ایجاد شغل؛ نیاز اصلی جوانان روستایی
خبرگزاری کشاورزی ایران: سازمان ملل ۱۲ اوت (۲۱ مرداد) را روز جهانی جوانان اعلام کرده و در کمپین امسال خود بر ایجاد فرصت برای مشارکت سیاسی، اقتصادی و اجتماعی جوانان در جوامع خود برای ساختن آیندهای بهتر تمرکز کرده است. موضوع جوانان در جوامعی مثل ایران که جوانان بخش بزرگی از جمعیت را تشکیل میدهند، اهمیت زیادی دارد و ضروری است رسانهها بیشتر به آن بپردازند. خبرنگار خبرگزاری کشاورزی ایران امسال فرصتی یافت تا در روستای آباء و اجدادی خویش (قرهشیران استان اردبیل) با برخی از جوانان روستا از نزدیک به مناسبت روز جهانی جوانان گفتگو کند و از دیدگاههای آنان درباره مسائل، نیازها، انتظاراتشان از دولت و... گزارشی را گردآوری کند.
مهدی امانی قرهشیران 20 سال سن دارد و تا مقطع سوم راهنمایی تحصیل کرده، اما به خاطر مشکلات خانوادگی و کمبود درآمد ناشی از فقدان پدر و سرپرست خانواده از یکسو و نبود دبیرستان در روستا برای ادامه تحصیل از سوی دیگر بهرغم علاقه و داشتن استعداد ترک تحصیل کرده است. مهدی در حال حاضر به کارگری در روستا و روستاهای اطراف مشغول است.
او میگوید: "کارگری تنها در فصل تابستان امکانپذیر است و سایر فصلها بیکار هستیم."
خانواده مهدی زمین کشاورزی زیادی ندارند و آنچه هم دارند برای قوت لایموت خود و چهار گاو شیردهشان کفایت میکند.
او درباره نیاز اصلی خود و جوانان روستا اشاره میکند: "نیاز اصلی جوانان روستا شغل است. بیشتر جوانان غیر از تابستان بیکارند و آنانی که خانوادهشان در تهران خانه دارند، برای کار به این شهر مراجعه میکنند و کسانی که در تهران جا ندارند مجبورند در روستا بمانند."
خبرنگار خبرگزاری کشاورزی ایران از او در زمینه نحوه گذران اوقات فراغت خود و جوانان روستا پرسش میکند و او چنین پاسخش را میدهد: "در روستا سالن ورزش وجود ندارد تا جوانان در آنجا ورزش کنند. تربیت بدنی شهرستان "نیر" قرار بود سالن ورزش در روستا احداث کند. از قرار معلوم بودجه آن تأمین شده بود و زمین آن هم تعیین شده بود، اما نمیدانم چرا تاکنون اقدام نشده است. یک سالن بدنسازی در روستا فعالیت داشت که آن هم بهدلیل فرسوده شدن تعطیل شده است. از برگزاری کلاسهای آموزشی قرآن، کامپیتور، خیاطی، گلدوزی (برای دختران جوان روستایی) و... در این روستا خبری نیست."
مهدی درباره انتظار خودش و جوانان روستا از دولت میافزاید: "فوریترین اقدام دولت در روستاها ایجاد اشتغال برای جوانان روستایی است. دولت میتواند با پرداخت تسهیلات کمبهره و وام در روستاها رونق ایجاد کند. الان کار کشاورزی و دامداری در این روستا درآمدزاست، اگر دولت وام در اختیارمان قرار دهد میتوانیم با آن دام بخریم و با پرورش دام از فراوردهها و فروش آنها درآمد کسب کنیم یا به زراعت و باغبانی و سایر فعالیتها بپردازیم."
جوان دیگری که خبرنگار ما با او به گفتگو نشست، میلاد اللهوردی بود. او 18 سال سن دارد و مانند مهدی تا پایان سوم راهنمایی درس خوانده و بهدلیل نبود دبیرستان در روستا ترک تحصیل کرده است. وضع اقتصادی خانواده میلاد (بر خلاف مهدی) خوب است؛ پدر او (محمد) با در اختیار داشتن زمین کشاورزی و دام زیاد توانسته درآمد مناسبی نصیب خود و خانوادهاش کند. حتی مادر او هم از باغچه محل زندگیشان انواع سبزیها، میوهها و... برداشت میکند که علاوه بر تأمین خانواده خود به همسایهها نیز اهداء میکند. پدر میلاد خیلی بر ادامه تحصیل میلاد تأکید میکند؛ اما مهدی فعلاً چنین قصدی ندارد. وقتی از علت آن سؤال می کند، چنین پاسخ میدهد: "درس خواندن چه فایدهای دارد، همسن و سالان من به تهران رفتهاند و با کاسبی و دست فروشی به درآمدهای فراوانی رسیدهاند؛ اما ما در روستا از صبح تا شب سخت کار میکنیم و زندگی مان چنین است که از نزدیک دارید میبینید."
میلاد خیلی علاقه دارد خانوادهاش به تهران مهاجرت کنند؛ اما پدر او زیربار این موضوع نمیرود و بر ماندن در روستا اصرار میورزد.
او در ادامه میافزاید: "ببینید در روستا نه امکاناتی برای ادامه تحصیل وجود دارد و نه برنامههایی برای گذراندن اوقات فراغت بهویژه در سایر فصول سال؛ با این همه چه توجیهی جوانان برای ماندن در روستا داشته باشند؟" دلایل من او را قانع نمیکند و بر درستی تصمیم خود اصرار میورزد.
دغدغه جوانان روستای قرهشیران، نگرانی تمام جوانان روستایی کشورمان است و بهنظر میرسد تا هنگامی که به نیازها و خواستهها و انتظارات جوانان روستا -بهویژه اشتغال- از سوی دولت توجه نشود، امید به اینکه آنان در روستا بمانند و به فعالیت کشاورزی مشغول شوند، انتظار بیجایی است./
گزارش: حبیبالله افزونی
P-940522-01
دیدگاه تان را بنویسید