ضریب امنیت غذایی در کشور به 95 درصد میرسد.
طبق برنامه پنجم توسعه باید تولیدات بخش کشاورزی به 143 میلیون تن برسد که این میزان تا پایان سال گذشته از مرز 110 میلیون تن گذشت و ضریب امنیت غذایی کشور 92 درصد بود که بر اساس پیش بینی سکاندار این وزارتخانه امسال 118 میلیون تن انواع محصولات کشاورزی تولید میشود و ضریب امنیت غذایی در کشور به حدود 95 درصد میرسد.
ایران با وسعت یک میلیون و 648 هزار و 195 کیلومتر مربع دارای 14.5 هکتار جنگل، 84.5 میلیون هکتار مرتع، 32.5 میلیون هکتار بیابان و 2.5 میلیون هکتار بیشهزار است که حدود 83 درصد عرصه کشور را در بر گرفته است و از 36 میلیون هکتار اراضی ملی تنها نیمی از آن تحت کشت، زراعت و باغبانی در بخش کشاورزی قرار گرفته و 18 میلیون هکتار اراضی ملی خالی مانده است که میتوان برای توسعه این بخش در اختیار متقاضیان قرار داد اما تامین و توسعه سرمایهگذاری این بخش با فقر تاریخی مواجه است.
به گزارش خبرنگار کشاورزی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) در گذشته زمینه سرمایهگذاری بخش خصوصی در زیر مجموعه کشاورزی کمتر از بخش صنعت بوده است و اغلب کشاورزان خرده مالکی، سنتی و روستایی هستند. از سوی دیگر به دلیل جذابیت خدمات، دلالی و واسطه گری که با کمترین قیمت پول بیشتری به دست میآید، باعث شده سرمایهگذاری در بخش کشاورزی کمتر شود.
همچنین به گفته وزیر جهاد کشاورزی "دیدگاه های مسوولان وقت در دهههای گذشته یکی از عوامل کاهش سرمایهگذاری در بخش کشاورزی شده، چرا که براساس این دیدگاهها، بیشترین سرمایه در خدمات و صنایع متمرکز شده تا بخش کشاورزی؛ در صورتی که اگر 10 درصد از سرمایهگذاری سایر بخشها به کشاورزی منتقل میشد، قطعا ارزش افزوده و استقلال بیشتری از شرایط فعلی حاصل میشد."
این درحالی است که کشاورزی به عنوان یک صنعت پیشتاز و مهم در کشور از سالیان دراز زمینه ساز رشد و توسعه کشورها محسوب شده و اصلیترین دغدغه مسوولان هر کشوری تامین مواد غذایی ملتشان بوده است.
از سویی دیگر بخش کشاورزی میتواند محرک توسعه صنعتی کشور باشد مشروط بر اینکه بتوان برای توسعه این بخش همت جدی به کار گرفته شود و پس از آن باید به توسعه صنایع جانبی، تبدیلی و تکمیلی و فرآوری بخش کشاورزی به عنوان اولویت اصلی توجه شود.
اما به اعتقاد کارشناسان بخش کشاورزی این امر مهم در کشور ما نیز مورد بیتوجهی قرار گرفته و برنامهها صرفاً در تولید محصول بدون توجه به سلامت و کیفیت محصول استوار است که این استراتژی در آینده نزدیک نه تنها شکست خواهد خورد بلکه عواقب اسف باری را به همراه دارد.
به اعتقاد اسماعیل شهبازی - استاد دانشگاه شهید بهشتی ـ بهرهگیری از ترویج و آموزش کشاورزی، مهمترین امر در تغییر نگرش بهره برداران و اصلاح زیربنایی سیستم کشاورزی است.
جایگاه بخش کشاورزی پس از تامین امنیت غذایی کشور، به علت ایجاد فرصتهای شغلی پایدار، کاهش مهاجرت بیرویه روستائیان به شهرها، افزایش درآمد کشاورزان روستایی و توزیع درآمد در کشور بسیار استراتژیک محسوب میشود.
از سوی دیگر افزایش تولید محصولات کشاورزی، افزایش توسعه صادرات غیرنفتی در کشور به همراه دارد و افزایش بهره وری در این بخش باعث رشد و توسعه صنعتی نیز میشود.
اما سنتی بودن این بخش، نبود تسهیلات کافی و جاذبههای سرمایهگذاری، ضعف بنیه مالی بهره برداران، فراهم نبودن بستر توسعه صنایع تبدیلی، تکمیلی و فرآوری، پراکندگی و خرد بودن اراضی، دم اختصاص یارانه مناسب به تولید، سیستم تادرسا توزیع و شکلگیری بازار دلالی، ضعف اساسی در بازاریابی و بستهبندی، پایین بودن نرخ خرید تضمینی محصولات و وجود ضایعات بالا در محصولات باغی و زراعی از موانع اساسی رشد و توسعه کشاورزی از سوی تولیدکنندگان، دستاندرکاران و حتی مسئولان امر مطرح میشود.
با توجه به جایگاه استراتژیک این بخش و مشکلات موجود رییس جمهور اخیرا خود به میدان آمده و با تشکیل کارگروهی با ریاست خودش کمر همت برای رفع این موانع و توسعه این بخش بسته است؛ این کارگروه از فعالیتهای تولیدی همچون کشتهای گلخانهای، مجتمعهای دامپروری، طیور، قارچ و... حمایت میکند و تسهیلاتی که در نظر گرفته را میتواند در بخشهای مختلف به متقاضیان بپردازد که امید میرود این شرایط و تسهیلات دری برای ساماندهی فارغالتحصیلان بیکار، افراد محلی بیکار به همراه افراد خبره این بخش باشد.
دیدگاه تان را بنویسید