خطر نابودی سریع جنگل در ایران
نماینده فائو در جمهوری اسلامی ایران گفت: در ایران جنگلها سریعتر در حال ناپدید شدن هستند و همواره چرخه دائمی فرسایش و بیابانزایی وجود دارد.
نورالدین مونا در گفتوگو با خبرنگار اقتصادی خبرگزاری فارس اظهار داشت: در کشورهای خاورمیانه، مقابله با بیابانزایی و پرداختن به مسائل مربوط به مدیریت خشکسالی با توجه به لزوم تقویت آگاهیهای زیست محیطی، افزایش هزینه زیر ساختهای حاشیهای و مشارکت عمومی در فرایند تصمیمگیری، پیچیده است.
نماینده فائو در جمهور اسلامی ایران گفت: تغییرات آب و هوایی هم به عنوان یک چالش دیگر برای مدیریت موثر در حال ظهور است.
مونا گفت: حدود 70 درصد از اراضی ایران، از جمله جنگلها و مراتع در مناطق خشک و نیمه خشک قرار دارند. این شرایط سخت، همراه با خشکسالیهای مکرر و کمبود شدید آب، باعث ایجاد فقر و ناامنی غذایی میشود.
*در ایران جنگلها سریعتر در حال ناپدید شدن هستند
وی ادامه داد: در ایران مانند کشورهای منطقه خاور نزدیک، جنگلها سریعتر از اکثر نقاط جهان در حال ناپدیدشدن هستند.
مونا در خصوص دلیل ناپدید شدن جنگلها در ایران گفت: این امر به دلیل ناتوانی و شکست بسیاری از سیاستهای استفاده از جنگل و اراضی ملی برای اداره کردن موثر تقاضای فشرده و رقابت آمیز در استفاده از جنگلها و منابع طبیعی و همچنین فقدان ظرفیت های فنی و سرمایهگذاریهای دراز مدت و هماهنگ است.
وی ادامه داد: این شرایط سخت به همراه فقر و فقدان فرصتهای اجتماعی ـ اقتصادی، جمعیت روستانشین را وادار به بهرهبرداری بیش از حد از منابع آسیبپذیر خود میکند.
به گفته مونا، قطع بیرویه درختان و از بین بردن جنگلها، برداشت ناپایدار چوب به عنوان سوخت و چرای بیرویه از رخدادهای شایع در ایران است.
*چرخه دائمی فرسایش و بیابانزایی
مونا گفت: تغییرات آب و هوا، فشار بیشتری وارد میکند و آسیبپذیری مردم، اکو سیستمهای جنگلی و گونههای زنده در این مناطق خشک را تشدید میکند. در نتیجه یک چرخه دائمی از فرسایش، بیابانزایی و فقر امنیت غذایی مشاهده میشود.
*پیشروی شن مشکل دیگر بیابانهای ایران
نماینده فائو در جمهور اسلامی ایران گفت: یکی دیگر از چالشهای اصلی بیابانزایی در سراسر جهان، و در ایران به طور خاص پیشروی شن است که اثرات مخرب زیستمحیطی و اجتماعی ـ اقتصادی دارد. پیشروی شن زمینهای زراعی، چراگاهها و همچنین در دسترس بودن منابع آبی را کاهش میدهد. همچنین بهرهوری اکوسیستمها و کشاورزی را تهدید کرده و امنیت غذایی و معیشت جوامع محلی را به خطر میاندازد.
دیدگاه تان را بنویسید