کشاورز، پیروز میدان مبارزه با واردات

قاچاق محصولات کشاورزی مسئله‌ای است که ضربه مستقیمی به تولید کشور زده و پیرو آن صادرات را هم از این آسیب بی‌نصیب قرار نداده است.

کدخبر: 797

وضعیت واردات محصولات کشاورزی در طول‌ سال‌های گذشته نشان از صعودی بودن واردات این اقلام دارد چرا که گذر از بازارهای هر شهر بیانگر سیر ورود محصولات کشاورزی خارجی است. این در حالی است که محصولات تولیدی ایران به مراتب از کیفیت بالاتری برخوردار هستند، وقتی میوه‌های وارداتی از کشورهای مختلف به ایران وارد می‌شود مرغوب‌ترین محصول در کشور تولید می‌شود که یا بر روی درخت‌ها خشکیده و یا در برابر چشمان کشاورز و باغدار معدوم می‌شوند و این امر بزرگترین ضربه را به کشاورزان وارد آورد.

به دلیل اینکه کالاهای کشاورزی تأمین‌کننده معیشت آحاد مردم هستند، از اهمیت زیادی برخوردار بوده و برنامه‌ریزی برای این حوزه باید با دقت زیاد و کارشناسی دقیق صورت گیرد. در سال‌های گذشته برنج، گندم و چای وارد می‌شد، امروز میوه‌ها و محصولات کشاورزی خاصی به کشور وارد می‌شود و در چند سال اخیر با دقت در بازار میوه و سبزیجات انواع نمونه‌های خارجی آن رؤیت می‌شود. در سال جاری بیش از هشت میلیون تن کالا وارد شده و در ابتدای سال حدود دو میلیون تن محصول با ارزش یک میلیارد دلار به کشور وارد شده، یعنی هشت درصد ارزش واردات کل کشور در سال ۹۰ مختص محصولات نباتی بوده است. واردات محصولات خارجی تیر خلاص را به بخش کشاورزی زد چرا که محصولات داخلی روی دست کشاورزان می‌ماند و آنها دچار ضررهای کلانی می‌شدند. از یک طرف تولیدکنندگان محصولات کشاورزی همواره از شرایط نامناسب کسب و کار و عدم حمایت مناسب گلایه‌مند بودند و از سوی دیگر مصرف‌کنندگان نیز از نوسانات قیمت بازار و افزایش قیمت کالاهای کشاورزی و خارج شدن برخی میوه‌ها و سبزی‌ها از سبد خانوارد گلایه دارند. ولی بخش کشاورزی همچنان در عرصه اقتصاد و امنیت غذایی دارای جایگاه ویژه‌ای است اما این بخش از اقتصاد هنوز نتواسته آن‌طور که باید در فرآیند رشد و توسعه کشور نقش اساسی داشته باشد. کارشناسان و فعالان این بازار روند رو به نزول در این بازار را به عوامل مختلفی نسبت می‌دهند به این معنا که این گروه معتقدند اگر تولید محصولات مانند میوه و صیفی‌جات امروز به این اوضاع و احوال رسیده به واسطه بی‌برنامگی متولیان و همچنین عدم جلوگیری از واردات بی‌رویه است.

عمده مشکلات کلانی که در تولید میوه وجود دارد به عدم برنامه‌ریزی بازمی‌گردد. در حالیکه سالانه 17 میلیون تن محصولات باغی در ایران تولید می‌شود که بیش از 30 درصد آن مازاد مصرف کشور است و امسال نیز باغ‌های کشورمان مملو از میوه می‌باشد نباید با "واردات خیانت به کشاورز" شود. تجارت کاری است که برنامه‌ریزی می‌خواهد و اگر یک برنامه مطلوب برای این مسئله نباشد علاوه بر رشد رانت‌خواری و قاچاق همواره تولید با آسیب روبه‌رو خواهد بود. در سال‌های قبل معمولا طی فصل پایانی سال تعرفه میوه کاهش پیدا می‌کرد که این لطمه زیادی را به بخش تولید کشاورزی وارد می‌ساخت. امسال با توجه به وضعیت تولید محصولات باغی به‌ویژه میوه و مرکبات و برای حمایت از کشاورز بحث‌های زیادی در خصوص منع ورود میوه به کشور بود تا جایی که این روزها هیچ اظهارنظری در تغییر تعرفه‌های وارداتی میوه انجام نگرفت. تغییر تعرفه میوه و کاهش آن به صفر درصد،‌ داستان تکراری چند سال اخیر تجارت کشورمان بوده که هر سال در نیمه ماه دهم آن سال این اتفاق رخ می‌داد. اما امسال به‌نظر می‌رسد وضعیت متفاوت و همچنان واردات میوه ممنوع است. در سال‌های گذشته معمولا در ماه دهم سال تعرفه واردات میوه کاهش می‌یافت اما امسال نه‌تنها این اتفاق رخ نداده، بلکه هنوز واردات این محصولات ممنوع باقی مانده است. فعلا موضوع جدیدی در مورد واردات میوه ابلاغ نشده و در این مورد همان احکام قبلی پابرجاست. اما این جای سؤال است که با توجه به تنگ‌تر شدن حلقه واردات چرا هنوز بازارهای سطح شهرها جولانگاه میوه‌های خارجی است؟ هنوز ویترین واحدهای صنفی خرده‌فروش از میوه‌های رنگین فرنگی آراسته می‌شود؟ اگر واردات این محصولات به داخل ممنوع است، کدام مرز و جایگاهی است که این چنین بی‌آلایش و بدون هیچ دلواپسی واردات میوه را انجام می‌دهد؟

طبق برنامه چشم‌انداز باید تولیدات محصولات باغی به 5/2 برابر میزان فعلی افزایش یابد که شرایط و مزیت‌های تولید در کشورمان وجود دارد و تنها اگر بازار عرضه آن وجود داشته باشد، قطعاً به بیش از این میزان هدف‌گذاری شده دست خواهیم یافت. این در حالی است که بازار‌های داخلی کشورمان را به‌راحتی در اختیار محصولات خارجی قرار ندهیم. محصولات باغی همچون تولیدات زراعی مختص تولید سالانه نیستند و هریک از این محصولات حداقل پنج سال زمان برای به تولید‌ رسیدن داشته‌اند و برای حفظ امنیت و استقلال کشور باید استقلال کشاورزی که به آن دست یافته‌ایم، حفظ شود. برای تجمیع در عزم صادارت محوری و نیز خودکفایی در داخل کشور هیچ اقدامی زیباتر از اهمیت دادن به بخش تولید بخصوص حوزه کشاورزی نیست. باید از خارج شدن سرمایه‌های ملی و ارز کشور برای واردات محصولاتی که در تولید آن خودکفا هستیم و نیازی به واردات آن نیست بپرهیزیم و این منابع را در اختیار تولید کشور قرار دهیم. این هدفی است که رهبر معظم و نیز دولت خدمتگذار بر آن تأکید دارند و نگذاریم تصمیمات سلیقه‌ای، گریبان کشاورزان و از همه مهمتر تولید کشور را بگیرد./

خبرنگار: مریم بهنام‌راد

G-901119-01_R

انتهای پیام

دیدگاه تان را بنویسید