خوراک کودکان گرسنه در کارخانههای بمب اتم
مواد غذایی و کشاورزی که باید خوراک بیش از یک میلیارد گرسنه شود تا هر 4 ثانیه کودکی جان خود را از دست ندهد، صرف تولید انرژی در کارخانههای ساخت بمب اتم و جنگافزارها شده و امروز قدرتها برای غذا جنگ به راه میاندازند.
به گزارش خبرنگار اقتصادی خبرگزاری فارس، شاید زمانی که سازمان ملل متحد در سال 1945 پیشنهاد کرد 16 اکتبر هر سال به عنوان روز جهانی غذا با هدف تامین غذای مردم و برچیده شدن فقر و گرسنگی انتخاب شود باور نمیکرد که بعد از 67 سال یک میلیارد گرسنه در جهان باشد ، هر 4 ثانیه یک کودک بر اثر گرسنگی بمیرد و بسیاری از فعالیتهای و یادگیریها از فرط گرسنگی تعطیل شود.
در جهانی که زندگی میکنیم نیاز به غذا روز به روز بیشتر میشود قیمتها بالا تر میرود و منابع تولید غذا یعنی کشاورزی هم با محدودیتهایی مواجه است. گرم شدن کرهزمین، کم شدن ذخایر آبهای زیرزمینی به دلیل استفاده بیرویه و نیز آبهای روی زمین به دلیل مصارف صنعتی که امروزه غالبا صرف تولید سلاح و جنگافزارهای کشنده میشود و کم شدن سطح زیر کشت همه و همه وضعیت تولید کشاورزی را در جهان به مخاطره انداخته است.
در چنین شرایطی کشورهای بزرگ که معمولا از انرژیهای فسیلی هم برخوردار نیستند با جنگ رودررو با کشورها و ملتها و یا جنگ با طبیعت به دنبال این انرژیها هستند که در دنیای کنونی و آینده مانند مرگ و زندگی است.
امروزه این کشورها زمانی که نمیتوانند نفت سایر کشورها را با جنگ و خونریزی و چپاولگری به چنگ بیاورند زراعتی را که باید برای تامین غذا استفاده شود از آنها سوخت ماشین و الکل برای تامین انرژی صنعت استفاده میکنند.
سالانه صدها هزار هکتار از زراعت ذرت و چغندر کشور آمریکا برای چنین مصارفی استفاده میشود و سطح این گونه کشتها نهتنها در آمریکا بلکه در سایر کشورهای صنعتی هم روبه فزونی ا ست.
حال این سئوال مطرح است که چرا جنگهایی که در دنیا وجود دارد همواره از سوی کشورهای بزرگ صنعتی علیه کشورهای با منابع انرژی و ظرفیت تولید غذای فراوان انجام میشود، واقعیت این است که جنگ کشورها سر انرژی و غذاست و در آینده نزدیک هم آب به این عامل ها اضافه میشود.
تامین غذا در آینده با مشکلات بسیار زیادی همراه خواهد بود همچنانکه در حال حاضر نیز بسیاری از کشورهای آمریکای لاتین، آفریقا و آسیا به شدت با این مشکل مواجهند، و کشورهای بزرگ که بیش از اندازه درگیر صنعتیسازی شدهاند برای تامین انرژی و نیز غذایی که منابعش را ندارند به کشورهای دیگر که این امکانات را بالقوه دارند چنگ اندازی میکنند و خواهند کرد.
در حال حاضر نیز مشکل نبودن غذا نیست. خداوند برای تمام انسانهایی که خلق کرده روزی داده است اما توزیع نابرابری آن در دنیا باعث شده کشورهایی که اندکی زمین دارند اما بیشترین غذا را نسبت به کشورهای فقیر استفاده کنند.
در حال حاضر 58 درصد و در 40 سال آینده 72 درصد تولیدات کشاورزی در کشورهای پیشرفته به مصرف خواهد رسید در کشورهایی که سطح کمتری زمین کشاورزی دارند.
تنها راهچاره غلبه براین کشورهای زورگو اتحادکشورهای در حال توسعه، توجه بیش از اندازه به بخش کشاورزی و سرمایهگذاری در این بخش است.
بر اساس گزارش فائو طی 40 سال آینده جمعیت دنیا به بیش از 9 میلیارد نفر میرسد نیاز به غذا دو برابر شده، شرایط آب و هوایی کاملا تغییر یافته، دمای کره زمین افزایش مییابد، ظرفیت تولید محصول کاهش یافته، قیمت محصولات بیشتر شده و در عین حال تقاضای مردم نیز برای غذا بیشتر میشود و در عین حال جهان با فاجعه شدید گرسنگی بیشتر از الان مواجه میشود.
در حال حاضر برداشت از جنگلهای دنیا به شدت روبه افزایش است که باعث تغییرات شدید آب و هوایی، کاهش بارندگی، پراکنش نامناسب میشود و کاهش آب یک چالش عمده در حال حاضر و چندین سال آینده خواهد بود و گستره تولید غذا را تعیین خواهد کرد.
طبق نظر کارشناسان با افزایش دو درجه دمای هوا عملکرد بالقوه بذر بین 20 الی 40 درصد کاهش مییابد.
برای تغذیه جهان در 40 سال آینده محصولات کشاورزی باید 70درصد افزایش یابد که90 درصد این افزایش تنها از طریق اصلاح نباتات و ایجاد واریتههای پرمحصول و ورود فنآوریهای نوین امکان دارد و تنها 10درصد از طریق افزایش سطح زیر کشت مقدور خواهد بود.
40 سال آینده 370 میلیون نفر به گرسنگان جهان یعنی حدود 5 درصد جمعیت کشورهای توسعه یافته اضافه میشود و حدود 70 درصد جمعیت دنیا شهرنشین میشوند. اما مشکل عمده این است که 72 درصد تولیدات کشاورزی در آینده در کشورهای پیشرفته به مصرف خواهد رسید و در حال حاضر هم 58 درصد تولید دنیا در کشورهای توسعه یافته که سطح کمتری را در مقایسه دارند مصرف میشود.
اما با گرایش فزاینده دنیا به سمت صنعتی شدن و محدود بودن سوختهای فسیلی بخش زیادی از زمینهای کشاورزی امروز در سالهای آینده به سطح زیر کشت محصولاتی که بتوان سوخت زیستی استحصال کرد میرود و بنابراین تامین غذا محدود و محدودتر خواهد شد. همچنین این زمینها تنها در چند کشورمحدود یافت میشود که به دلیل ساختار خاک و یا آلوده بودن به عوامل بیماری قابل استفاده نخواهد بود.
از سویی مصرف آب تا 40 سال آینده 11درصد افزایش می یابد و مشکل کمبود آب در سال 2050 به واسطه تغییرات آب و هوایی وتغییرات بارندگی جدی خواهد بود.
اما آنچه مسلم است برای مقابله با بحران غذایی و گرسنگی نیازمند سرمایه گذاری روی تحقیقات کشاورزی است بر اساس نظر کارشناسان سازمان خواروبار جهانی برای اینکه بتوان غذای کافی تهیه کرد سرمایهگذاری در کشاورزی تا سال 2050 باید 60 درصد افزایش یابد.
دیدگاه تان را بنویسید