پسته سمنگان؛افزایش محصول و بازارگرم خرید و فروش

پسته سمنگان؛افزایش محصول و بازارگرم خرید و فروش

درختان پسته در جنگل‌های ولایت سمنگان در شمال افغانستان امسال بیشتر از سال‌های پیش بار داده‌اند.

کدخبر: 24698
پسته سمنگان؛افزایش محصول و بازارگرم خرید و فروش

مسئولان محلی در سمنگان می‌گویند که حاصل امسال پسته در این ولایت نسبت به سال گذشته ۱۰۰ درصد افزایش یافته که دلیل آن شرایط مناسب اقلیمی، بارندگی زیاد و نگهداری مناسب از جنگل‌های پسته بوده است.

پیش‌بینی شده که محصول پسته سمنگان امسال به بیش از سه هزار تن برسد که از بابت فروش آن، بیش از چهار میلیون دلار آمریکایی به دست خواهد آمد.

فصل برداشت پسته در افغانستان دو ماه اول تابستان است.

هرچند ساکنان ولایت سمنگان ادعا می‌کنند که حاصل جنگل‌های پسته توسط زورمندان محلی و کسانی که از این جنگل‌ها نگهداری می‌‎کنند، جمع‌آوری می‌شود اما با آن هم حجم این حاصل آنقدر است که شماری زیادی از مردم محلی را سرگرم کار جمع‌آوری، پاک کردن و خرید و فروش این میوه خشک کرده است.

غوث الدین که پیش از این کارگر روزمزد بوده جوال (گونی) بزرگی را از کوه‌های مرتفع و جنگل‌های پسته بر دوش خود تا مرکز شهر ایبک آورده است. او که از خستگی عرق می‌ریزد، می‌گوید: "پسته را خودم از کوه چغت آوردم. محصول هم خوب است. حدود ده سیر (هفتاد کیلو) پسته تر (تازه) آوردم."

پسته‌زاران ولایت سمنگان در مرکز و ولسوالی‌های فیروز نخجیر، حضرت سلطان، خرم سارباغ و دره صوف پایین و بالا قرار گرفته‌اند.

افزایش حاصل پسته سبب شده تا بازار خرید و فروش آن هم گرم‌تر از سال‌های پیش باشد. بازرگانان میوه خشک سالانه صدها هزار افغانی سرمایه‌گذاری می‌کنند.

حاجی رحیم یکی از این بازرگانان در سمنگان است. او می‌گوید که تصمیم گرفته امسال پول هنگفتی را پسته و بادام بخرد؛ دو تا سه هزار سیر پسته.

حاجی رحیم به گفته خودش بعد از پاک کردن و آماده شدن پسته‌ها را به کابل، پایتخت افغانستان می‌فرستد تا از آنجا به خارج از کشور صادر شود.

با آنکه ولایت سمنگان بیشترین جنگل پسته در افغانستان را دارد اما هنوز کار پاک کردن و آماده کردن این میوه به شیوه‌های سنتی و با وسایل معمولی انجام می‌شود.

ده‌ها خانواده در سمنگان و بلخ از راه شکستن پسته و بادام و جدا کردن مغز آن امرار معاش می‌کنند و عاید نسبتا خوبی هم به دست می‌آورند.

خانواده عبدالفتاح پسته و بادام می‌شکنند. او می‌گوید: "پسته و بادام را از دکانداران می‌گیرم و به خانه می‌برم تا بچه‌ها بشکنند."

عبدالفتاح بابت شکستن و جدا کردن مغز هر سیر پسته و بادام، ۵۰ تا ۶۰ افغانی (معادل یک دلار آمریکایی) دستمزد می‌گیرد.

پسته و بادام افغانستان بیشتر به هند، پاکستان و کشورهای عربی صادر می‌شود. با این حال نبودن امکانات مناسب‌تر برای نگهداری این محصول و همچنین نبودن مرکزی برای فرآوری آن برای بازرگانان میوه خشک مشکلاتی را به بار آورده است.

سید عبدالرئوف عابد، عضو انجمن میوه خشک سمنگان می‌گوید که باید محل‌های مناسب و استانداردی برای نگهداری این محصول باشد تا بتوان آن را در زمان معین و به شکل تدریجی و به قیمتی مناسب به فروش رساند. دامنه جنگل‌های پسته محدود به ولایت سمنگان نیست و ولایت‌های بادغیس، غور و بلخ نیز پسته‌زاران زیادی دارند.

مسئولان محلی در ولایت بلخ نیز از افزایش محصول پسته در این ولایت خبر داده‌اند.

شماری از بازرگانان میوه خشک در بلخ برخلاف تاجران سمنگانی که دسترسی مستقیم به بازارهای خارجی ندارند، محصولات پسته و بادام را پس از پاک کردن و آماده‌سازی در بسته‌بندی‌هایی با نام و آرم شرکت خودشان به خارج از کشور صادر می‌کنند.

جمع‌آوری پسته و بادام در افغانستان عاری از کشت و خون هم نیست. حدود یک ماه پیش درگیری بر سر برداشت محصول پسته در سمنگان ۴ کشته و ۷ زخمی به جا گذاشت.

انتهای پیام

دیدگاه تان را بنویسید