اختلاف نظر کشورهای حوزه دریای خزر در خصوص طرح انتقال آب خزر به ایران

کارشناسان روسی و قزاقستانی از طرح دولت ایران برای شیرین سازی و انتقال آب دریای خزر به فلات کویری کشور به شدت ابراز نگرانی می کنند، اما آذربایجان و ترکمنستان مشکلی با این موضوع ندارد.

به گزارش خبرنگار بین الملل خبرگزاری موج، کارشناسان روسیه اعلام کرده اند که طرح انتقال آب دریای خزر برای آب رسانی به مناطق کویری مرکز ایران، موجب نگرانی شدید آن ها شده است.

کارشناسان روسی معتقدند که بررسی تاثیر انتقال حجم بالای آب بر سیستم اکولوژیکی موجودات و گونه های زیستی دریای خزر نیازمند تحقیقات بسیار دقیق و جامعی است و چنین تصمیم گیری های یک جانبه و بدون مشورت با سایر کشورهای حوزه دریای خزر را قابل قبول نمی دانند.

گفتنی است دکتر محمود احمدی نژاد، رئیس جمهوری اسلامی ایران روز دوشنبه طی سخنانی از طرح بزرگ شیرین سازی و انتقال آب دریای خزر به مناطق کویری مرکزی کشور برای مصارف کشاورزی و صنعتی خبر داد.

در همین راستا، الکساندر ساولیوف، رئیس بخش روابط عمومی شرکت شیلات روسریبلوفستوف تصریح کرد: قطعاً انتقال آب درای خزر موجب تاثیر بر سیستم اکولوژی این منطقه خواهد شد.

وی افزود: همه اطلاع دارند که سطح آب دریای خزر طی سال های اخیر پایین رفته است و همچنین مطلع هستند که 80 درصد از آب دریای خزر از رودخانه ولگا تامین می شود.

نینا لیتوینوا، مدیر منابع طبیعی آستاراخان نیز در این خصوص گفت: انتقال آب دریای خزر موجب نابودی این دریاچه می شود.

وی تصریح کرد: حجم آب دریای خزر به شدت رو به کاهش است و در حال حاضر سالانه 20 سانتی متر کاهش می یابد.

وی افزود: رودخانه ولگا نیز آب کمتری به دریای خزر می ریزد و در نتیجه، اگر چنین حجم بالایی از آب این دریاچه برداشته شود، تاثیرات ویرانگر جبران ناپذیری بر سیستم اکولوژی و زیستی منطقه خواهد گذاشت.

حوزه منابع طبیعی آستاراخان 67 هزار و 900 هکتار از اراضی منطقه را در بر می گیرد که 11 هزار هکتار از آب دریای خزر را شامل می شود

لیتوینوا در ادامه تاکید کرد: کاهش آب دریای خزر، حیات جانوران و پرندگان منطقه را تهدید می کند.

وی تصریح کرد: اگر چه توضیح این سیستم بسیار پیچیده است اما برای مثال می توان به این مسئله اشاره کرد که وقتی آب دریا کاهش یابد، غذای بیشتری برای پرندگان به وجود می آید، اما ماهی ها و آبزیان خیلی بیشتری تلف خواهند شد.

وی خاطرنشان کرد: در هر صورت مسئولان ایرانی باید در خصوص چنین پروژه عظیمی با سایر کشورهای حوزه دریای خزر هماهنگی به عمل آورند.

اما نظرات مختلفی در خصوص این پروژه وجود دارد.

برای مثال آرکادی تیشکوف، معاون مؤسسه جغرافیایی آکادمی علوم روسیه معتقد است که انجام این پروژه از لحاظ اکولوژیکی کاملاً امکان پذیر است و بسیاری از کشورهای دیگر نیز اقدامات مشابهی به انجام رسانده اند.

وی خاطرنشان کرد: ایران قصد انتقال 500 میلیون متر مکعب آب از دریای خزر را دارد که به هیچ وجه تهدید بزرگی برای اکولوژی این دریاچه محسوب نمی شود.

اما قزاقستانی ها با کارشناسان روسیه هم عقیده اند و مسلم ژینبایف، رئیس کمیته منابع آبی وزارت کشاورزی قزاقستان می گوید: اگر دولت ایران چنین طرحی را پیاده کند، مسلماً تاثیرات منفی آن به ویژه در بخش قزاقستانی حوزه دریای خزر نمایان خواهد شد.

وی تصریح کرد: بخش قزاقستانی دریای خزر از سایر نقاط کم عمق تر است و دانشمندان ما معتقدند که این اقدام باعث کاهش شدید سطح آب در منطقه ما می شود.

ژینبایف خاطرنشان کرد: برای انجام چنین اقداماتی ایران باید به نظر سایر کشورهای حوزه دریای خزر هم اهمیت دهد.

از سوی دیگر، جمهوری آذربایجان هم چندان نگران پروژه ایران نیست و برنامه های مشابهی نیز در سر دارد.

در همین راستا نیز حسین اوغلو باقر اف، وزیر منابع طبیعی و محیط زیست جمهور آذربایجان گفت: طرح ایران برای برداشت 200 میلیون متر مکعب آب از دریای خزر مشکلی برای اکولوژی منطقه ایجاد نمی کند.

وی معتقد است که آب شدن برف کوهستان های منطقه به هر حال سبب افزایش آب دریای خزر می شود.

وی تصریح کرد: میزان آبی که هر سال به دریای خزر افزوده می شود، بیشتر از میزان برداشت ایران خواهد بود.

وی همچنین از بررسی طرح مشابهی در آذربایجان خبر داد.

از سوی دیگر، سایر کشورهای حوزه خلیج فارس نیز طی سال های اخیر از آب این دریاچه برای مصارف خود برداشت کرده اند. برای مثال در حاشیه ترکمنستانی دریای خزر، سه تصفیه خانه برای نمک زدایی آب دریای خزر وجود دارد که بزرگترین آن روزانه 35 هزار متر مکعب آب از این دریاچه برداشت می کند.

قزاقستان هم در حاشیه دریای خزر تصفیه خانه نمک زدایی احداث کرده است. در شهر آکتائو (آزال) یک مرکز نمک زدائی در کنار یک نیروگاه هسته ای بیش از 10 سال است که فعالیت می کند.

ژینبایف در این خصوص گفت: قزاقستان سالانه 18 میلیون متر مکعب آب از دریای خزر برداشت می کند.

اما هیچ کدام از این کشورهای حوزه دریای خزر در مورد سرنوشت غمگین دریاچه آرال که از مرز قزاقستان و ازبکستان عبور می کند سخن نمی گویند.

در دهه 1960 و با آغاز برداشت بی رویه از رودخانه های آمودریا و سیردریا که آب دریاچه آرال را تامین می کردند، این دریاچه به خشکی گرائید.

نابودی دریاچه آرال را دانشمندان بزرگترین فاجعه زیست محیطی قرن اخیر می دانند.

انتهای پیام

دیدگاه تان را بنویسید