در گفتوگوی زنده تلویزیونی مطرح شد:
سلطان واردات شکر کیست؟/ به اندازه کافی شکر داریم
شب گذشته در برنامه زنده تلویزیونی گفتوگوی ویژه خبری، هر چهار شرکتکننده، در برابر پرسش مجری برنامه، مبنی بر اینکه "سلطان واردات شکر کیست؟" سکوت کردند.
شب گذشته در برنامه زنده تلویزیونی گفتوگوی ویژه خبری، هر چهار شرکتکننده، در برابر پرسش مجری برنامه، مبنی بر اینکه "سلطان واردات شکر کیست؟" سکوت کردند.
به گزارش خبرنگار ایانا، چند روزی است که بازار شکر از آشفتگی رنج میبرد، زیرا قیمتها روز به روز افزایش یافته و همین امر، مصرفکننده نهایی را با چالش روبهرو کرده است. بنابراین شب گذشته گفتوگوی ویژه خبری شبکه دو سیما به بررسی نوسانات بازار این محصول پرداخت و این معضل را از ابعاد مختلفی به بحث و تبادل نظر گذاشت.
علیاکبر مهرفرد، قائم مقام وزیر جهاد کشاورزی در امور بازرگانی؛ بهمن دانایی، دبیر انجمن صنفی کارخانههای قند و شکر؛ غلامحسین بهمئی، دبیر انجمن صنفی کارفرمایی تصفیهکنندگان شکر و مانی جمشیدی، کارشناس کشاورزی، چهار شرکتکنندهای بودند که نظرات خود را در باب شکر و نوسانات بازار آن مطرح کردند.
اختلاف در میزان مصرف داخل
مهرفرد معتقد بود نیاز کشور بهطور سالانه به این محصول، دو میلیون و 157 هزار تن و سرانه مصرف نیز 28 کیلوگرم به ازای هر نفر است. با توجه به اینکه در سه سال گذشته، تولید با رشدی قابل توجه همراه بوده، یک میلیون و 510 هزار تن شکر در داخل کشور تولید شده و بر این اساس، نیاز ما به واردات، چیزی حدود 500 هزار تن در سال خواهد بود.
اما دبیر انجمن صنفی کارفرمایی تصفیهکنندگان شکر، آمار مطرح شده از طرف قائممقام وزیر را نپذیرفت و اعتقاد داشت که نیاز داخلی در سال حداقل دو میلیون و 400 هزار تن است؛ بنابراین حدود 300 هزار تن اختلاف در امر واردات بین مسئولان دولتی و بخش خصوصی وجود دارد. این در حالی است که مهرفرد، قاطعانه از 400 تا 500 هزار تن شکر ذخیره شده در انبارها بهعنوان ذخیره استراتژیک نام برد و گفت: علاوه بر آن، 200 هزارتن از این محصول، هماکنون روی آب است و تا روزهای آینده در بنادر تخلیه میشود. به همین دلیل وقتی سرانه مصرف بهصورت ماهانه بین 180 تا 200 هزار تن باشد، تا نیمههای شهریور که تولید شکر داخلی به بازار عرضه میشود، هیچ کمبودی نخواهیم داشت.
تأخیر در صدور مجوز واردات
امید قالیباف، مجری برنامه، با طرح این پرسش که چرا هماکنون بازار شکر با این نوسانات قیمتی روبهرو شده، پرسید: آیا این موضوع به تأخیر در صدور مجوز از طرف مسئولان دولتی برای واردات شکر مربوط نمیشود؟ در حالی که از اسفند سال 94 انجمن صنفی کارخانههای قند و شکر، تقاضای صدور مجوز را به وزارتخانه اعلام کرده بود. قائممقام وزارت جهاد کشاورزی در امور بازرگانی، ضمن همراه دانستن وزارتخانه با اعضای انجمن صنفی، عنوان کرد: تمام سیاست وزارت جهاد کشاورزی در حمایت از تولید داخل و جلوگیری از واردات بیرویه است. البته تأخیر در موافقت برای واردات شکر، چند روز بوده، نه دو ماه!
پاسخ این مقام دولتی، در حالی است که بهمن دانایی، به تأخیر بیش از یک ماه برای صدور مجوز از طرف وزارتخانه اعتراف کرد.
به گفته وی، البته تأخیر کشتیهای برزیلی برای تحویل بار شکر که متأثر از بارندگیهای شدید النینو است، نیز مزید بر علت شد.
جمشیدی نیز که بهصورت تلفنی با این برنامه در ارتباط بود، ضمن انتقاد از شفاف نبودن اطلاعات و آمار و همچنین ارائه نکردن این اعداد و ارقام از طرف ستاد تنظیم بازار، معتقد بود چرا باید موافقت برای تقاضایی که بهمنماه سال گذشته به وزارتخانه ارسال میشود، تا اواخر فروردینماه سال بعد به طول بینجامد و همین عامل باعث گرانی شکر در بازار شد.
