حراج فرش ایران از ٧٠ تا ٨٥درصد تخفیف در آلمان
به دلیل سیاستهای غلط از سوی دولت گذشته، فرش ایران از عرش به زمین کشیده شد و بسیاری از کشورهای دیگر که به دنبال زمین خوردن این هنر ایرانیان بودند با کپی کردن طرحهای ایرانی اقدام به بافت کردند.
به گزارش ایلنا؛ حمید کارگر رئیس مرکز ملی فرش دستباف ایران در دیدار با مسئولان و فعالان فرش در آلمان از برخورد خوب و قابل توجه آلمانیها خبر داد. وی سپس به دیدار خود با یکی از مدیران فروشگاههای زنجیرهای در آلمان اشاره میکند و درباره او میگوید: انگار که لازم باشد با سند و مدرک حرف بزند، لبها را به هم فشرد، از سر میز بلند شد، به سراغ فایل کنار میز کارش رفت و با دستهای اوراق بازگشت. ورقهای رنگی را روی میز گذاشت و گفت: وقتی اینگونه چوب حراج به ارزش و اعتبار فرش ایرانی بخورد آیا حس خوشایندی در مخاطب باقی خواهد ماند؟ آیا مشتری اروپایی به فروشنده فرش ایرانی اعتماد خواهد کرد؟ آیا میتوان از برند و نام و نشان شاخص فرش ایرانی سخن گفت؟ یکی یکی برگهها را باز کرد و نشان داد. ۷۰درصد، ۷۵ درصد، ۸۰درصد، ۸۵درصد تخفیف.
مدیر فروشگاه بزرگ و زنجیرهای Kibek در هامبورگ که در دفتر کار ساده و خلوتش در طبقه فوقانی فروشگاه با چشماندازی به درختان سرسبز بیرون نشسته بود، مجذوبانه درباره فرش ایرانی سخن میگفت.وی در صحبتهایش به دو نکته مهم اشاره و تاکید کرد. یکی اینکه فرش ایرانی سرشار از تنوع است و همین داشتههایش قابل هماهنگی و همخوانی با سلایق گوناگون و چیدمانهای مختلف منزل است و دیگر اینکه فرش ایرانی نه یک برند که چندین برند مستقل دارد و دنیا نهتنها پرشین کارپت که تبریز و اصفهان و مود و بیجار را به تنهایی هم میشناسد.او اما از حراجهایی که در سالیان گذشته تیشه به ریشه فرش ایرانی در اروپا زدهاند آزرده خاطر بود و برگههای تبلیغاتی مربوط به این قیمتشکنیها را بهعنوان مشت نمونه خروار نشان میداد. آخر این چه اثر هنری یا کالای نفیسی است که به آسانی ۸۵درصد از قیمتش مشمول تخفیف شده است؟ آیا به چنین کالایی میشود نگاه سرمایهای داشت؟ خریدار چگونه به فرش ایرانی اعتماد کند و بهایی افزونتر از بافتههای هندی و پاکستانی بپردازد؟ خدا را شکر که میگفت این حراجها و قیمتشکنیهای تخریبکننده اعتماد خریداران رو به زوال رفته است.
متاسفانه به دلیل سیاستهای غلط از سوی دولت گذشته فرش ایرانی از عرش به زمین کشیده شد و بسیاری از کشورهای دیگر که به دنبال زمین خوردن این هنر ایرانیان بودند با کپی کردن طرحهای ایرانی اقدام به بافت کردند و از هیچ اقدامی برای رسیدن به بازارهای جهانی کوتاهی نکردند. براساس آمار در آن مقطع زمانی کشورهای چین، هند، بنگلادش، افغانستان، پاکستان و چند کشور دیگر تولیدات خود را روانه بازارهایی کردند که پیشتر فرش ایران در آن یکهتازی میکرد.براساس شواهد در کشورهایی ازجمله آمریکا که فرش ایران از سوی مسئولان این کشور تحریم شده بود فرشهای کشورهای دیگر خودنمایی میکردند و با استفاده از منابع مالی و همچنین سوءاستفاده از جای خالی ایران فرشهای خود را با نامهای مطرح ایرانیان به آمریکاییها میفروختند.
دیدگاه تان را بنویسید