مخالفان واردات خودرو، موافق واردات محصولات کشاورزی شدند!
مجید زندی امروز در روزنامه جمهوری اسلامی نوشت: در کشور ما هروقت تصمیمات کلان ملی برای حمایت از تولید داخل اتخاذ میشود؛دستهای پنهان و پیدایی قد علم میکنند که اجازه ندهند اراده ملی پایدار شود. نمونه چنین حرکت ضد تولید را در روزهای اخیر میتوان در واردات قاچاقی برخی میوهها از آمریکای لاتین برای ضربه زدن به تولید کنندگان سیب و پرتقال ایرانی در آستانه نوروز دید و و یا نفوذ قدرتمندانه لابی واردات روغن خام را به مجرد خیز کشاورزان برای افزایش تولید دانههای روغنی به آسانی رد یابی کرد.
این رفتارِ علاقمندان واردات میوه و دانههای روغنی در حالی شکل میگیرد که همین ماه جاری رهبری معظم انقلاب به تلاش جریانهای علاقمند به واردات میوه اعتراض کردند و گفتند:« اگر اقتصاد کشور را از درون مقاوم کنیم برای اشتغال جوانان، بیکاری و دیگر مشکلات اقتصادی نیز راهحلهای مناسبی پیدا میشود. کشور با این عظمت انسان خجالت میکشد که میوه خارجی وارد میشود. پرتقال و سیب ایرانی روی درخت مانده، آنوقت پرتقال خارجی وارد میکنند. منابع را به سمت تولید هدایت کنید نه واردات.»

معاون وزیر جهاد کشاورزی هم در همین مسیر به تلاش برای خوداتکایی در تولید دانههای روغنی اشاره و با تاکید بر این که سطح زیر کشت دانههای روغنی در سال زراعی جاری نسبت به سال زراعی گذشته 2 برابر شده است، تصریح کرد: اگرچه ممکن است سال آینده درصد خود اتکایی در این محصول افزایش یابد، اما افزایش این میزان سطح زیر کشت نیازمان را برآورد نمیکند.اما وزارت جهاد کشاورزی در یک برنامه 10 ساله در تلاش است تا حدود 75 درصد از نیاز داخلی به روغن را از طریق تولید دانههای روغنی داخلی تامین کند.
در چنین شرایطی چند روز پیش سازمان توسعه تجارت در راستای افزایش واردات و طبعا افزایش مصرف روغنهای نباتی در سبد مصرف جامعه، طی اطلاعیهای اعلام کرد: واردات روغن خام از تاریخ 25/11/94 دیگر نیازی به اخذ مجوز (کد رهگیری) از وزارت جهاد کشاورزی ندارد!
اگرچه وزارت جهاد کشاورزی پس از آن اعلام کرد که «تعرفههای واردات روغن خام طبق قانون همچنان پا برجاست و با متخلفانی که خلاف قانون، رفتار کنند برخورد قضایی میکنیم. چراکه بر اساس ماده 16 قانون افزایش بهرهوری، وزارت جهاد کشاورزی تنها مرجع قانونی صدور مجوز واردات محصولات کشاورزی است » اما این وضعیت نشان از علاقمندی به افزایش واردات و بیمیلی به خوداتکایی در تولید محصولات کشاورزی در برخی از وزارتخانههای بدنه دولت هم دارد که نمیتواند از چشم تیز بین مردم پنهان شود.
بسیار جالب است اطلاعیه عدم نیاز به اخذ مجوز (کد رهگیری) برای واردات روغن خام از وزارتخانه صنایعی صادر شد که به شدت مخالف واردات خودرو و سایر تولیدات مجموعههای زیر مجموعه خود است. این ادعای آنها نیزهمچون ادعای حمایت از تولید خوردوهایی در ردیف پراید است که در سه دهه گذشته به شدت با واردات خودرو مخالفت کردند.عجیبتر این که آنهایی که میخواستند چنین تصمیم عجولانهای بگیرند، نامه معاون اول ریاست جمهوری در راستای اجرای سیاست حمایت از تولید دانههای روغنی در داخل و تنظیم بازار را هم به نفع خود تفسیر کردند.
حال که پای ضرر و زیان کشاورز ایرانی و تولید کنندگان این بخش به میان میرسد، میل و اشتهای واردات در دل صاحبان صنعت مونتاژ کشور به یکباره فراوان میشود و هر جا که دستشان برسد، برای زمین خوردن کشاوران و کشاورزی ایران تلاش میکنند، همان کاری که در چهار ماه گذشته برای فروش خودروهای تولیدی با حمایت بانکها انجام دادند و آنچه که اجرا نشد،تعهد بانکها برای سرمایهگذاری و کمک به سرمایه گذاران دربخش کشاورزی و پرداخت مطالبات معوقه کشاورزان بوده است.
