درددل‌های باغداران برتر در کمیسیون تخصصی باغبانی هتل المپیک

خبرگزاری کشاورزی ایران (ایانا) - افسانه زعیم‌زاده:

"بحران آب، عدم نظارت بر واردات کود وسم شیمیایی، نبود بیمه مناسب محصولات، خشکسالی موجود، استفاده از سموم تاریخ گذاشته و از همه مهم‌تر نبود توجه کافی به این بخش و عدم پرداخت به‌موقع خسارت‌های خشکسالی، پایین بودن قیمت محصولات کشاورزی، بالا رفتن بی‌رویه قیمت نهاده‌ها و ماشین‌آلات کشاورزی و ادوات باغبانی، نبود اعتبارات مناسب در این بخش، عدم استفاده از صنایع تبدیلی، کمبود صادرات و تجارت و..." همه و همه بخشی از مشکلاتی است که باغداران با آن سر می‌کنند. انجام کارهای اصولی، توجه به کارخانه‌های صنایع تبدیلی، تهیه ماشین‌آلات بسته‌بندی و لوازم آبیاری قطره‌ای از توان بخش باغداری خارج بوده و دستیابی به اعتبارات بانکی هم به لحاظ مقررات حاکم بر بانک‌ها و سیستم بانکی مشکل است. البته اختصاص اعتبارات بلاعوض و یا با کارمزد کم می‌تواند امور زیربنایی یاد شده را تسریع بخشد. این مشکلات محور سخنان 13 باغدار برتر مستقر در یکی از سالن‌های اختصاص‌یافته هتل المپیک برای کمیسیون باغبانی بود که در حضور طهماسبی، معاون باغبانی وزیر جهاد کشاورزی مطرح شد تا اگرچه وی با بسیاری از آنها آشنایی دارد، اما تبادل آرای جمعی از برترین نخبه‌های تولید در عرصه باغ‌های کشور، می‌تواند فرصتی باشد برای همفکری و همسویی بیشتر و کشف راهکارهای تازه.

منوچهر مالکی، زعفران‌کار نمونه از خراسان رضوی از نبود ماشین‌آلات جدید برای پاک کردن زعفران و قیمت پایین زعفران در هنگام برداشت و افزایش ناگهانی قیمت بعد از گذشت یک ماه از جمع‌آوری گلایه می‌کند و از عدم همکاری بانک‌ها در پرداخت هزینه کشت اولیه زعفران و بیمه نامناسب زعفران شکایت می‌کند و تقاضای تجهیز مزارع به آبیاری تحت فشار را دارد.

غلامرضا رجایی، باغدار انگور در کاشمر می‌افزاید: دولت باید هزینه آبیاری قطره‌ای را از منبع تا مزرعه خود بپردازد و نظارت بر عهده دولت باشد، این‌گونه فشار و هزینه از روی کشاورز برداشته می‌شود.

این باغدار از سیستم بانکی گلایه‌مند است و می‌گوید: بانک 23 درصد سرمایه در گردش گذاشته است و هر فردی که بخواهد وارد این چرخه شود، باید 23 درصد از سرمایه اش را برای بانک گذاشته، هفت درصد هم که هزینه‌های جانبی دارد، پس 30 درصد کنار گذاشته شده، باید به آن مورد رسیدگی شود و سود تسهیلات را کم کنند.

وی سقف تعهد بانک کشاورزی در رابطه با بیمه کشاورزان را بسیار اندک می‌خواند و عنوان می‌کند: هر هکتار باغ میوه 100 تا 150 میلیون تومان درآمد دارد، اما بانک هر هکتار را سه میلیون و 700 هزار تومان بیمه می‌کند و در هنگام پرداخت هم 20 درصد از این مقدار را با تأخیر پرداخت می‌کند و این مهم‌ترین دلیل برای کاهش علاقه کشاورزان به بیمه محصولاتشان شده است.

رستمی، عضو مجمع ملی خبرگان نیز در ادامه سخنان باغدار برتر کشور اضافه می‌کند: قیمت هر محصولی که برداشت می‌شود به میزان آب مصرفیش هم نیست و ما با بحران جدی آب روبه‌رو هستیم؛ آبی که جایگزین نمی‌شود.

وی راه حل این بحران را کشت محصولات با استفاده از آب کمتر و افزایش کشت‌های گلخانه‌ای عنوان می‌کند و درخواست برنامه‌ریزی بهتر و مناسب برای فروش محصولات را دارد و استفاده از صنایع تبدیلی را راهکار مناسبی برای محصولات فروش نرفته و کیفیت پایین نمی‌داند.

محمدحسین یاسینی، چایکار نمونه گیلانی از عدم آشنایی کشاورزان با عملیات به‌زراعی می‌گوید و اضافه می‌کند: مزارع چای دارای سن بالای 30 سال هستند، در حالی که هر 20 سال باید کف‌بری بوته چای انجام شود، اما به‌دلیل هزینه بالای این کار و عدم پرداخت به‌موقع تسهیلات کاری صورت نگرفته است. وی از تکه‌تکه کردن باغ‌ها و مزارع برای پرداخت سهم‌الارث وراث گلایه‌مند است و می‌گوید: باید مانند سایر کشورها برای جلوگیری از بین رفتن باغ‌ها و مزارع، سهام زمین به وارثان مالکان داده شود.

محسن پایدار، باغدار نمونه یزدی از کاهش گلخانه‌های هیدروپونیک شهرش به یک‌سوم به‌دلیل قیمت پایین محصولات خبر می‌دهد و از یکسان بودن قیمت محصولات هیدروپونیک که به‌طور نمونه فقط در یک قلم، هر لیتر ماده بیولوژیک کاربردی آنها برای مبارزه با آفات سه میلیون تومان تمام می‌شود، با محصولاتی که در خاک کشت می‌شوند یا هر لیتر سم مصرفی آنها 20 هزار تومان است، گلایه کرد. به گفته این گلخانه دار برتر، با این شرایط دست کم باید هر کیلوگرم خیار با شرایط کشت هیدروپونیک، دست کم یک‌هزار ریال بالاتر از نرخ سایر خیارهای تولیدی فروخته شود.

مهدی غفاریان، پسته کار نمونه کرمانی احداث چاه‌های غیرمجاز را تهدیدی برای باغ‌های قدیمی شهرش می‌داند و از کمک ناچیز بانک برای احداث سیستم آبیاری قطره‌ای گلایه کرد.

وی همچنین با فاسد خواندن سموم کشاورزی و عدم کنترل بر واردات سم و استفاده از سموم تاریخ گذشته گلایه کرد و افزود: به اذعان برخی آگاهان منطقه سالانه فقط یک میلیون لیتر سم در هوای رفسنجان اسپری می‌شود.

غفاریان معضل بزرگ بخش را دلال‌های کشاورزی دانست که آسیب شدیدی به بخش زده و نفس کشاورز را گرفته‌اند.

خانلر گودرزوند چگینی، زیتون‌کار گیلانی هم واردات محصولات زیتون بدون در نظر گرفتن توان داخلی و هزینه بالای مکانیزاسیون را به مشکلات باغداران اضافه کرد و ادامه این وضعیت را موجب دلسرد شدن کشاورزان و عدم ورود کشاورزان جوان به این بخش عنوان کرد./

G-931008-01

انتهای پیام

دیدگاه تان را بنویسید