٧٥درصد فقرای جهان در مناطق روستایی
پیشبینی میشود جمعیت جهان به بیش از ٩میلیاردنفر در سال ٢٠٥٠ برسد که در حدود دو میلیارد نفر در کشورهای درحالتوسعه خواهند بود یعنی افزایش تقاضا و افزایش تولید موادغذایی را طلب میکند. از طرف دیگر پیشبینی میشود ٧٠ درصد از جمعیت جهان در مناطق شهری (٨٧ درصد در آمریکایلاتین، ٦٤ درصد در آسیا و ٥٨ درصد در آفریقا) زندگی کنند و تهیه غذای این جمعیت وابسته به کشاورزان روستایی است (سازمان ملل ٢٠١٢). از منظر دیگر در بلندمدت، تولید محصولات کشاورزی، هزینههای تضعیف و تخریب منابع طبیعی را بههمراه داشته و به محیطزیست زیان وارد میکند.
در بسیاری از نقاط جهان، ما شاهد هزینههای زیستمحیطی کشاورزی هستیم، کشاورزی در حدود ٧٠ درصد از آب شیرین را مصرف میکند و ١٥ تا ٣٥ درصد این آب مصرفی غیرکارا استفاده میشود؛ ٧٥ درصد تنوع محصولی از سال ١٩٠٠ از دست رفته است، ٧٠ درصد از ذخایر ماهی، برداشت غیرپایدار و بیش از اندازه صورت میگیرد، در حدود ٥,٢میلیون هکتار جنگل هر سال از دست میرود و در حدود ١٤ تا ١٧ درصد گازهای گلخانهای جهان بهواسطه تولید کشاورزی و تغییر در کاربری اراضی حاصل میشود.
برآوردها نشان میدهد پنج تا ١٢میلیون هکتار از زمینهای کشاورزی به دلیل شهرنشینی از گردونه بخش تولید خارج میشود و علاوهبراین در همین حدود زمینهای قابلکشت و مولد به دلیل فرسایش زمین از بین رفته و دیگر قابلکشت نیستند (Döos ١٩٩٤; Young ١٩٩٩). این مشکلات فراوان پیشروی تولید بخش کشاورزی و بهمنظور تأمین نیازهای غذایی جمعیت ٩میلیاردی سال ٢٠٥٠ کره زمین، حمایت از کشاورزان خردهپا را طلب میکند تا هم غذای سالم و هم مکان سالم برای ادامه حیات بشر فراهم آید و دستیابی به شاخصهای توسعه پایدار که امنیت غذایی، حفظ منابع طبیعی و محیطزیست بههمراه رفاه جامعه است فراهم شود.
در کشورهای مختلف جهان رویکرد دولتها حمایت از کشاورزان خردهپاست که در کنار حمایت دولتی، اهداکنندگان و خیرین نیز به کمک کشاورزان آمدهاند. نوع و میزان کمکها و حمایتهای بخش دولتی و غیردولتی در هر کشوری متفاوت از کشور دیگر است اما چالشهایی مشابه بین کشاورزان خردهپا عمومیت دارد و در کشورهای جهان یکسان است. بررسی تجارب کشورهای جهان در زمینه حمایت از کشاورزان خردهپا میتواند برای سیاستگذاری در ایران کاربرد داشته باشد.
دیدگاه تان را بنویسید