ورود ببرهای جدید از روسیه به تعویق افتاد

رییس سازمان دامپزشکی کشور گفت: در صورت تایید مشمشه ببر سیبری در باغ‌وحش ارم حتما این ببر معدوم می‌شود.

دکتر دستور در گفت‌وگو با خبرنگار «محیط زیست» خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، افزود: بررسی‌های لازم در این خصوص انجام شده است و نتایج آن هفته آینده اعلام می‌شود.

وی تاکید کرد: در صورتی که بیماری مشمشه ببر سیبری که هم‌اکنون در باغ‌وحش ارم وجود دارد تایید شود قطعا سازمان دامپزشکی برای معدوم کردن آن اقدام می‌کند.

به گزارش ایسنا، اواسط فروردین ماه سال جاری نیز محسن مشکوه، معاون بهداشتی و پیشگیری سازمان دامپزشکی کشور گفت: با هدف جلوگیری از انقراض ببرها، بزودی تعدادی ببر نر و ماده روسی به منطقه میانکاله مازندران وارد می‌شوند.

وی گفت که با ورود ببرهای روسی جدید به کشور الزامات بهداشتی و قرنطینه‌ای ببرها در منطقه میانکاله مازندران زیر نظر سازمان دامپزشکی کشور انجام می‌شود.

معاون بهداشتی و پیشگیری سازمان دامپزشکی کشور اظهارداشت: برای امحای یک ببر روسی سیبری مبتلا به بیماری مشمشه به همکاری سازمان‌های دامپزشکی، محیط زیست، باغ وحش تهران و وزارت بهداشت و درمان نیاز است تا هرچه سریع‌تر اقدامات لازم صورت گیرد.

وی ادامه داد: چندی پیش دو قلاده ببر نر و ماده روسی سیبری برای انتقال به منطقه میانکاله مازندران به کشور وارد شد که به دلیل مشکوک بودن به بیماری مشمشه در باغ وحش تهران نگهداری شدند.

معاون بهداشتی و پیشگیری سازمان دامپزشکی کشور تصریح کرد: پس از امحای ببر نر روسی این ببر در حاشیه باغ وحش تهران در شرایط قرنطینه‌ای و ایزوله به صورت مجزا نگهداری می‌شد.

وی اضافه کرد: هم اکنون نیز طبق نتیجه آخرین آزمایش رفرنس از کشور آلمان، ببر ماده نیز به بیماری مشمشه مبتلا شده که به دنبال هماهنگی دستگاه‌های ذیربط برای امحاء ببر ماده هستیم.

به گزارش ایسنا، سوم اردیبهشت ماه سال 89 روز قدم گذاشتن نخستین ببرهای «آمور» که به گفته کارشناسان نسل آنها نزدیک به ببر «مازندران» است، پس از گذشت 52 سال به ایران بود. این ببرها که توسط یک هواپیمای اختصاصی روسی به تهران آمدند قرار بود پس از یکماه نگهداری در باغ وحش تهران به پناهگاه حیات وحش میانکاله منتقل شوند. این در حالیست که این ببرها به بیماری مشمشه مبتلا شده و یکی از آنها مرد و دیگری نیز همچنان در قرنطینه نگهداری می‌شود.

این دو ببر که یکی 2/5 ساله و دیگری چهار ساله بودند، از منطقه سیبری و قفقاز زنده‌گیری شدند و روس‌ها در مقابل آنها 2 قلاده پلنگ ایرانی را با هواپیمای اختصاصی خود به روسیه بردند که آخرین خبرها حاکیست وضع عمومی و محل نگهداری این دو پلنگ در منطقه «سوچی» بسیار مساعد است.

به گزارش ایسنا، شواهد حاکیست آخرین ببر ایران در پارک ملی گلستان در سال 1337 شکار شد و پس از آن دیگر خبری از ببر در ایران نبود. اما پیش از این ببر ایرانی در منطقه مازندران و در جنگل‌های هیرکانی (جنگل‌های مازندران و گیلان تا منطقه سرخس) پراکندگی داشته و جمعیت آن بسیار زیاد بوده است به شکلی که ظل السطان در کتاب تاریخ مسعودی می‌نویسد در برنامه شکاری که در میانکاله داشتم 35 ببر شکار کردم.

به گفته کارشناسان در پی نابودی ببر مازندران، تلاش‌های زیادی برای یافتن ردپای این ببر در کشور انجام شد و پس از سالها کارشناسان به این نتیجه رسیدند که نسل ببر مازندران نیز مانند شیر ایرانی منقرض شده است.

