تاوان مدیریت سلیقه ای را چه کسانی می پردازند؟
باز هم واردات ،این بار به بهانه کنترل گرانی شیر خشک وارد کشور می شود . بی تردید تحقق برنامه پنجم توسعه برای افزایش سرانه مصرف شیر به 165 کیلوگرم با واردات محقق نمیشود. باید کمک شود تا تولیدکننده تولید خود را با قیمت پایین عرضه کند زیرا اگر قرار است در برنامه پنجم توسعه به رقم سرانه مصرف مذکور برسیم برنامههای مقطعی جز ضربهزدن به تولید فایدهای ندارد.حمایت از دامدار برای ارتقای تولید شیربهتر از واردات همان محصول نیست ؟
به گزارش خبرگزاری کشاورزی ایران ، بررسی ها نشان می دهد اکنون کشوردر زمینه تولید شیر و لبنیات خودکفاست ، از این رو در این مقطع بهتر است به جای واردات شیر خشک و ضربه به صنعت دامداری کشور، نهادههای ارزان قیمت تولید را تأمین کرده تا ظرفیتهای خالی تولید بهکار گرفته شود. مسئولان به جای ارزیابی ریشه علل گرانی شیر و لبنیات با پاک کردن صورت مسئله و در سال حمایت از تولید ملی سادهترین راهکار کاهش قیمت یعنی واردات شیر خشک را اتخاذ کردهاند.با فراهم شدن امکان واردات شیر خشک، اقدامی که زیان بیشتر تولیدکنندگان شیر خام و افزایش واردات این فراورده را بهدنبال خواهد داشت.. اگر واقعاً دولت به این نتیجه رسیده دامدار گرانفروش است میتواند شیر خشک وارد کند اما حقیقت این است که به دلیل گرانی نهادههای دامی قیمت تمام شده بالاست و هیچ وقت نمیتوان دامدار را گرانفروش قلمداد کرد.
**بهانه ای به اندازه تباهی
مسئولان به جای واردات شیر خشک و ضربه به صنعت دامداری کشور، نهادههای ارزان قیمت تولید را تأمین کرده تا ظرفیتهای خالی تولید بهکار گرفته شود محمد اسماعیل نیا با بیان این مطلب اشاره داشت : رفع نیاز کارخانه های صنایع غذایی و سایر صنایع به مواد اولیه یکی از مشکلاتی است که با توجه به پیگیری های لازم هنوز به نتیجه قطعی نرسیده ایم .
نائب رئیس اول کمیسیون کشاورزی مجلس با بیان اینکه کشور برای خودکفایی و توسعه اقتصادی و رسیدن به هدف برنامه پنجم هیچ راهی به جزء توسعه بخش کشاورزی و تولید در این حوزه ندارد گفت : با توجه به نیاز کارخانه ها برای تولید به مواد اولیه آن هم از مواردی چون سویا و کنجد که در داخل کشور تولید نمی شود لزومی برای واردات شیر خشک دیده نمی شود چراکه این محصول به اندازه کافی در کشور تولید می شود و جای برخی از محصولات که در لیست تولید قرار ندارند در فهرست واردات خالی است که متاسفانه این نوع مدیریت را به عنوان مدیریت سلیقه ای می توان یاد کرد .
**بهای عدم مدیریت را چه کسانی می پردازند؟
اسماعیل نیا با اشاره به اینکه کشور از لحاظ صنعت دامداری بسیار غنی می باشد گفت : به جای واردات شیرخشک باید از دامداران حمایت شود و با پرداخت یارانه حمایتی، تأمین به موقع نهادهها و تعدیل قیمتها قیمت تمام شده را پایین آورد.
وی گفت: آمارها نشان میدهد میزان دریافت شیر خام کارخانههای صنعتی بزرگ نیز بیشتر شده است و نیاز صنایع به شیر خشک نیز در داخل تأمین میشود، در چنین شرایطی واردات شیر خشک هیچ توجیهی ندارد.
نائب رئیس اول کمیسیون کشاورزی مجلس شورای اسلامی گفت: در حال حاضر ظرفیت تولید شیر خام در کشور بالا است از سوی دیگر کارخانههای لبنی نیز ظرفیت خوب و بالایی دارند که با استفاده از آن میتوان قیمت را تعدیل و سرانه مصرف را در کشور بالا برد. وی ادامه داد: کسانی که مدافع واردات شیر خشک هستند به جای آن نهاده وارد کنند که در این صورت هم دامپروری کشور تقویت میشود و هم اشتغال مناسبی ایجاد میشود. واردات حتی یک کیلوگرم شیر خشک سم مهلکی برای تولید است.
اسماعیل نیا گفت: اگر این دامداریها فعال شوند تولید به حد کافی بالا رفته و سود اقتصادی آن در نهایت به کشور بر میگردد.
وی افزود: این دامداریها تمام سرمایهها و امکانات خود را به اضافه تسهیلات بانکی هزینه کردهاند و در بیابان ها و دورافتادهترین نقاط اقدام به تولید میکنند و در بسیاری موارد بیحمایتیها و بیبرنامهگیها باعث شده سود بانکی تسهیلات، درآمد آنها و شاید تمام سرمایههایشان را ببلعد.
نائب رئیس اول کمیسیون کشاورزی مجلس شورای اسلامی واردات شیرخشک را بلای جان تولید عنوان کرد و حمایت از دامدار را راهی مطمئن برای تثبیت قیمت و پایداری تولید عنوان کرد.
صنعت دامداری - واردات شیر خشک
دیدگاه تان را بنویسید