روزانه به‌طور میانگین ٢٢٣ تهرانی همدیگر را کتک می‌زنند

شهروند| اعلام یک آمار تازه و جالب درباره میزان زدوخورد میان تهرانی‌ها، آن هم از سوی پزشکی‌قانونی استان تهران. این سازمان دیروز جدیدترین آمارها دراین‌باره را که مربوط به فروردین امسال است، منتشر کرده و در آن از مراجعه ٦‌هزار و ٩٢٨ نفر به دلیل آسیب‌دیدگی ناشی‌از نزاع به مراکز این سازمان تنها در فروردین خبر داده است؛ آماری که تقسیم آن به تعداد روزهای ماه فروردین به عدد روزانه وقوع ٢٢٣ نزاع در تهران می‌رسد و این درحالی است که بنا بر اعلام پزشکی‌قانونی آمار نزاع در این ماه کاهش ٥,٢‌درصدی نسبت به‌مدت مشابه پارسال داشته است. این آمار نشان می‌دهد که از میان مراجعه‌کنندگان این ماه ٤٣٣٣نفر را مردان و ٢٥٩٥ نفر را زنان شامل می‌شوند.
به گزارش «ایسنا» امیرمحمود حریرچی، جامعه‌شناس با بررسی این موضوع و با بیان این‌که به این آمار باید شمار افرادی را که به پزشکی‌قانونی مراجعه نمی‌کنند، اضافه کرد، گفت: «وقوع نزاع در دو دسته خانگی و خارج از خانه دسته‌بندی می‌شود. نزاع یکی از عواملی است که بررسی‌ها نشان می‌دهد بحث‌هایی نظیر مالکیت، سوءتفاهم‌ها، تعصب و... در بروز آن نقش قابل‌توجهی دارد.»
او با اشاره به نزاع‌هایی که در بیرون از محیط خانه رخ می‌دهد، گفت: «عمدتا برخی بحث‌ها بر سر مالکیت یا اثبات حقانیت خود سبب وقوع نزاع می‌شود که تصادفات خودرویی نمونه بارز آن است، به‌طوری که امروزه می‌توان گفت بخش قابل‌توجهی از تصادفات، به نزاع چه از نوع فیزیکی و چه از نوع زبانی ختم می‌شود.
حریرچی با بیان این‌که کاهش آستانه تحمل مردم، فقر و بیکاری، گرانی و... منجر به ایجاد شرایطی شده که به نزاع و پرخاشگری ختم می‌شود، ادامه داد: «از سوی دیگر استفاده از برخی آرام‌بخش‌ها و موادمخدر صنعتی نیز حساسیت‌های عصبی را در افراد افزایش داده و سبب پرخاشگری آنان می‌شود.»
این جامعه‌شناس با بیان این‌که باید هزینه نزاع را برای افراد آغاز‌کننده آن افزایش داد، گفت: «یکی از مواردی که گاه سبب ایجاد حاشیه امن برای افراد نزاع‌کننده می‌شود این است که فرد مقصر، خود نزاعی را آغازکرده اما پس از مراجعه به کلانتری، پرونده مشمول سازش شده و در روند رسیدگی قرار نمی‌گیرد، این شرایط ممکن است به نوعی روند رسیدگی به پرونده در نهادهای قضائی را کاهش دهد. اما از سوی دیگر باید توجه داشت که گاه سبب جری‌شدن افراد در ارتکاب نزاع می‌شود، چراکه آنان گمان می‌کنند همواره می‌توانند پس از آغاز یک نزاع، پرونده را در مرحله سازش مختومه کنند. از سوی دیگر فردی که در جریان نزاع مظلوم واقع شده نیز امید خود برای احقاق حقش را از دست داده و به سازش اکتفا می‌کند.»

انتهای پیام

دیدگاه تان را بنویسید