بررسی‌های انجام شده بر روی DNA نمونه‌های پوست ببر مازندران که در موزه‌های مختلف نگهداری می‌شود نشان داد که ببر ایرانی با ببر آمور (ببر سیبری) از نظر ژنتیکی تفاوت چندانی ندارد تا این که چندی پیش وزیر محیط زیست روسیه که در راس هیاتی با مسوولان سازمان حفاظت محیط زیست ایران ملاقات کرد و خواستار دریافت دو قلاده پلنگ ایرانی و احیای نسل این حیوان در کشور روسیه شد. در این حال مسوولان ایرانی که مدت‌ها به دنبال گرفتن ببر مازندران بودند به شرط تحویل دو قلاده ببر توسط روسیه موافقت کردند دو پلنگ ایرانی را به این کشور بفرستند.

موضوعی که به گفته رییس سازمان حفاظت محیط زیست، موافقت با آن در روسیه با چالش‌های زیادی مواجه بود به شکلی که نخست وزیر روسیه برای این تبادل تحت فشار رسانه‌ها و گروه‌های مردمی روسیه قرار گرفته بود اما در نهایت با پیشنهاد ایران موافقت کرد و سرانجام دو قلاده ببر سیبری پس از چند بار تغییر ساعت پرواز در فرودگاه مهرآباد تهران با یک هواپیمای اختصاصی به کشور آمدند.

به گزارش ایسنا، در این حال مهندس محمد جواد محمدی‌زاده، معاون رییس‌جمهوری و رییس سازمان حفاظت محیط زیست اواخر بهمن ماه سال گذشته از آمادگی طرف روسی برای تحویل چند قلاده ببر دیگر خبر داد و گفته بود که با توجه به مهیا بودن محل نگهداری آنها در میانکاله فکر می‌کنم تا پایان سال جاری (1390) این اتفاق بیافتد.

وی تاکید کرده بود: مذاکرات با طرف روسی در خصوص تحویل چند قلاده ببر صورت گرفته اما آنچه اهمیت داشت این بود که محل نگهداری آنها در میانکاله از استانداردهای لازم برخوردار باشد که در بازدیدی که اخیرا از آنجا داشتم این امکان فراهم شده بود.

به گزارش ایسنا، این اظهارات در حالی بود که با پایان سال گذشته خبری از ورود ببرهای روسی جدید نشد اما آخرین خبرهای دریافتی نیز حاکیست انتقال این ببرها فعلا به تعویق افتاده است.

شنیده‌ها حاکی از آن است که قرار است هیاتی از کارشناسان بین‌المللی پیش از ورود ببرهای جدید از محل جدید آنها در میانکاله مازندران بازدید کنند و پس از آن مسوولان زمان ورود ببرهای سیبری جدید را تعیین می‌کنند.

بدین ترتیب به نظر می‌رسد مسوولان سازمان محیط زیست این بار قصد دارند تا حد امکان ریسک ورود ببرهای جدید را کاهش دهند و این اقدام را با کارشناسی بیشتر انجام دهند.

گفتنی است مشخصات ببر ایرانی یا ببر مازندران با نام علمی (Panthera tigris virgata) به این شرح است:

رنگ پشت و پهلوی ببر ایرانی زرد متمایل به نارنجی با نوارهای باریک و قهوه ای می باشد و زیر بدن یعنی شکم و سینه سفید رنگ است. پشت گوش ها سیاه بوده لکه سفیدی در وسطش دیده می شود. از ببر ایران که زیستگاه اصلی‌اش دامنه شمالی رشته کوه البرز بوده است با نام ببر خزر یا ببر مازندران در سفرنامه‌ها و کتب تاریخی و ادبی یاد شده است.

ببر ایرانی شباهت زیادی به پسر عموی بنگالی خود دارد ولی نوارهای قهوه‌ای دور بدنش یه پهنی نوارهای ببر بنگال نیست (البته تعداد نوارها در ببر ایرانی بیشتر است) همچنین رنگ پهلوها در ببر ایرانی تیره‌تر (قهوه‌ای‌تر) است.

موهای بدن ببر مازندران بخصوص در زمستان رشد زیادی دارد و موهای صورت او مانند ببر سوماترا بلند است. طول بدن ببر مازندران 140 تا 280 سانتیمتر است و اندازه دم این حیوان بین 60 تا 90 سانتیمتر است. (دو گزارش هم درباره اندازه ببر ایرانی وجود دارد یکی از منطقه لنکران که طول بدن این حیوان را 259 و 289/5 سانتیمتر ذکر شده است)

غذای ببر خزر گراز، مرال، گوزن زرد، گراز، شوکا، گربه وحشی، خرگوش، پرندگان و خزندگان و در مواقع گرسنگی و عدم دسترسی به شکار طبیعی گاو و گاومیش اهلی بوده است.

بچه‌های این ببر در 4 سالگی بالغ می‌شوند (طول عمر ببر در اسارت 30 سال است).