مدیران سیاهچادر
شهروند ، فاطمه رضاپور| زندگی عشایر به صورت کلی و سبک زندگی زنان عشایری بهصورت خاص این روزها برای گردشگران یکی از جاذبههای گردشگری فرهنگی و انسانی محسوب میشود. خصوصا اینکه انسانها این روزها بیش از گذشته دچار زندگی ماشینی شدهاند. برای همین نزدیکی به عشایر که در دل طبیعت زندگی میکنند میتواند یکی از زیباترین جاذبههای گردشگری محسوب شود. در ایران نیز عشایر سبک زندگی جذابی دارند. خصوصا برای گردشگران خارجی. زنان عشایر در این میان نقش ویژهای بر دوش دارند. بخش عمدهای از فعالیت زندگی عشایری برعهده زنان است.
زنان هستند که فرآیند مربوط به کوچ و زندگی دستهجمعی عشایر را سازماندهی میکنند. زنان در فعالیتهای روزمره زندگی عشایری از دوختن لباسهای زیبا گرفته تا برپا کردن چادر نقش دارند و این همه برای گردشگران قطعا جذابیت خاصی دارد. از طرف دیگر تهیه غذاهای محلی، پوشاک، صنایع دستی و... برعهده زنان عشایر است. در کنار اینها حضور زنان با لباسهای محلی خاص و زیبایشان در مراسمها و آیینهای محلی همچون جشنهای عید و عروسیها میتواند چشم هر گردشگری خصوصا گردشگران خارجی که به ایران میآیند را خیره کند.
زندگی در سیاهچادرهای عشایری و خوردن غذاهای دستپخت زنان عشایر درواقع یک تجربه ناب برای هر گردشگری در این دوران است. سیاهچادرهایی که حاصل دسترنج زنان عشایر است. آنان با دست خود این چادرها را میدوزند و برپا میکنند. همین چادرها یکی از زیباترین جاذبههای گردشگری عشایری است.
چند شب اقامت در چادرهای عشایری و زندگی در کنار مردان و زنان خونگرم و مهماننواز عشایر میتواند تا آخر عمر خاطرهای بهیادماندنی برای گردشگران فراهم کند. از طرف دیگر تنوع غذا، شیوه غذاخوردن، پخت نان آن هم با مواد اولیه سالم به دست زنان عشایر میتواند بر جذابیت گذران اوقات فراغت در میان زنان عشایر بیفزاید، همچنین کارهای روزمره عشایر همچون شیردوشی، ماستزنی، کرهگیری و صنایعدستی ازجمله دیگر فعالیتهای مرسوم زنان عشایری است.
زنان عشایری درواقع زنان قدرتمند و مستقلی هستند که بخش عمدهای از مسئولیتهای زندگی کوچنشینی را بر دوش میکشند. مسئولیتهایی که هر کدام در ذهن گردشگران چون یک جاذبه از سبک خاصی از زندگی نمایان میشود. در کنار تمام کارهایی که گفته شد قالیبافی، جاجیمبافی، مشکزنی و بسیاری فعالیتهای دیگر در ایل برعهده زنان عشایر است.
در شرایط فعلی بهنظر میرسد یکی از راههای توسعه و گسترش گردشگری عشایری این است که به زنان عشایری آموزشهای کافی و لازم برای نحوه برخورد با گردشگران داده شود. درواقع این آموزشها باید مبتنی بر همان نقش زنان عشایر باشد. در کنارش شاید آموزش مقداری زبانهای خارجی و برخی امور مربوط به نحوه ارتباطگیری با گردشگران خارجی برای این زنان کافی باشد.
زنان عشایر براساس مسئولیت مهم و موثری که در خانواده و ایل دارند میتوانند نقش بسیار پررنگتری در بهبود کیفیت گردشگری عشایری داشته باشند. زنان عشایر مهماننواز هستند، تنها کافی است آموزشهای اندکی برای نحوه استقبال از گردشگران خارجی را ببینند تا بتوانند از فرصت و قابلیتی که دارند برای بهبود وضع معیشت خود و خانوادههایشان استفاده بهینه ببرند. به هرصورت گردشگری عشایری میتواند یکی از ارزآورترین ابعاد صنعت گردشگری درایران امروز باشد.
دیدگاه تان را بنویسید