توقفی دیرهنگام!
طی چند سال گذشته واردات بیرویه میوه در بهمن و اسفندماه و کاهش تعرفه، صدمات جبرانناپذیری به بخش تولید میوه و کشاورزی زده است، و ضمن اینکه سرمایههای کشور باید صرف کارهای بنیادین شود، صرف درمانهای مقطعی شده است.این ابلاغیه همچنان پابرجاست و اگر در این ایام هرگونه میوه به غیر از موز وارد کشور شود تخلف محسوب شده و طبیعتاً با افرادی که به چنین اقدامی دست زدهاند برخورد شده و باید در برابر قانون پاسخگو باشند. در همین حال که وزارت جهاد کشاورزی و سکاندار این نهاد اعلام می کند که واردات میوه به کشور ممنوع است مشخص نیست که این میوهها در فصل برداشت با چه اهدافی وارد کشور میشود واردات این میوه با این حجم شد و این موضوع جای بسی تأمل دارد که چرا هیچ کسی در این زمینه پاسخگو نبود؟!
واردات میوه از کشور منطقهای و فرامنطقهای در آغاز برداشت باعث بهوجود آوردن ناراحتیهایی برای کشاورزان شد این واردات در حالی صورت میگیرد که فصل برداشت آغاز شده و این واردات در این موقع از فصل برداشت میتواند باعث بهوجود آمدن عدم حمایت از تولیدکنندگان و برخلاف توصیههای مقام معظم رهبری باشد. هیچگونه ممانعت جدی برای واردکنندگان وجود نداشته و سوابق گویاست که همیشه نهایت تساهل و تسامح به نفع واردکنندگان میوه و به ضرر تولیدکنندگان داخلی بوده است و کشاورزان بهعنوان ضرر دیدگان اصلی واردات، متولی دانستن وزارت جهاد کشاورزی را یک فرافکنی آشکار میدانند. در ادامه کلاف سردرگم واردات میوه پس از گرانی نرخ ارز داستان متفاوتتری را رقم زد و در هجمههای وارداتی، برخی با ارز دولتی و فروش به نرخ آزاد واردات میوه را سازماندهی شدهتر دنبال کردند تا سودهای نجومی را نصیب خود کنند.
در هنگام ورود به سال جاری دقیقاً موقعی که کشاورز میخواست دسترنج یک سال خود را بچیند و به پول تبدیل کند با وجود نیاز نداشتن به واردات، میبینیم که دولت در صدد صفر کردن تعرفه واردات میوه بود. این موضوع از آن جهت شگفتانگیز است که هیچگونه پیامد مثبتی از این سیاست نخواهیم داشت و تنها اثرات آن کاهش درآمد کشاورزان به سود دلالان و واردکنندگان و کشاورزان خارجی و از سویی، گرانی بیشتر بر مصرفکنندگان داخلی خواهد بود. هماکنون روزانه نزدیک یک میلیارد دلار از بخش کشاورزی در دنیا حمایت مالی میشود و اینها در حالی است که کشاورزان ایرانی، با وجود اینکه از 10 نفر نخست دنیا در تولیدات کشاورزی هستند، نهتنها حمایتهای مالی از آنها نمیشود، بلکه همواره کشاورزان خود را در رقابت با دلالان، واردکنندگان و انواع و اقسام شوکهای متعدد میبینند.
واردات با ایجاد رکود، فرصت سودجویی به دلالان را برای افزایش قیمتها فراهم و از سویی، بقای دلالان را با بلعیدن عرضه ناشی از واردات برای همیشه تأمین میکند؛ بنابراین، هر چه بیشتر به سمت فعالیتی برویم که دلالان را چاق و چاقتر کند، تولید را بیشتر تحقیر و تورم را بیشتر افزایش میدهیم. پس با ارزان کردن واردات ناشی از کاهش تعرفه، سودهای کنونی دلالی را چند برابر کرده و تورم را همیشگی خواهیم کرد، چرا که پخش واردات به دست آنها انجام میشود و از آنجا که شرایط رکودی را میبینند، در حد و تناسب رکود موجود محصولات خود را میفروشند. برای ایرانی که در تولید بسیاری از میوهها از جمله انار، سیب و انگور، بهعنوان نخستین تولیدکنندگان شناخته میشود، خیانت بزرگی است که کشاورزی را به دست خود نابود کنیم. هنگامی که واردات آزاد شود، دلالان و واردکنندگان سود خود را خواهند برد، چرا که چند برابر آنچه خریدهاند، خواهند فروخت؛ منتهی این کشاورزان هستند که به علت حجم گسترده واردات، نمیتوانند بنا بر هزینهها، محصولات خویش را به فروش برسانند؛ بنابراین، ترجیح میدهند، میوه را روی شاخههای درخت نگه دارند.
حال پس از گذشت چند ماه از آزاد شدن واردات میوه یعنی پس از اینکه کشاورز باز به معنای واقعی طعم تلخ خسارت را چشید، مسئول ثبت سفارش سازمان توسعه تجارت، اعلام کرد که آخرین مهلت واردات میوه از خارج کشور بوده و از هیچ میوه خارجی به جز موز وارد کشور نخواهد شد.به گفته خدایی، براساس توافقهای قبلی، تا پایان اردیبهشتماه میوههایی که پیش از این ثبت سفارش شده بودند امکان واردات داشت و از دیگر نه میوهای ثبت سفارش میشود و نه وارد میشود. این خبر ما را به یاد ضربالمثل معروف "نوش دارو بعد از مرگ سهراب" می اندازد.../
خبرنگار: مریم بهنامراد
G-910302-01_R
دیدگاه تان را بنویسید