این نگرانی علاوه بر داستانهای کهنه برای عدم اعطای وام به کشاورزان، قبول نداشتن اسناد زراعی، در خواست ضمانتنامههای زنجیرهای از اشخاص معتبرشهر، تجار و کسبه برای اعطای وام بانکی به اهالی روستا یا طرحهای کشاورزی و امور دام وصنایع روستایی است که به جایی نخواهیم رسید!
کاش روند خود اتکایی دانههای روغنی در کشور که از سال 1382 آغاز شده بود،در دولت گذشته هم ادامه مییافت و نامه وزیر وقت جهاد کشاورزی در سال 1384 به رهبری انقلاب از سوی مسئولان دولت و جهاد کشاورزی دولتهای نهم و دهم جدی گرفته میشد چراکه روند خوداتکایی کشور در آن سال تا به 26 درصد رسیده بود که متاسفانه با رها شدن روند حرکت رو به رشد، به تعبیر یکی از مقامات متاسفانه اکنون یکی از شرمندگیهای بخش کشاورزی بحث دانههای روغنی در کشور است، به طوری که کمتر از 10 درصد نیازمان از تولیدات داخل تامین و نزدیک به 90 درصد را از طریق واردات تامین میکنیم.
البته بخشی از اشکال کار به وزارت بهداشت هم میرسد که میتوانست با فرهنگ سازی مناسب سرانه مصرف روغن نباتی در ایران را در راستای سلامت مردم و خوداتکایی کشور کاهش میداد و به جای سرانه کنونی 21 کیلو در ایران که 6 کیلو از سرانه جهانی و 13 کیلو از سرانه مردم در کشورهای توسعه یافته بیشتر است، مصرف روغنها متعادلتر و طبعا سلامتی جامعه و کاهش نیاز به واردات بهتر تضمین میشد.
متاسفانه همچنان که غذای چرب عادت غذایی بسیاری از خانواده هاست، ضعف برنامه ریزی و اجرا و ناهماهنگی و اطلاع رسانی محدود هم ضعف عمده دستگاههای تنظیم کننده عرضه و تقاضا در کشور محسوب میشود. تغییر ذائقه مردم برای کاهش مصرف روغن در سبد غذایی نیازمند فرهنگ سازی مناسب و صرف وقت و امکانات بوده است.اما تا اصلاح عادت غذایی برای کاهش مصرف روغنهای خطرناک، پالمی و تاریخ مصرف گذشته انجام نشود. میل به واردات کماکان افزایش هم خواهد یافت.
بهتر است بدانیم کشاورزی یک جریان پویاست و مدیریت این بخش نیز چنین ویژگیای دارد که اگر با هر نوع تنشی مواجه شود به شدت آسیب میبیند.این تنش میتواند با قطع آب یا نهادهها حتی در روزهای محدود پدید آید، اما جبران تنش یک روزه نیز برای هر کشاورزی بسیار سخت خواهد بود.
خواهش میکنیم با چوب واردات، کشاورزی و کشاورزان نحیف را ناجوانمردانه ننوازید!
این رفتارِ علاقمندان واردات میوه و دانههای روغنی در حالی شکل میگیرد که همین ماه جاری رهبری معظم انقلاب به تلاش جریانهای علاقمند به واردات میوه اعتراض کردند و گفتند:« اگر اقتصاد کشور را از درون مقاوم کنیم برای اشتغال جوانان، بیکاری و دیگر مشکلات اقتصادی نیز راهحلهای مناسبی پیدا میشود. کشور با این عظمت انسان خجالت میکشد که میوه خارجی وارد میشود. پرتقال و سیب ایرانی روی درخت مانده، آنوقت پرتقال خارجی وارد میکنند. منابع را به سمت تولید هدایت کنید نه واردات.»
معاون وزیر جهاد کشاورزی هم در همین مسیر به تلاش برای خوداتکایی در تولید دانههای روغنی اشاره و با تاکید بر این که سطح زیر کشت دانههای روغنی در سال زراعی جاری نسبت به سال زراعی گذشته 2 برابر شده است، تصریح کرد: اگرچه ممکن است سال آینده درصد خود اتکایی در این محصول افزایش یابد، اما افزایش این میزان سطح زیر کشت نیازمان را برآورد نمیکند.اما وزارت جهاد کشاورزی در یک برنامه 10 ساله در تلاش است تا حدود 75 درصد از نیاز داخلی به روغن را از طریق تولید دانههای روغنی داخلی تامین کند.
در چنین شرایطی چند روز پیش سازمان توسعه تجارت در راستای افزایش واردات و طبعا افزایش مصرف روغنهای نباتی در سبد مصرف جامعه، طی اطلاعیهای اعلام کرد: واردات روغن خام از تاریخ 25/11/94 دیگر نیازی به اخذ مجوز (کد رهگیری) از وزارت جهاد کشاورزی ندارد!
