چرای خارج از فصل مهمترین عوامل تخریب خاک/ میزان جرایم چرای دام باید در لایحه جامع منابع طبیعی تعیین شود
چرای مفرط و خارج از فصل با ایجاد فشردگی در خاک و از بین بردن ذخایر گیاهی، آن را در معرض فرسایش قرار میدهد.
به گزارش خبرگزاری کشاورزی ایران (ایانا)، عدم تعادل دام و مرتع که تا سهبرابر افزایش یافته است یکی از تهدیدهای جدی برای منابع خاک بهشمار میآید و پیامد درازمدت و سنگین آن به سادگی قابل جبران نیست.
با توجه به حساسیت مراتع در برابر فرسایش و محدودیتهای رویشی زیاد آن و ترمیمپذیری آن در صورت انهدام حیات گیاهی و شروع فرسایش عملاً غیرممکن است اگر مراتع، حفظ شود، چون علف و چمن طبیعی با درهم رفتن ریشههای یکدیگر موجب حفظ خاک میشود، میتواند از فرسایش آن جلوگیری کند.
دامها با چرای بیش از حد و ظرفیت، باعث برهنگی خاک میشوند و از طرفی با لگدکوب کردن خاک نرم و مرطوب، آن را سفت کرده و از نفوذ آب و هوا به خاک جلوگیری میکنند و کمکم استپ جای خود را به بیابان میدهد.
در حال حاضر تعداد دامهایی که در جنگلها به نسبت میزان و واحد سطح منابع تعلیف میشوند، پنجبرابر میانگین جهانی است.
دبیر علمی انجمن دوستداران کوه دماوند در گفتگو با خبرنگار ایانا با اشاره به حضور بیش از ظرفیت دام در مراتع کشور گفت: دام از سطح جنگل و مرتع برای تأمین علوفه مورد نیاز خود استفاده میکند که این باعث تخریب و نابودی عرصههای زیستی میشود.
عبادی افزود: در بخشی از لایحه جامع منابع طبیعی کشور که به چرای غیرمجاز دام در مراتع پرداخته، اشارهای به مدت زمان جرایم و یا جزئیات آن نشده است که در این صورت راه را برای ارتکاب جرم و حفاظتهای تعمدی باز میگذارد.
وی تصریح کرد: قوانین باید بهگونهای باشند که سوءتعبیری برای کارشناسان پیش نیاید و همچنین باید کاملاً روشن و شفاف مطرح شوند.
عبادی ادامه داد: جرایم و میزان مجازات باید همخوانی داشته باشند تا سطح ارتکاب جرم و یا تکرار جرایم کاهش یابد.
وی در پایان خاطرنشان کرد: تفاوت قانون و آییننامه در این است که در قانون خیلی به جزئیات پرداخته نشده است، اما باید بهگونهای وضع شود که حداقل میزان جرایم را تعیین کند و این باید در لایحه جامع منابع طبیعی بیش از پیش مورد تأکید و توجه مسئولان قرار گیرد./
خبرنگار: سهیلا گلیزاده
V-911215-02
دیدگاه تان را بنویسید