مدیرعامل شرکت بین‌المللی سعدی کیش:

باور استراتژیک به صنعت غذا لازمه رونق بورس کشاورزی است

احمد رضایی – مدیرعامل شرکت بین‌المللی سعدی کیش و مدیر سابق قراردادهای آتی در گفتگویی تفصیلی با خبرنگار ایانا دلایل بی‌رونقی رینگ کشاورزی را تشریح کرد.

کدخبر: 7559

- راهکارهای توسعه رینگ کشاورزی بورس کالا چیست؟

تنها راه توسعه رینگ کشاورزی باور استراتژیک به صنعت غذا و ایجاد یک بازار مدرن رقابتی و پرپتانسیل در ذهن مسئولان کشور است.

البته بورس کالای ایران چند سال است بسترهای مربوط را فراهم کرده است اما عدم انسجام بین مراکز تصمیم‌گیر از یک طرف و قدرت‌های مافیایی از طرف دیگر مانع اصلی رشد و توسعه معاملات رینگ کشاورزی در بورس کالا است.

- چگونه می‌توان تولیدکنندگان حوزه کشاورزی را به عرضه محصولاتشان در رینگ کشاورزی ترغیب کرد؟

در ایران به تولیدکنندگان هنوز جایگاه قدرتمندی داده نشده است. باید بخش قابل توجهی از منابع اقتصادی کشور به دور از شعارزدگی در اختیار تولیدکننده قرار بگیرد.

چنانچه منابع ارزی یا ریالی که قرار است به تولیدکنندگان واقعی تخصیص یابد به شکل خویشاوندی و یا رانت‌گونه تخصیص یابد، هیچگاه تولیدکنندگان واقعی نمی‌توانند به تولید انبوه با قیمت منطقی و رقابتی برسند.

در 30 سال گذشته در کشور صدها واحد تولیدی سوری تشکیل شده و چنانچه بررسی جدی شود به هیچ وجه واحد تولیدی وجود نداشته و موهوم بوده است. برای نمونه واحدی پروانه گاوداری صوری در دست داشته و در ازای آن سهمیه کنجاله یا خوراک دام به طور مرتب دریافت می‌کند تا شیر تولید کند و حال آنکه حتی یک گاو هم ندارد.

تا زمانی که این باتلاق‌های فساد اقتصادی و رانت‌های حاکم خشک نشود، نگاه به بورس کشور حداکثر در حد یک سوپرمارکت چند دهنه بیشتر نخواهد بود.

برای رشد رینگ کشاورزی نیاز به تدوین قوانین جدی توسط مجلس و نهادهای اقتصادی پشتیبان مانند وزارت جهاد اقتصادی و سازمان‌های زیرمجموعه داریم.

- کارشناسان معتقدند قراردادهای مشتقه ابزاری برای کنترل ریسک هستند، با ورود این قراردادها به رینگ کشاورزی می‌توان بحران‌هایی مثل افزایش قیمت مرغ به‌دلیل دلالی در نهاده‌های دامی را کنترل کرد. نظر شما در این رابطه چیست؟

قراردادهای مشتقه مشکل بحران‌های مواد غذایی را حل نمی‌کند. در صورتی که قوانین و مقررات شدیدی درباره غذا و زنجیره تولید آن از ابتدا تا انتها تدوین نشود این مشکلات همچنان ادامه دارد. به این مفهوم که امروز مشکل کشور کمبود گوشت و مرغ و فردا سیر و پیاز خواهد بود. بر همین اساس دولت‌ها باید دست تولیدکنندگان را مسئولانه باز گذاشته و اولویت اول را در کشور به تولید و تولیدکننده بدهند.

دولت باید به‌عنوان قانون گذار با تدوین قوانین محکم، نظارتی جدی بر کلیه کانال‌های تولید تا توزیع بدون دخالت در قیمت و نحوه توزیع ایجاد کند. هم و غم دولت باید فقط تولید باشد تا قیمت‌ها کنترل شود و کاهش یابد. علاوه بر این، تولیدکننده نیز به ازای تسهیلاتی که از دولت می‌گیرد باید مسئول و پاسخگو باشد.

تاجرها اگر از یک سو در صورت کمبود کالا به‌صورت رقابتی نسبت به واردات کالای کشاورزی اقدام می‌کنند، تولیدکننده نیز باید به موقع مواد اولیه را دریافت کند. این زنجیره تولید انبوه به‌طور خودکار انگیزه فروش محصولات کشاورزی در بورس را که محلی رقابتی و بازاری عادلانه و شفاف است، ایجاد می‌کند. به این ترتیب این بازار شکل گرفته و عمق پیدا می‌کند و انبوه خریداران و فروشندگان به‌طور جدی وارد رینگ کشاورزی خواهند شد.

- چرا رینگ کشاورزی کشور شاهد حضور متنوع محصولات نیست؟

عدم حضور محصولات متنوع در رینگ کشاورزی به‌دلیل سیاست‌های خانمان‌برانداز حاکمان قبل از انقلاب است و غفلت مسئولان بعد از انقلاب با وجود داشتن مزیت‌های بی‌شمار به این مسئله دامن زده است.

کشور در بعد کشاورزی دارای کمبود نگاه استراتژیک است. به همین دلیل تولیدات کشاوزی در اشل‌های انبوه و صنعتی وجود ندارد. برای نمونه امروزه در کشورهای آسیایی مانند مالزی به‌صورت استراتژیک سعی در تولید برنج مصنوعی می‌شود که واقعاً برنج نیست، بلکه از سایر مواد خوراکی تهیه می‌شود و به‌دلیل قیمت ارزان مورد استقبال قرار می‌گیرد. این محصول سال‌ها در فرآیند تکنیکی مطالعه و هم‌اکنون به‌عنوان برنج صنعتی در حال تولید است و به قیمت ارزان در اختیار مردم قرار می‌گیرد.

بنابراین یکی از دلایل عدم حضور تنوع کالا در رینگ کشاورزی کمبود تولید انبوده و استاندارد است، زیرا لازمه معامله کالای کشاورزی در بورس کالا ، داشتن استانداردهای کالایی است./

خبرنگار: مهدیه انوشه

E-910708-01

انتهای پیام

دیدگاه تان را بنویسید