تولیدکننده، تولیدکننده است!

تولیدکننده، تولیدکننده است!

محمدرضا جمشیدی

کدخبر: 26143
تولیدکننده، تولیدکننده است!

روزنامه نگار بخش کشاورزی

از روزی که قانون انتزاع اجرایی شد، همواره یکی از دغدغه های فعالان اقتصادی به خصوص کشاورزی و صنایع غذایی، وجود عینک بخشی نگری نزد برخی مدیران وزارت جهادکشاورزی بود. ذهنیتی که اگرچه در بسیاری از موارد با تدبیر متولیان ارشد و اصلی جهادکشاورزی عینیت نیافت، اما در مواردی نظیر کشمش بر سر شیرخام و نحوه عملکرد این وزارتخانه، شاید به نوعی بتوان نگاهی زاویه دار را متصور شد.

اگرچه متمرکز شدن سیاستگزاری و اجرا در یک بخش، همواره از نقاط مثبت و دستاوردهای قانون انتزاع برشمرده می شود و به نظر می رسد راهکار اصولی شاید تأمین منافع هر دو گروه تولیدکننده مواد لبنی و شیرخام باشد، اما در مورد شیرخام همواره صدای اعتراض فرآوری کنندگان بلند است. آنها زاویه نگاه تصمیم گیران را به سوی دامدار قلمداد کرده و معتقدند که راه حل های ارایه شده توسط مسؤولان بیشتر متوجه تأمین مواد اولیه و معضلات تولید کنندگان شیرخام است تا فرآوری کنندگان به عنوان تولید کنندگان محصول نهایی؛ اما بدون آن که نگارنده قصد پیش داوری در مورد دلایل اتخاذ چنین رویکرد پاردوکسی در قبال تصمیم آن دسته از متولیان یکسو نگر را داشته باشد، نسبت به این ادعا نکاتی چند را قابل تأمل می داند:

1 - اگر به هر طریقی نگاه سیاستگزار در این بخش، منافع صنایع تبدیلی را در تقابل با مصالح دامداران ببیند، بی تردید نتیجه ای منطقی حاصل نخواهد شد. در این میان بهترین نسخه برخورد علمی با اقتصاد و فصل الخطاب قرار دادن قانون عرضه و تقاضا در همه تصمیم گیری هاست. به واقع اگر متولیان بخش کشاورزی، کل زنجیره تولید را با نگاه واحد مورد بررسی قرار دهند، طبیعتاً هیچ گاه مصالح یک بخش قربانی بخش دیگر نخواهد شد.

2 - در این وادی به نظر می رسد برای رفع نگرانی دامداران و صنایع تبدیلی و براساس سیاست های کلان نظام، امور تأمین، تنظیم بازار و قیمت گذاری به تشکل ها واگذار شود و دولت از دخالت مستقیم در امر تنظیم بازار بپرهیزد، چرا که بازار رقابتی قدرت تأمین نظر دامدار، تولیدکننده صنایع لبنی و حتی مصرف کننده را خواهد داشت.

اما اگر رفتار متولی دولتی برخلاف سیاست های اصل 44 به گونه ای باشد که حتی بر عزل و نصب مدیریت برخی کارخانه های لبنی و اتحادیه های صنفی دامداران دخالت داشته باشد، طبیعی است یافتن راه حل برای رفع معضلات فعلی دشوار خواهد شد.

3 - هم اکنون حدود 1100 برند مجوزدار در صنایع لبنی فعالیت می کنند، لذا طبیعی است که با حاکم شدن بازار رقابتی، چاره ای جز حفظ منافع تولیدکننده و مصرف کننده برای فرآوری کنندگان باقی نخواهد ماند.

4 - همانطور که حفظ دامداران زحمتکش نیاز مبرم اقتصاد است، سیاست گزاران بخش کشاورزی نباید تولیدکنندگان صنایع لبنی را به بوته فراموشی بسپارند. تولیدکنندگانی که ایران را در شرایطی که تا سال 1375 خورشیدی به عنوان بزرگ ترین واردکننده فرآورده های لبنی نظیر شیرخشک صنعتی، کره و پنیر در منطقه مطرح بوده و سالانه تا 400 میلیون دلار ارز کشور صرف تأمین این کالاها می شد، امروز به جایگاهی رسانده اند که صادرات صنایع لبنی کشور در صدر صادرات گروه صنایع غذایی قرار گرفته است. لذا انتظار می رود این تولیدکنندگان هم هماننند تولید کنندگان شیر خام، شایسته نگاهی متفاوت تر از آن چیزی باشند که امروز شاهدش هستیم، مگر آن که صنایع لبنی را به عنوان "تولید کننده" قبول نداشته باشیم!/

انتهای پیام

دیدگاه تان را بنویسید