وی با بیان اینکه عملکرد وزارت جهاد کشاورزی در بخش تولید و در راستای اقتصاد مقاومتی خوب و قابل دفاع بوده است، گفت: اگرچه انتظار میرود سیاستهای وزارت جهاد کشاورزی در بخش بازرگانی صنعت را به چالش نکشد و هماهنگی بیشتری که مستلزم اطلاعرسانی به موقع و اجراست، صورت گیرد.
شکرخام میخواهیم
در ادامه، دبیر انجمن صنفی کارفرمایی تصفیهکنندگان شکر، مشکلات صنف مربوطه را در میان گذاشت. بهمئی معتقد بود که قبل از بحث ممنوعیت واردات، کارخانههای تصفیهکننده به نسبت نیازی که داشتند، اقدام به واردات میکردند، اما اکنون متولی این عمل، به انجمن صنفی کارخانههای قند و شکر واگذار شده و چنین سیاستی عادلانه نیست.
به گفته وی، در حال حاضر 14 کارخانه تصفیه کننده وجود دارد که پنج واحد از آنها مربوط به تصفیه شکر است و 9 واحد نیز تبدیل شکرخام به قند را بر عهده دارند که البته تمام این 9 واحد به تعطیلی منجر شدهاند، زیرا سال گذشته تنها 162 هزارتن شکرخام در دسترس کارخانههای تصفیهکننده بود، این در حالی است که نیاز سالانه آنها حداقل 600 هزارتن تخمین زده میشود.
این نماینده بخش خصوصی، با اشاره به اینکه تاکنون سههزار و 500 کارگر بیکار شدهاند، افزود: چرا مجوز واردات، تنها به کسانی داده میشود که مدعی شکر هستند؟ این مجوز باید در اختیار کارخانههای تصفیهکننده باشد.
قائممقام وزیر جهاد کشاورزی در امور بازرگانی، در این نقطه از بحث وارد میدان شد و با دفاع جانانه از سیاستهای وزارتخانه متبوع، بیان کرد: حمایت از تولید داخل، متعادل کردن واردات به جای واردات بیرویه و تعادل در عرضه و قیمت، سه سیاست عمدهای است که وزارت جهاد کشاورزی به شدت آن را دنبال میکند.
به گفته مهرفرد، اکنون حدود 57 کارخانه تولیدکننده شکر داریم که مستقیم با کشاورزان در ارتباط هستند. اینها در سال گذشته حدود 760 هزار تن تولید داشتهاند. در حالی که کارخانههای تصفیهکننده تنها بخش کوچکی از این فرایند را در اختیار دارند و شاید ظرفیت آنها روی کاغذ 600هزارتن در سال باشد، اما این عدد در واقعیت کمتر از اینها است. ضمن اینکه کارخانههای تصفیهکننده، دستگاههای بهروز ندارند و با سیستمهای قدیمی کار میکنند.
افشاگری یا سکوت؟
قائممقام وزیر در امور بازرگانی در بخش دیگری از سخنانش، ضمن نوید کاهش قیمت شکر در روزهای آینده، سه پیشنهاد به کارخانههای تصفیهکننده ارائه داد. استفاده از ذخایر استراتژیک شکر خام موجود در انبارهای شرکت بازرگانی دولتی بهصورت کارمزدی، ورود موقت؛ یعنی واردات شکرخام تنها برای صادرات فراوری نهایی و همچنین تصفیه شکرخام تولید شده از کارخانههای داخلی، ازجمله مهمترین پیشنهادات این مقام مسئول برای استمرار تولید بود.
اما بهمئی، بیشتر راهکارها را عملی و سودده ندانسته و معتقد بود که کمبود در بازار وجود دارد؛ گواه آن هم گرانی بیش از حد شکر و شکستن مرز قیمت تا سههزار و 200 تومان در هر کیلوگرم است.
این در حالی است که مهرفرد با ارائه گراف، توضیح داد: سال 85 بیش از 2.5 میلیون تن واردات شکر صورت گرفته، در صورتی که مصرف، بسیار کمتر از این مقدار بود. صفر شدن تعرفه، همین نتایج را در بر داشت و این یعنی حمایت از کشاورزان و صنعتگران خارجی.
به گفته وی، با تمام این اتفاقات، در دو سال گذشته با کنترل واردات، تولید داخلی افزایش یافته و طبق برنامهریزیها تا سه سال آینده، در تولید شکر خودکفا خواهیم شد.
مجری برنامه در این هنگام پرسید: چرا 10 سال پیش چنین واردات حجیمی صورت گرفته و آیا دلیل آن با تأخیر برای صدور آخرین مجوز، ارتباطی دارد؟ اصلا سلطان واردات شکر ایران کیست؟
در این لحظه هر چهار شرکتکننده از پاسخگویی امتناع کرده و سکوت را بر افشاگری ترجیح دادند. بهراستی اگر شما به جای شرکتکنندهها در برنامه حضور داشتید، حاضر به پاسخگویی میشدید؟/
V-950424-01
دیدگاه تان را بنویسید