور گفت: محصولات دیم جایگاه ویژهای در برنامههای توسعه باغبانی و زراعی دارند و انجیر یکی از مهمترین گزینهها برای توسعه کشت در مناطق کمآب کشور است.
تهران ـ ایانا ـ محقق انجیر پژوهشکده میوههای معتدله و سردسیری درباره جایگاه تولید انجیر دیم در برنامههای توسعه باغبانی گفت: «با توجه به شرایط بحرانی منابع آب زیرزمینی، توسعه محصولات دیم اهمیت ویژهای پیدا کرده و انجیر نیز بهعنوان محصولی سازگار با شرایط کمآبی در پروژههای توسعه کشت دیم کشور مدنظر قرار گرفته است.»
حمید زارع در گفتوگو با خبرنگار ایانا اظهار داشت: «در توسعه این باغها رعایت موارد فنی کاشت و نگهداری، بهویژه در سالهای اولیه، اهمیت زیادی دارد تا استقرار درخت در شرایط دیم بهدرستی انجام شود.»
او با اشاره به اقدامات کمهزینه و مؤثر برای افزایش عملکرد، بیان کرد: «در مناطقی که مشکل گرمازدگی وجود ندارد، هرس مهمترین عملیات مدیریتی است، اما در مناطقی که با تنش گرما و خشکی مواجه هستند، بهترین راهکار استفاده از سایهبان است؛ در این روش معمولاً از توریهای آبی با سایهدهی ۳۰ درصد استفاده میشود که بدون احداث سازه و تنها با کمک شاخههای درخت روی تاج کشیده میشود.»
زارع تصریح کرد: «در شرایط دیم، تغذیه در اولویتهای بعدی قرار میگیرد، زیرا محدودیت اصلی آب و رطوبت خاک است و همین عامل تعیینکننده عملکرد محسوب میشود.»
محقق انجیر پژوهشکده میوههای معتدله و سردسیری با بیان اینکه سه تنش اصلی در تولید انجیر دیم کمآبی، گرمازدگی و شوری است، درباره کاهش ریسک سرمازدگی و خشکسالی در باغهای انجیر گفت: «گلهای انجیر معمولاً در اردیبهشت باز میشوند و به همین دلیل اغلب با سرمازدگی مواجه نیستیم، اما در مناطق سردسیر و معتدل توصیه میشود از ارقام متحمل به سرما استفاده شود.»
زارع با اشاره به کنه تار تن انجیر بهعنوان مهمترین آفت در شرایط دیم، افزود: «این کنه که معمولاً از ماههای گرم سال و از تیرماه ظاهر میشود، در صورت عدم کنترل بهموقع، در مدت حدود سه هفته میتواند باعث ریزش کامل برگها شود؛ مهمترین راهکار مدیریت آن سمپاشی است، هرچند دشمنان طبیعی نیز در برخی مناطق نقش کمکی دارند.»
او متوسط عملکرد اقتصادی انجیر دیم را یک تن در هکتار عنوان کرد و گفت: «اما گزارشهایی وجود دارد که در برخی نمونهها تا حدود هشت تن در هکتار نیز برداشت شده است؛ انجیر دیم سودآوری مناسبی داشته و میتواند با بسیاری از محصولات دیم رقابت کند.»
زارع با بیان اینکه در مؤسسه تحقیقات علوم باغبانی برای توسعه محصولات ۱۱ برنامه کاری تعریف شده که اولویت آنها برای هر محصول متفاوت است، افزود: «برای انجیر، توسعه کشت دیم در اولویت نخست قرار دارد، کاهش ضایعات اولویت دوم است و کاهش تنشهایی مانند شوری در اولویتهای بعدی قرار میگیرد.»
این محقق سازمان تات، گفت: «مهمترین حمایت موردنیاز برای توسعه کشت انجیر دیم، ارائه آموزشهای علمی و فنی است تا باغداران بتوانند با کمترین هزینه و بدون آزمون و خطا از یافتههای تحقیقاتی استفاده کنند، بدون اینکه هزینههای تولید آنها افزایش یابد.»
او افزود: «کاشت انجیر در شرایط دیم با شرایط آبی متفاوت است و تحقیقات مشخص کرده چه نوع قلمهای، چه روش تکثیری و چه نحوه کاشتی باعث میشود استقرار درخت در شرایط دیم بالا رفته و میزان خطا به حداقل برسد.»
زارع با بیان اینکه مهمترین رقم برای کشت دیم، انجیر سبز است که بیشتر بهعنوان خشکبار مصرف میشود، گفت: «رقم دوم که تحمل خوبی نشان داده، انجیر سیاه استهبان است که برای تازهخوری نیز مناسب است.»
او با اشاره به اهمیت فاصله کاشت، اظهار داشت: «این فاصله باید بر اساس رطوبت و ظرفیت نگهداری خاک تنظیم شود؛ در مناطقی با حدود ۲۰۰ میلیمتر بارندگی و خاکهای شنی رسی، فاصله ۱۰ در ۱۰ متر توصیه میشود و اگر ظرفیت نگهداری رطوبت خاک پایین باشد، حتی فاصلههایی تا ۲۵ متر نیز نتایج بهتری داده است.»
زارع ادامه داد: «معمولاً دیمکاری در شیبها انجام میشود و بسته به درصد شیب، روش کاشت اهمیت دارد؛ در شیبهای ملایم روش مربع و در شیبهای تند روش مثلثی توصیه میشود که علاوهبر کمک به کاهش فرسایش خاک، امکان استفاده بهتر از نزولات آسمانی هم فراهم شود.»
دیدگاه تان را بنویسید