استاد دانشگاه کردستان هشدار داد؛
مهاجرت 109 هزار و 881 روستایی به شهرها طی چهار ماه
بر اساس آخرین آمار از سایت ثبت احوال استان در هشت ماهه اول سال 90 جمعیت روستایی کردستان 615 هزار و 744 نفر در مقابل 911 هزار و 652 نفر جمعیت شهری بوده و این آمار در پایان سال 90 به 505 هزار و 863 نفر یعنی 34 درصد از کل جمعیت استان رسیده بهگونهای که طی چهار ماه 109 هزار و 881 نفر کاهش یافت.
به گزارش خبرنگار ایانا، سیر نزولی و کاهش جمعیت روستایی استان کردستان این روزها بیشتر از پیش به چشم میخورد، بهطوریکه بر اساس آخرین آمار از سایت ثبت احوال استان در هشت ماهه اول سال 90 جمعیت روستایی کردستان 615 هزار و 744 نفر در مقابل 911 هزار و 652 نفر جمعیت شهری بوده و این آمار در پایان سال 90 به 505 هزار و 863 نفر یعنی 34 درصد از کل جمعیت استان رسیده بهگونهای که طی چهار ماه 109 هزار و 881 نفر کاهش یافت.
به علاوه این آمار بدون احتساب جمعیت دوزیست یعنی جمعیتی که بهصورت فصلی در روستاها زندگی میکنند بوده و اگر این روند به همین رشد تصاعدی خود ادامه دهد تا پنج سال دیگر کسی در روستاها باقی نمانده و این معضل خطرات عقبماندگی روستاها در سطح زندگی عموم جمعیت شهر نیز تأثیرگذار و آن را دچار اختلالاتی در حد ملی و کشوری میکند.
این در حالی است که با توجه به کاهش حدود 11 درصدی ازدواج و افزایش حدود هفت درصدی طلاق در استان در سه ماهه اول سال 91 زنگ خطری جدی را بر ترکیب جمعیتی استان کردستان به صدا درمیآورد.
کاهش جمعیت، مهاجرت روستاییان به شهرها، کاهش ازدواج، افزایش طلاق و افزایش فوتیها در طول سال گذشته تاکنون، در ژرف ساخت جامعه مشکلات، معضلات و آسیبهای فراوانی برای آینده استان و کشور ایجاد خواهد کرد.
بسیاری کارشناسان افزایش حاشیهنشینی و ایجاد شهرکهای اقماری حاشیه شهرها را نتیجه مهاجرت روستاییان به شهرها ذکر کردهاند که با این وجود باید سهم بیکاری و عدم ورود صنعت به روستاها را هم بر این دلایل اضافه کرد.
روستاها بهعنوان مهمترین فاکتور در بخش کشاورزی، دامپروری، تولید و امنیت غذایی نقشی تعیینکننده در تأمین نیازهای اصلی انسان دارند و با این توصیفات باید این عوامل ریشهیابی شود.
استاد دانشگاه و کارشناس امور اقتصادی و برنامهریزی در دومین همایش ملی راهکارهای توسعه اقتصادی با محوریت برنامهریزی منطقهای که چندی پیش برگزار شد، گفت: در حال حاضر و در نتیجه هجوم روستاییان به شهرها روستاهای متروک افزایش پیدا کرده و جمعیت شهر نیز روند رو به رشدی را طی کرده و پارادایمهای متناسب با توسعه اقتصادی روستاها در ایران و بعد از برنامههای عمرانی و توسعهای اول تا پنجم بعد نامناسب و دارای ایرادهای قابل لمسی بود.
بایزید مردوخی تصریح کرد: نظام مدیریت بر تولید، عدم پیگیری و مطالبه پروژهها از سوی شوراهای روستا، عدم ایجاد نهادهای محلی پایدار، دگرگونی بهمنظور فراهم کردن برآیند توسعه روستایی در طرحها، لحاظ کردن جنسیت و استفاده از هر دو قشر در طرحها و استفاده از حق توسعهیافتگی بهعنوان حقوق انسانها در طرحها مورد توجه قرار نگرفت و امروز باعث عدم توسعه روستاها در کشور شده است.
وی خاطرنشان کرد: فقر و ناامنی در بیشتر کشورها نتیجه مهاجرت از روستا به شهر است و حاشیهنشین شدن روستاییان بیش از قبل قابل مشاهده است.
مردوخی قرار گرفتن دیدمان نوسازی توسعه روستا در راستای فراهم کردن رشد تولید و توسعه بازار را لازم عنوان کرد و ادامه داد: حفظ پایداری زیست محیطی و نهادی در کشورهای شاهد مهاجرت از روستا به شهر، حفظ امنیت افراد در شهرها، حفظ موقعیت کیفی در زندگیها از دلایل تغییر اساسی در روش دیدمانها است.
شهرنشینان بهعنوان مصرفکننده شناخته میشوند و روستاییان در اکثر مواقع تأمینکننده نیازهای کشور را در حد خودکفایی و صادرات هستند که با توجه به همه این موارد بررسی کارشناسی، اهتمام جدی، تقویت زیرساختها، مهاجرت معکوس و ایجاد اشتغال برای روستاییان در روستاها بیش از پیش لازم میکند./
خبرنگار: مژگان وفایی
A-910503-03
دیدگاه تان را بنویسید