صادرات مرغ در بلاتکلیفی؛
تصمیمی گرهخورده با سرنوشت تولید
ایران توانایی در تولیدات خود را بارها به عرصه ظهور رسانده و میتوان به جرأت مدعی شد که قادریم با تمام کاستیها حرف اول تولید را حداقل در منطقه بزنیم. ایستادگی و تقویت بنیه تولید یکی از شاخصترین اهداف مسئولان نظام و همچنین تولیدکنندگان داخل کشور است. تولیدات محصولات کشاورزی و نوع فعالیتی که برای ارتقاء این تولیدات صورت میگیرد، از چشم هیچکس پنهان نیست.
اقتدار در تأمین 95 درصد از نیاز مصرف داخلی محصولات کشاورزی یکی از نعمتهایی است که با توجه به عزم و پشتکار دولتمردان و تولیدکنندگان بخش کشاورزی ثابت شده است.
یکی از محصولاتی که تولیدکنندگان با توجه به کمبود برخی از نهادههای اولیه توانستهاند به مرز خودکفایی برسانند، تولید گوشت مرغ در کشور است. با تولید حدود یک میلیون و 700 هزار تن گوشت مرغ طلسم وابستگی به واردات مرغ شکسته شد.
با توجه به اینکه مجموعهای از کارهای انجام شده و توان تولیدکنندگان و صنعتگران بخش دام در استانهای کشور که هدف اصلی آن افزایش بهرهوری و کاهش هزینه تولید است، میزان نیاز مصرفی کشور در داخل تأمین میشود. این در حالی است که بر حسب شرایط نیاز مصرف در بازار حدود 10 درصد از خارج وارد میشد، ولی با تلاش و برنامهریزی و افزایش تولید دیگر نیازی به واردات این محصول نیست.
حتی در حال حاضر این صنعت به جایی رسیده که ظرفیت تولید را میتواند بیش از دو میلیون تن فراهم کند. ولی بهدلیل امکانات و نیاز موجود در کشور هماکنون در همان مرز یک میلیون و 700 هزار تن باقی مانده است. از این رو میتوان زمینه صادرات را برای این محصول فراهم ساخت. تولیدی که علاوه بر رفع نیاز مصرفی داخل قادر است در بازارهای منطقهای نیز حضور داشته باشد. چرا تاکنون هیچ اقدامی برای صادرات آن مهیا نشده است؟
با توجه به اینکه تولید گوشت مرغ در کشور بالا است و نیاز مصرف داخلی نیز تأمین شده، قطعاً همه طرفدار صادرات گوشت مرغ هستند که ارزش افزوده خوبی برای کشور خواهد داشت. ولی مهم این است که جایزه صادراتی برای گوشت مرغ در نظر گرفته شده است، ولی یارانه صادرات همچنان در مبحث کارشناسی باقی مانده است. جایزه صادراتی نیز قرار بود در کمیته چهارجانبه شرایط صادرات این محصول را مورد بررسی قرار دهند که هنوز شرایط صادرات از سوی این گروه عنوان نشده است. از شش ماه گذشته جایزه 500 تومان برای هر کیلوگرم صادرات مرغ به تصویب رسید ولی تاکنون بودجهای نیز برای آن اختصاص نیافته است.
این در حالی است که با توجه به وضعیت سنتی برخی از مرغداریها، برای صادرات این محصول، این مراکز از لحاظ استانداردهای بهداشتی، وزنی و کشتاری باید مطابق با استانداردهای جهانی باشد تا بازارهای خود را در کشورهای دیگر داشته باشد.
برای ورود به بازار جهانی و صادرات نیازمند یک برنامهریزی هستیم. اگر بخواهیم بر اساس ذائقه و نیاز کشورهای هدف تولید گوشت مرغ داشته باشیم، نیازمند روند ارتقایی در تولید هستیم.
بحث صنعتی شدن مرغداریهای کشور تا رسیدن به کیفیت مرغهای کشتاری مطابق با استانداردهای جهانی یکی دیگر از مباحثی است که شاید مانع از صادرات مرغ شده است. یکی از سیاستهای وزارت جهاد کشاورزی ورود به بخش صادرات است که علاوه بر ایجاد واحدهای جدید و بزرگ تولید محصولات دامی، ساماندهی واحدهای خرد نیز در دستور کارش قرار دارد.
بحث داغ صادرات مرغ دلگرمی خاصی را به تولیدکنندگان داده است و آنها را ترغیب میکند که هرچه بیشتر برای تولیدات بیشتر و در نهایت کیفیت بالا تلاش کنند.
دیگر اینجاست که هیچ تحریمی برای آنها کارساز نیست. چرا که در برابر تحریمها با حمایت مسئولانشان دلگرم میشوند. تصمیمگیری برای جهت دادن تولیدات گوشت مرغ در کشور روشی خواهد بود برای ایستادگی و تأمین نیازهای مصرفی داخل و بخشی از نیاز مصرف خارج از کشور که این بدون حمایت بیمعنا است.
این مورد که مسئولان نیز برای صادرات از هیچ حمایتی دریغ ندارند صحیح است. ولی افزایش و طولانی شدن زمان تصمیمگیریها و رسیدگی به اوضاع صادرات لطمههای زیادی را به بخش کشاورزی و محصولات آن وارد میسازد که برای بهبود و ترمیم این آسیبها، زمان و هزینههای زیادی را میخواهد. با توجه به انگیزه تولیدکنندگان و از همه مهمتر مسئولان نظام برای ارتقاء صادرات، چه خوب میشود که نگاهها را تنها به یک نقطه معطوف کرد، آن هم رسیدن به خودکفایی و اول شدن.../
خبرنگار: مریم بهنامراد
T-901126-01_R
دیدگاه تان را بنویسید