همزیستی: مانند کره در کنار عسل

بیش از ۸۰ درصد گیاهان در همزیستی با قارچ های ریشه ای زندگی می کنند

بیش از ۸۰ درصد گیاهان در همزیستی با قارچ های ریشه ای زندگی می کنند

کتاب های درسی به ما می گویند در همزیستی قارچ های ریشه ای، گیاه میزبان در ازای مواد مغذی غیرآلی، قارچ های همزیست خود را تنها با قند تامین می کند. یافته های جدید پژوهشگران دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیانس (LMU) در مونیخ اکنون نشان می دهد که چربی ها نیز در این لیست غذا در کنار قندها قرار دارند.

کدخبر: 46846

کتاب های درسی به ما می گویند در همزیستی قارچ های ریشه ای، گیاه میزبان در ازای مواد مغذی غیرآلی، قارچ های همزیست خود را تنها با قند تامین می کند. یافته های جدید پژوهشگران دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیانس ( LMU ) در مونیخ اکنون نشان می دهد که چربی ها نیز در این لیست غذا در کنار قندها قرار دارند.

به گزارش ایانا از سایت "ساینس دیلی"، بیش از ۸۰ درصد تمام گیاهان زمین در همزیستی با قارچ های ریشه ای که در سیستم ریشه های آن ها سکنی می گزینند زندگی می کنند. این قارچ ها مواد غذایی غیرآلی را از خاک دریافت می کنند- عمدتا فسفات و نیتروژن- و آن ها را به گیاه می رسانند. با توجه به این دیدگاه غالب، میزبان در ازای این خدمات برای حامیان خود ترکیبات آلی غنی از انرژی را- به ویژه کربوهیدرات ها- فراهم می کند.

گروه تحقیقاتی کارولین گوتار، زیست شناس این دانشگاه، با همکاری تیم های تحقیقاتی دانشگاه بن ( (Bonn به سرپرستی پیتر دورمان، دانشگاه فنی مونیخ به سرپرستی وولفگانگ آیزنریش و همکار او مارتین پارنیسک در دانشگاه LMU ، اکنون نشان داده اند که گیاه، به این رابطه با بیش از تنها یک قند ساده کمک می کند: گیاه همچنین چربی های اساسی را به همکاران قارچی خود می رساند. این یافته های جدید در مجله ی آنلاین eLife منتشر شده است.

چربی ها از جمله اسیدهای چرب و مشتقات آن ها برای شکل دادن به غشای زیستی ضروری هستند و هم چنین به عنوان ترکیبات ذخیره انرژی مصرف می شوند. به همین ترتیب، آن ها برای زنده ماندن همه ارگانیسم ها حیاتی هستند. گوتار توضیح می دهد که "با این حال، کارهای اخیر نشان داده اند که حداقل بعضی همکاران قارچی در این همزیستی، فاقد ژن های مخصوص برای آنزیم هایی هستند که در مسیر اصلی بیوسنتز ( تشکیل ترکیبات شیمیایی از طریق عمل آنزیم هاى سازواره هاى زنده) چربی ها دخیل هستند و بنابراین قادر به تولید اسیدهای چرب ضروری مخصوص نیستند"."در این مطالعه، ما از دو گونه جهش یافته در گیاه نمونه که لوتوس ژاپنی بود استفاده کردیم تا ببینیم آیا گیاه میزبان برای این کمبود، فعالانه عمل می کند یا خیر." لوتوس ژاپنی عضو خانواده نیامکداران ( (Leguminosae است، خانواده گیاهی که شبدر، نخودفرنگی، لوبیا و عدس نیز متعلق به آن ها هستند. همه ی گونه های جهش یافته ای که توسط تیم گوتار ایزوله شدند، در ژنی که نقش مهمی در سنتز اسیدهای چرب و بیوسنتز فسفولیپید ( انواع لیپیدهایی که در غشاى یاخته ها یافت می شود ) ایفا می کند، ناقص هستند.

جالب است که در این گونه ها به طور قابل توجهی میزان کمتری قارچ های ریشه ای نسبت به نوع وحشی آن ها زندگی می کردند. به ویژه، ساختارهای قارچی شبیه درخت های بسیار پر شاخه، به نام آربوسکول ( arbuscules ) که به طور معمول در درون سلول های ریشه گیاه میزبان یافت می شوند- که برای تبادل مواد مغذی مورد نیاز هستند- رشد نیافته باقی ماندند.

تحلیل مقایسه ای طیف اسیدهای چرب و چربی های موجود در ریشه های عفونت زده ی نوع وحشی این گیاهان و میزبان های جهش یافته، نشان داد که اسیدهای چرب خاص مخصوص این قارچ ها نیز در ریشه های گونه جهش یافته لوتوس ژاپنی وجود ندارد یا میزان آن به شدت کاهش یافته است. آندریاس کیمار دانشجوی دکتری در گروه گوتار و اولین نویسنده این پژوهش می گوید: "این نشان می دهد که همزی های قارچی که در گیاه سکنی می گزینند و در بیوسنتز چربی، ناکارآمد هستند، از کمبود چربی های اساسی رنج می برند. در آزمایش های زنجیره ای بعدی که از ایزوتوپ پایدار کربن ۱۳ استفاده شد نشان داد که گونه های وحشی لوتوس ژاپنی میزبان در حقیقت مستقیما چربی های مورد نیاز قارچ ها را فراهم می کنند. به عبارت دیگر، این ها توسط قارچ های اسکلت کربن قندهایی که توسط میزبان تهیه می شود تولید نمی شوند.

این پژوهشگران این فرض را دارند که این قارچ ها در ابتدا چربی هایی را که از گیاهان دریافت می کنند برای رشد سریع شبکه های گسترده و بسیار چندشاخه نخینه (واحد ساختمانی قارچ ها) در خارج از ریشه استفاده می کنند که برای جذب مواد معدنی خاک از آن مصرف می کنند. شکل گیری هاگ ها نیز نیازمند میزان زیادی از این ترکیبات است. احتمالا به این دلیل که هاگ ها نیاز دارند تا چربی های بسیاری را ذخیره کنند و از این طریق از جوانه های تازه و رشد میله های قارچ ها حمایت کند. این مسئله مهم است که برای انجام این موضوع، قبل از دسترسی دوباره به چربی های گیاه، اول به دسترسی به یک ریشه جدید نیاز دارند.

گوتار و تیمش اکنون بر روشن کردن این مسئله که چگونه چربی های تولید شده توسط گیاهان به همزی های آن ها می رسد تمرکز کرده اند. او می گوید: "به علاوه، این مسئله برای تعیین نسبت قندها و چربی هایی که در دسترس قارچ ها قرار دارند نیز مهم است." از آن جایی که سنتز چربی ها نسبت به تولید کربوهیدرات ها هزینه بیشتری می برد، این پارامتر با میزان کل انرژی سرمایه گذاری شده توسط میزبان برای حفظ همزی های خود ارتباط دارد. بنابراین فهم بهتر نقش بیوسنتز چربی ها در این نوع از همزی ها می تواند به انتخاب گیاهان میزبانی که می توانند از رابطه خود با همکاران قارچی شان استفاده بهینه کنند کمک می کند؛ رابطه ای که می تواند برای کشاورزی پایدار مفید باشد.

مترجم: بهاران پدرام

انتهای پیام

دیدگاه تان را بنویسید