همه چیز در مورد غذاخوری خاص باشگاه منچستریونایتد
با وجود ورود ستارههای خارجی، اتومبیلهای لوکس و درآمدهای میلیونی، در مرکز تمرینات منچستریونایتد مکانی وجود دارد که هنوز حال و هوای خاکی منچستری خودش را حفظ کرده.
خبر ورزشی: سالن غذاخوری 100 نفری باشگاه؛ جایی که مسئولان آن اجازه نمیدهند کسی بیش از حد احساس بزرگی کند. بر اساس افشاگریهای «اسپورتس میل»، لوئی فانخال همه امور باشگاه را با اقتدار به دست گرفته و اوست که تعیین میکند چه کسی سر چه میزی بنشیند و چه کسانی اول از همه غذا دریافت کنند. هر بازیکنی هم که در غذاخوری بدرفتاری نشان بدهد، فوراً گزارش آن به گوش مربی خواهد رسید. مثلاً ریو فردیناند که سال 2002 از لیدز وارد یونایتد شد، غذایش را با لهجه مردم جنوب شرق انگلیس سفارش داد که فوراً به او گوشزد شد که بهتر است غذایش را با لحن درست سفارش بدهد. زمانی که فرگوسن مربی یونایتد بود، همه اعضای تیم در کنار هم غذا میخوردند؛ از کریستیانو رونالدو گرفته تا دربان ورودی ورزشگاه. این روند در حال حاضر با توجه به سختگیریهای مربی هلندی که در قبال تیمش حالت محافظتی دارد، تغییر کرده و از کسانی که جزو تیم بازیکنان نیستند، درخواست شده در اتاق دیگری غذا بخورند. یکی از منابع خبری درون باشگاه میگوید: «اینجا حس یک خانواده را داشت. همه احساس همبستگی میکردند.»
دعوا در غذاخوری
در زمان فرگوسن هر وقت زمان جمع شدن در غذاخوری بود، همه با سرعت خودشان را به آنجا میرساندند چون دیر رسیدن به معنای جریمه شدن بود. برای همین سعی میکردند از در دیگر غذاخوری خودشان را سر وقت برسانند. در این مواقع بود که فرگوسن پشت سر مسئولان غذاخوری میایستاد و مچ کسانی که دیرکرد داشتند را میگرفت. به ندرت پیش آمده در غذاخوری کارینگتون بر سر غذا دعوا به وجود بیاید اما یک بار در مورد وین رونی این اتفاق افتاد. زمانی که او پشت میز برگشت، متوجه شد کسی به غذایش دست زده است. یکی از مقامهای آگاه داخل باشگاه میگوید: «فکر میکنم کار جانی اوانز و دارن فلچر بود. رونی دست به نیمرویش نزده بود اما وقتی برگشت، دید رویش ماست ریخته شده. ظرف چند ثانیه همه چیز به هم ریخت. نانها و کیکهای صبحانه و بطریهای پلاستیکی بودند که توی هوا این طرف و آن طرف پرتاب میشدند.»
گوشه برباتوف
فانخال از تابستان 2014 که وارد این باشگاه شد، میزها را از حالت مربعی به صورت دایرهای درآورد تا بازیکنان بیشتر بتوانند با هم ارتباط برقرار کنند. یک گوشه از این غذاخوری البته مدت زیادی به دیمیتار برباتوف تعلق داشت. مهاجم بلغار خیلی اهل ارتباط برقرار کردن با دیگران نبود و اغلب با یک کاسه پاستا تنهایی پشت میز اختصاصیاش غذا میخورد. روزنامهها هر روز جزو واجبات غذاخوری هستند و تنها شبکه تلویزیونیای که آنجا پخش میشود، کانال خبری اسکای اسپورتس است. کریسمس هم دوران خاصی در کارینگتون است. هر سال جاها عوض میشود و اعضای باشگاه پشت پیشخوان میروند تا غذا سرو کنند. یک سال در ماه دسامبر اینجا به جایی فاجعهبار تبدیل شد. کن رامزدن منشی سابق باشگاه زمین خورد و به خاطر شکستگی آرنجش نتوانستند برای قرعهکشی لیگ قهرمانان اعزامش کنند. سال 2011 هم وین رونی به خاطر پیوند مو روی سرش سوژه شوخیها شده بود و یکی از بازیکنان تیم جوانان که پیراهن شماره 10 پوشیده بود و ماسک شرک - شخصیت کارتونی- زده و کلاهگیس مشکی فرفری گذاشته بود، او را مسخره کرد.
غذای مورد علاقه
طبق افشاگریهای یکی از منابع خبری درون غذاخوری، هر بازیکنی غذای مورد علاقه خودش را دارد. به سفارشهای اختصاصی هم رسیدگی میشود. مثلاً پاتریس اورا طرفدار کتلت گوشت بره بود. مایک سرآشپز هم چهره محبوبی است و در سفرها اغلب تیم را همراهی میکند. در دوران کوتاه مربیگری دیوید مویس ناگهان چیپس از برنامه غذایی حذف شد. در حالی که در دوران فرگوسن بازیکنان فقط اجازه داشتند در هفته فقط یک بار صبحانه غذای گرم بخورند. اگر هم کسی غرولند میکرد، رفاقت نزدیک مایک با فرگی باعث میشد که اخبار خیلی زود به گوش مربی برسد.
دیدگاه تان را بنویسید