شیلات؛ مزیتی که تنها 20 درصد آن استفاده شده است
تنها 20 درصد از ظرفیتهای صید و آبزیپروری در کشور مورد استفاده قرار گرفته و 80 درصد باقی مانده خالی مانده که میتواند علیرغم ایجاد شغل در نواحی مرزی و ساحلی، افزایش امنیت در این مناطق را به همراه داشته باشد و تولیدات آن نیز به عنوان سالمترین پروتئین عرضه شود و علیرغم تامین بازار داخل، میزان ارزآوری صادراتی آن در صدر محصولات کشاورزی قرار گیرد اما...
به گزارش خبرنگار کشاورزی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، سال گذشته 725 هزار تن محصولات شیلاتی در کشورمان تولید شد که 440 هزار تن از این میزان مربوط به صید (395 هزار تن از آبهای جنوب و 44 هزار تن از آبهای شمال) بوده است و 285 هزار تن از آبزیپروری (140 هزار تن ماهیان گرمابی، 70 هزار تن سردآبی و حدود شش هزار تن میگو) استحصال شده است و بر اساس پیش بینی سازمان شیلات امسال بیش از 800 هزار تن محصولات شیلاتی تولید میشود.
البته به اعتقاد تولیدکنندگان با همین امکانات موجود قالبیت افزایش بهرهبرداری تا سه برابر وجود دارد.
همچنین 200 میلیون دلار ارزآوری صادرات محصولات شیلاتی بوده که عمدتا به کشورهای عراق، حاشیه خلیج فارس، کویت و اروپا صادر شده است.
از این میزان 140 هزار تن آن نیز مربوط به ماهیان گرمابی، 70 هزار تن سردآبی و حدود شش هزار تن میگو است که در صورت توجه دولت قابلیت افزایش تا سه میلیون تولید را با همین امکانات موجود را داریم.
این بخش بیش از 200 هزار نفر شاغل مستقیم دارد که در بخشهای مختلف ماهیان گرمابی، ماهیان سردابی، خاویاری، میگو و صیادی فعالیت میکنند و هر یک دارای تعاونی و اتحادیههای استانی و ملی هستند.
با توجه به رشد روز افزون جمعیت جهان، تامین غذا و دستیابی به منایع جدید غذایی یکی از مهمترین دغدغههای دولتهاست و باعث شده به منظور افزایش تولید مواد پروتئینی وهمچنین سلامت این محصولات کشورها به سمت پرورش آبزیان سوق داده شوند. از طرف دیگر محدودیتهای صید و بهره برداری از منابع آبی طبیعی، پرورش آبزیان را اقدامی ضروری کرده است.
مصرف سرانه آبزیان در سال 2008 میلادی درجهان به 17 کیلوگرم در سال رسید که نشانگر اهمیت بالای این بخش در تامین غذا و ایجاد درآمد برای بهره برداران به شمار میرود. در کشور ما میزان مصرف سرانه آبزیان در کشور حدود 9 کیلوگرم است که تا پایان برنامه پنج باید به 13 کیلوگرم برسد.
پرورش آبزیان یک فعالیت با گستره جهانی است که در بهبود تغذیه و کمک به توسعه اقتصادی کشورها موثر بوده و در کشور ما نیز طی سالهای اخیر آبزیپروری به عنوان صنعتی موفق شناخته شده است اما مشکلات تامین نهادهها وافزایش هزینههای تولید طی دو سه سال اخیر تولیدکنندگان را در این بخش را با مشکل عدم صرفه اقتصادی مواجه کرده است.
از سوی دیگر میتوان گفت آبزیپروری در مجموعه وزارت جهاد کشاورزی نقش کمرنگتری نسبت به زراعت، باغبانی، دامداری و مرغداری داشته و اغلب اعتبارات و حمایتهای این بخش به این زیرمجموعهها معطوف میشود و فعالیتهای شیلاتی کمتر مورد توجه قرار دارند.
دیدگاه تان را بنویسید