اگرچه وزارت جهاد کشاورزی پس از آن اعلام کرد که «تعرفههای واردات روغن خام طبق قانون همچنان پا برجاست و با متخلفانی که خلاف قانون، رفتار کنند برخورد قضایی میکنیم. چراکه بر اساس ماده 16 قانون افزایش بهرهوری، وزارت جهاد کشاورزی تنها مرجع قانونی صدور مجوز واردات محصولات کشاورزی است » اما این وضعیت نشان از علاقمندی به افزایش واردات و بیمیلی به خوداتکایی در تولید محصولات کشاورزی در برخی از وزارتخانههای بدنه دولت هم دارد که نمیتواند از چشم تیز بین مردم پنهان شود.
بسیار جالب است اطلاعیه عدم نیاز به اخذ مجوز (کد رهگیری) برای واردات روغن خام از وزارتخانه صنایعی صادر شد که به شدت مخالف واردات خودرو و سایر تولیدات مجموعههای زیر مجموعه خود است. این ادعای آنها نیزهمچون ادعای حمایت از تولید خوردوهایی در ردیف پراید است که در سه دهه گذشته به شدت با واردات خودرو مخالفت کردند.عجیبتر این که آنهایی که میخواستند چنین تصمیم عجولانهای بگیرند، نامه معاون اول ریاست جمهوری در راستای اجرای سیاست حمایت از تولید دانههای روغنی در داخل و تنظیم بازار را هم به نفع خود تفسیر کردند.
حال که پای ضرر و زیان کشاورز ایرانی و تولید کنندگان این بخش به میان میرسد، میل و اشتهای واردات در دل صاحبان صنعت مونتاژ کشور به یکباره فراوان میشود و هر جا که دستشان برسد، برای زمین خوردن کشاوران و کشاورزی ایران تلاش میکنند، همان کاری که در چهار ماه گذشته برای فروش خودروهای تولیدی با حمایت بانکها انجام دادند و آنچه که اجرا نشد،تعهد بانکها برای سرمایهگذاری و کمک به سرمایه گذاران دربخش کشاورزی و پرداخت مطالبات معوقه کشاورزان بوده است.
این نگرانی علاوه بر داستانهای کهنه برای عدم اعطای وام به کشاورزان، قبول نداشتن اسناد زراعی، در خواست ضمانتنامههای زنجیرهای از اشخاص معتبرشهر، تجار و کسبه برای اعطای وام بانکی به اهالی روستا یا طرحهای کشاورزی و امور دام وصنایع روستایی است که به جایی نخواهیم رسید!
کاش روند خود اتکایی دانههای روغنی در کشور که از سال 1382 آغاز شده بود،در دولت گذشته هم ادامه مییافت و نامه وزیر وقت جهاد کشاورزی در سال 1384 به رهبری انقلاب از سوی مسئولان دولت و جهاد کشاورزی دولتهای نهم و دهم جدی گرفته میشد چراکه روند خوداتکایی کشور در آن سال تا به 26 درصد رسیده بود که متاسفانه با رها شدن روند حرکت رو به رشد، به تعبیر یکی از مقامات متاسفانه اکنون یکی از شرمندگیهای بخش کشاورزی بحث دانههای روغنی در کشور است، به طوری که کمتر از 10 درصد نیازمان از تولیدات داخل تامین و نزدیک به 90 درصد را از طریق واردات تامین میکنیم.
البته بخشی از اشکال کار به وزارت بهداشت هم میرسد که میتوانست با فرهنگ سازی مناسب سرانه مصرف روغن نباتی در ایران را در راستای سلامت مردم و خوداتکایی کشور کاهش میداد و به جای سرانه کنونی 21 کیلو در ایران که 6 کیلو از سرانه جهانی و 13 کیلو از سرانه مردم در کشورهای توسعه یافته بیشتر است، مصرف روغنها متعادلتر و طبعا سلامتی جامعه و کاهش نیاز به واردات بهتر تضمین میشد.
متاسفانه همچنان که غذای چرب عادت غذایی بسیاری از خانواده هاست، ضعف برنامه ریزی و اجرا و ناهماهنگی و اطلاع رسانی محدود هم ضعف عمده دستگاههای تنظیم کننده عرضه و تقاضا در کشور محسوب میشود. تغییر ذائقه مردم برای کاهش مصرف روغن در سبد غذایی نیازمند فرهنگ سازی مناسب و صرف وقت و امکانات بوده است.اما تا اصلاح عادت غذایی برای کاهش مصرف روغنهای خطرناک، پالمی و تاریخ مصرف گذشته انجام نشود. میل به واردات کماکان افزایش هم خواهد یافت.
بهتر است بدانیم کشاورزی یک جریان پویاست و مدیریت این بخش نیز چنین ویژگیای دارد که اگر با هر نوع تنشی مواجه شود به شدت آسیب میبیند.این تنش میتواند با قطع آب یا نهادهها حتی در روزهای محدود پدید آید، اما جبران تنش یک روزه نیز برای هر کشاورزی بسیار سخت خواهد بود.
خواهش میکنیم با چوب واردات، کشاورزی و کشاورزان نحیف را ناجوانمردانه ننوازید!
دیدگاه تان را بنویسید