بر اساس نوآوری یک کشاورز نمونه؛
نظام نوین کاشت و بهرهوری تولید گندم آبی در کشور تدوین میشود/ کاهش 50 درصدی آب مصرفی همراه با افزایش سه برابری تولید
با توجه به نیاز روزافزون کشور به محصول گندم همزمان با محدودیتهای شدید منابع آبی نظام نوین کاشت و بهرهوری تولید گندم آبی در کشور بر پایه نوآوری یک کشاورز نمونه در راستای افزایش ضریب امنیت غذایی و پایداری تولید گندم تدوین میشود.
با توجه به نیاز روزافزون کشور به محصول گندم همزمان با محدودیتهای شدید منابع آبی نظام نوین کاشت و بهرهوری تولید گندم آبی در کشور بر پایه نوآوری یک کشاورز نمونه در راستای افزایش ضریب امنیت غذایی و پایداری تولید گندم تدوین میشود.
حمیدرضا عشقیزاده، استاد دانشگاه صنعتی اصفهان و عضو تیم مطالعاتی - اجرایی طرح امروز در گفتؤگو با خبرنگار ایانا درباره تدوین نظام نوین کاشت و بهرهوری تولید گندم آبی در کشور، گفت: انتظار می رود برای تأمین غذای جمعیت حدود 9 میلیارد نفره جهان تا سال 2050، تقاضا برای گندم 60 درصد افزایش یابد؛ بنابراین هر عاملی که بر مقدار و هزینه تولید گندم اثر بگذارد، امنیت غذایی بشر را در بسیاری نقاط جهان ازجمله ایران تحت تأثیر قرار میدهد.
وی بیان کرد: این طرح که بر پایه نوآوری یکی از کشاورزان نمونه در جنوب کشور در حال تدوین است، محورهای، کاهش آب آبیاری مصرفی، افزایش عملکرد دانه و کاه، کاهش بذر مصرفی جهت کاشت، افزایش بهرهوری مصرف کودهای شیمیایی و کاهش عملیات خاک ورزی را دنبال میکند.
عشقیزاده ادامه داد: با توجه به محدودیت منابع آب و خاک در کشور و افزایش روزافزون نیاز به تولید غذای بیشتر همراه با رشد جمعیت استفاده از روشهای نوین با راندمان بالا (با وجود هزینه سرمایهگذاری اولیه زیاد) بهویژه برای محصولاتی که نیاز آبی بالایی دارند (مانند گندم) ضرورت دارد.
وی عنوان کرد: در مناطق خشک و نیمهخشک همچون ایران بهدلیل محدودیت بیشتر منابع آب، ضروری است برای آبیاری محصولات زراعی از سیستمهای آبیاری جدید با راندمان بالا استفاده شود تا ضمن صرفهجویی در مصرف آب از مزایای دیگر این سیستمها شامل یکنواختی توزیع آب و امکان آبیاری اراضی دارای توپوگرافی نامنظم بهرهمند شد.
این استاد دانشگاه یادآور شد: با استفاده از این روشهای آبیاری میتوان با مقدار آب ثابت (نسبت به روش آبیاری سطحی یا ثقلی) سطح زیر کشت آبی را به دلیل بالا بودن راندمان سیستم حتی گاهی تا سه برابر افزایش داد و با مصرف مقدار آب کمتر نسبت به آبیاری متداول (آبیاری سطحی) محصول بیشتری تولید کرد.
به گفته عشقیزاده، در حال حاضر بر اساس شاخص های پهنه بندی اقلیمی پیشنهادی برای ایران گندم در مناطق مختلف با شرایط اقلیمی متفاوت کاشته می شود، بنابراین هر گونه تغییر در نظام تولید گندم باید با در نظر گرفتن شرایط اقلیمی صورت پذیرد.
وی در پایان با بیان اینکه اجرای این طرح از پاییز سال زراعی 96 - 1395 آغاز شده است، تأکید کرد: طرح تدوین نظام نوین کاشت و بهرهوری تولید گندم آبی در کشور در حال تکمیل و بررسی نتایج آن در مناطق مختلف کشور است. مدت اجرای آن شش سال در نظر گرفته شده و انتظار میرود در سال 1401 به پایان برسد.
کاهش 50 درصدی آب همراه با افزایش سه برابری تولید
حسین شاهنظری، کشاورز نمونه و نوآور نظام نوین کاشت و بهرهوری تولید گندم آبی در گفتوگو با خبرنگار ایانا با بیان اینکه بهرهوری بیشتر از امکانات موجود زمینهساز این نوآوری بود، اظهار کرد: در این نوآوری کاهش مصرف آب به میزان 50 درصد از مهمترین دستاوردها است.
وی اضافه کرد: در حال حاضر بهطور معمول از یک هکتار سطح زیر کشت گندم در کشور با مصرف 11 هزار مترمکعب آب حدود پنج تا 9 تن محصول به دست میآید، اما با اجرای این طرح میتوان با کاهش مصرف آب به چهارهزار مترمکعب حداقل 9 تن تولید گندم داشت.
شاهنظری کاهش سطح زیر کشت همراه با حفظ میزان تولید را از دیگر شاخصهای این نوآوری برشمرد و گفت: در این روش تعداد بوته از چهار میلیون عدد در هر هکتار به یک میلیون و 200 هزار عدد کاهش پیدا میکند و میتوان از یکسوم زمین همان میزان محصولی را به دست آورد که از زیر کشت بردن تمام زمین به دست میآید.
این کشاورز نمونه در پایان تأکید کرد: با به پایان رسیدن بخش مطالعاتی طرح و اجرای آن در کشور میزان تولید گندم همراه با کاهش سطح، سه برابر افزایش خواهد یافت و تأثیر بزرگی بر حفظ آبهای باقی مانده زیرزمینی و تأمین امنیت غذایی کشور خواهد داشت./
G-960324-01
دیدگاه تان را بنویسید